Gleðilegt hvað

Í sveit austur á landi sem var fámenn fyrir 40 árum og er enn fámennari nú lærði ég að óska fóki gleðilegra jóla þegar ég hitti það í síðasta skiptið fyrir jól. Þetta var og er góður siður því jólin eru stutt og of seint að óska fólki gleðilegra jóla eftir á. Að vísu segir maður stundum gleðilega rest ef maður rekst á fólk á tímabilinu 25. des til 6. jan. en þá teljast jólin formlega liðin.
Gleðilegt ár er aftur á móti kveðja sem ég lærði að nota þegar ég hitti fólk í fyrsta skipti á nýju ári. Mér finnst það nokkuð rökrétt því árið er jú 365 dagar eða um það bil og engin ástæða til að ætla að ég hitti ekki vini og ættingja einhverntíma á þvi tímabili. Nú ef ekki þá held ég að þeim og mér slétt sama þó þeir fái ekki árs- og friðarkveðju frá mér.
Ég hef tekið eftir því að sífellt fleiri eru farinir að óska mér gleðilegs árs milli jóla og nýárs og þó ég reyni að taka þessu af æðruleysti get ég ekki varist því að hugsa um orðatiltækið ,,Þegar ein beljan mígur....!".
Því ætla ég ekki að óska neinum gleðilegs árs fyrr en nýtt ár rennur upp, þangað til ,,góðar stundir"

Avatar

Ég fékk bíoferð í jólagjöf. Hún var farin í kvöld og ég er dolfallin, heilluð, langar til að fara aftur og sjá betur öll smáatriðin sem fóru fram hjá mér í kvöld.
Avatar í þrívídd er eitthvað sem ég ætla að sjá fyrir mér þegar ég loka augunum á koddanum á eftir og svo get ég eiginlega ekki sagt neitt meira um það í bíli.

Jólin eru langt komin, sólin er farin að hækka á lofti og það er jafn gaman á hverju ári. Verður reyndar skemmtilegara með hverju árinu. Það gerir aldurinn!
Aldurinn gerir líka það að verkum að nú eru bestu jólagjafirnar mínar að eiga góða daga með mínum nánustu.

Þorláksmessa á vetri

Það er Þorláksmessa tvisvar á ári, með um það bil 6 mánaða millibili. Engum dettur í hug að borða skötu á Þorláksmessu á sumri og því miður er varla hægt að fá keypta skötu nema rétt fyrir jól.
Ég keypti mér tvo skötubita á Kolaportinu á laugardagnn og ætla að stinga þeim í pottinn hjá Gamla manninum á eftir. Hann eldar skötu fyrir sig og alla þá vini og vandamenn sem áhuga hafa á að vera með í hádegisskötuveislunni á Þorlák enda á hann þessa forláta eldavél sem hann fer með út á bílastæðið framan við húsið og eldar þar skötu.
Ég ætlaði að kaupa mér saltfiskbita til að stinga í pottinn líka.

Ég fékk svar frá LÍN við lámsumsókninni minni. Þó ég sé ekki alveg að ná samhengi í þeim upplýsingum sem ég fékk net- og símleiðis og því sem stendur í lánsáætluninni ætla ég að fresta því fram yfir jól að hringja í LÍN til að fá útskýringar á málum.
Lánið fyrir skólagjöldum er t.d. 150 þús. lægra en skólagjöldin og ég sem hélt að það væri lánað allt nema 45 þús.
Mig vantar hjálparálf sem setur niður fyrir mig fjárhagsáætlun. Mér vex óskaplega í augum að gera það sjálf, eða ég þori ekki. Ég gæti áttað mig á að þetta sé ekki raunhæfur möguleiki og vil ekki horfast í augu við það.

Ég fékk listilega skreytta jólagjöf áðan. Utan á henni er sumarævintýri í myndasögu formi. Það er bjart yfir þeim skreytingameistara.

Facebook bann.

Frá því ég skráði mig á facebook fyrir langa löngu hefur alltof langur tími farið í hinar og þessar aðgerðir sem boðið er upp á þar. Lesa, skoða, setja inn myndir og fara í tölvuleiki. Ef ég hefði sleppt einhverju af þessu undanafnar vikur væri ég minna stressuð í dag en af því ég hef ekki alltaf vit fyrir sjálfir mér og þjáist af mismiklu stjórnleysi er ég búin að missa tökin á verkefninu sem ég ætlaði að vera búin með 1. des.
Af þessum ástæðum er ég búin að setja sjálfa mig í facebook bann og það nær bæði til garðræktarinna í töluvgarðinum og að skrifa athugasemdir í þessu netsamfélagi sem ég vil ekki kalla fésbók þó mér leiðist ógurlega að nota orðið facebook.
Ég svindla samt aðeins og les stöðuuppfærslur hjá vinum og vandamönnum og dáist að myndum af nýjum ættingjum. Þori samt ekki fyrir mitt litla líf að segja orð þar sem ég er búin að lýsa því yfir opinberlega að ég sé í banni.

Heimsendir

Ég rakst á athyglisverða frétt í Fréttablaðinu í gær þar sem var sagt frá því að öreindahraðallinn gangi vel og ekki sé enn komin heimsendir.
Það er gott að geta treyst blöðunum til að færa okkur þær fréttir og ég treysti á að ef heimsendir verður geti ég lesið um það i Fréttablaðinu eftir á.







Kvöldið áður en nýtt tungl kviknaði í desember tók ég mynd að heiðskýru vetrarmyrkrinu. Jörðin hreyfið sig meðan myndin var tekin og þess vegna er hún hreyfð.
Óríon með Fjósakonurnar sem belti sitt var hátt á himni en önnur stjörnumerki þekkti ég ekki á þessari mynd.

Kerfið

Kerfið vill ekki aðlaga sig að mínum áætlunum og þá er að skoða hvort ég geti aðlagað mig að kerfinu og lifað af námslánum.
Leggja bílnum, hætta að fara í jeppaferðir, ekkert sumarfrí?

Keflavík

Mér er mikið niðri fyrir eftir lestur á Fréttablaðinu í morgun. Aldrei þessu vanta er það ekki bara málfræðikunnátta blaðamanna á Fréttablaðinu sem fer fyrir brjóstið á mér heldur viðhorf ýmissa eða allra þeirra stétta sem þurfa að hlýta niðurskurði vegna sparnaðar. Allir æpa ekki ég og í þeim orðum liggur auðvitað boðskapurinn ,,aðrir eiga að taka á sig niðurskurðinn"
Ekki meira um það í bili nú ætla ég að skreppa í viðtal í Keili vegna háskólabrúarinnar og eftir það þarf ég að vinna niður hauginn af óklárðum verkum sem valda mér kvíðaröskun i svefni.









Svo þarf ég að monta mig með einni mynd úr síðustu austurferð.

Umsókn í vetrarmyrkri

Umsóknin um námið í Keili er farin út í loftið rafrænt. Hugsa sér hvað lífið er auðvelt á sumum sviðum. Tölva og skanni er allt sem þarf til að senda alla þá pappíra sem mér dettur í hug þangað sem mér dettur í hug. Svo framarlega að nettenging sé til staðar.
Á morgun ætla ég að leggjast í landshornaflakk og leita uppi alvöru vetrarmyrkur á Íslandi.
Ég efast um að ég gefi mér tíma til að setja eitthvað misgáfulegt á skjáinn fyrr en ég kem aftur.










Og stundum þarf maður að líta upp frá tölvunni, þá er útsýnið svona.