Í taugaboðunum endurómaði einhver skyldurækni áðan. Ekki varðandi vinnu heldur bloggskyldurækni, mér fannst ekki hægt að sleppa úr degi í bloggi frekar en í gönguferðum. Ég fór í gönguferð, kom heim, las blogg, las Facebook, horfði á skjáinn en fann ekkert til að tala um. Það kallast ábyggilega bloggstífla.
Bloggskyldurækni er engin dygð og þess vegna er pistli dagsins að mestu lokið. Ég mátti bara til með að deila því með ykkur og sýna ykkur í leiðinni mynd af húsi sem mig hefur lengi langað til að kaupa en nú er það selt.
Ég hefði getað keypt það fyrir andvirði væntanlegrar Úzbekistanferðar.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli