15. september 2009

Apar og gullfiskar

,,Mamma, veistu af hverju fiskarnir eru alltaf að opna og loka munninum?" sagði sonur minn við mig um daginn þegar hann stóð og horfði inn í blómavasann sem þjónar hlutverki fiskabúrs á heimilinu. ,,Þeir eru að þrýsta vatni gegnum tálknin" sagði ég. ,,Nei" sagði hann, ,,þeir eru að dáðst að umhverfinu og segja alltaf vá, vá, vá þegar þeir synda hringinn. Þeir gleymdu nefnilega að þeir voru búnir að sjá þetta allt í síðasta hring"
Vinkona mín var eitthvað að tala um apaheila um daginn og af því ég er fiskur undir áhrifum sauðkindar með minni eftir því, man ég ekkert hvar hún var að skrifa þennan apaheilatexta sinn. Ég er samt búin að vera að hugleiða þetta með apaheilann í henni og finnst vera misræmi í því að hún segist líka vera með stærðfræðiheila. Þess vegna hallast ég að því að hér hafi orðið hugtakaruglingur og hún eigi við apahuga en ekki heila.


Nú velti ég því fyrir mér hvort apahugar geti af sér aparassa í annan ættlið?


Í framhaldi af þessum apamyndlíkingum sé ég alltaf fyrir mér lítinn apa með blá augu og langa fléttu sveifla sér grein af grein, staldra aðeins við og grípa eitt lauflblað til að japla á áður en hann vefur skottinu um næstu grein og sveiflar sér af krafti ofar í tréð sem stendur styrkum rótum djúpt í heilaberki hennar.

Stundum langar mig til að geta teiknað.

Engin ummæli: