Hefndist fyrir

Þann 13. júlí hefndist mér fyrir kæruleysið og sat þess vegna lengi, lengi með gólffötuna í seilingar færi og stálband um heilann. Það leið hjá eins og það gerir alltaf og ég sneri mér að því að klára allt sem ég þurfti að gera áður en ég færi að heiman.
Mér tókst ekki að klára nema brot af því og nú er ég komin að heiman og kæruleysið allsráðandi í því sem ég tek mér fyrir hendur.
Vinnan bíður í afdrepinu sem er í netsambandi og þegar ég kem þangað fer ég að taka til í póstinum mínum, skrifa og senda bráðnauðsynleg bréf og sinna hinu og þessu sem ég hef trassað. Skrifa niður hummusuppskriftir og annað smálegt.
Sólin hefur látið sjá sig undanfarna daga og í gær fékk ég mér langan göngtúr á eftir túnarollu. Við röltum yfir næstu landamerki þar sem ég skildi við hana. Svarti og hvíti smalahundurinn sá lítinn tilgang í því að reka fé að heiman, hún vill smala því heim í girðingar en hún rölti þetta nú samt með mér til að hafa mig góða. Fann sér kalda polla annað slagið til að kæla sig niður. Það er erfitt að vera svartur hundur í sólskini.
Heiti potturinn var svo formlega vígður með freyðivíni, tungilið var fullt og fölt og fjörðurinn spegilsléttur og lillablár um miðnættið.
Þokan læddist inn með landinu í dag og á morgun er spáð rigningu.
Ég er að hugsa um að pakka vinnutölvu og gögnum saman og athuga hvort ég get ekki fært inn í excel og lesið hann svo inn í viðeigandi forrit. Ég nenni ekki að hanga í netsambandi lengur.
Á morgun segir sá lati en á morgun prófa ég að setja myndirnar inn.