Gæsahúð

Síðasta vetrardag hafði ég á orði að gæsahúð væri algengasti íslenski sumarklæðnaðurinn en kvöld fékk ég gæsahúð af öðru tilefni.
Niðir í Óperu voru félagar Óperukórnum mættir á svið grímuklæddir í dökkum drungalegum fatnaði sem minnti á þjóð í torfhúsum þar sem mórar, skottur og útburðir ríktu í myrkri og kulda.
Dagskrá Óperukórsins í kvöld var tileinkuð íslenskum draugagangi, lögin og textarnir fjölluðu um þjóðtrú og drauga. Útburðarvæl og kvein heyrðist af sviðinu þar sem leikur og þjóðsagnalestur gerðu þetta að svo miklu meira en tónleikum. Þessi atriði voru ekki síður fyrir augu en eyru.
Þjóðvísur, ljóð og söngtextar. Jónas Hallgrímsson. Jón Leifs, Magnús Eiríksson, Jónas Árnason, Móðir mín í kví, kví, Amma og draugarnir, Garún og......
Ég mig langaði til að hafa textana, auðvitað hefði ég ekki getað lesið þá í myrkrinu en samt. Ég er ekki að ná textanum í háu tónum kvennraddanna. Það gleymdist samt þegar hópurinn las upp þjóðsöguna um djáknann frá Myrká og endaði tónleikan með laginu Garún.
Ég hafði ekki undan að sjá og heyra og það var eiginlega ekki fyrr en þau tóku lagið aftur sem aukalag og nú án leikræknna tilburða sem gæsahúðin fór virkilega að hríslast niður eftir bakinu. Frábær útsetning á þvi og frábærlega vel sungið.

Eftir magnaða tónleika kom ég út í sólsetrið þar sem vesturhimininn logaði frá gulu í gulrautt og gylltur borði lá eftir skýjabólstrunum við hafsbrún meðan gráblátt og fjólublátt dökknaði í gagnstæðri átt. Þá hefði ég getað hugsað mér að sitja uppi á 20 hæð og snúast hægt í hringi.

Það er ekki undan neinu að kvarta á svona kvöldum.


Hratt er riðið heim um hjarn
torfbærinn í tunglsljósinu klúkir.
Draugalegur, dökkklæddur
myrkradjákninn á hesti sínum húkir.
Tunglið hægt um himinn líður
dauður maður hesti ríður,
Garún , Garún.
Höggin falla á dyrnar senn
kominn er ég til þín enn ó Garún.
Öll mín ást í lífinu sem ég elskaði
og tilbað alltaf var hún.
Komdu með mér út að ríða
lengi hef ég þurft að bíða
Garún , Garún
Tvímennt er úr hlaðinu
út að bláu vaðinu smeyk er hún.
Djákninn ríður ástarsjúkur
holar tóftir berar kjúkur Garún.
Tunglið hægt um himinn líður
dauður maður hesti ríður,
Garún , Garún.

Draugagangur

Mér skilst að ég sé síðasti kosturinn í að fara með Flubbanum á Draugagang í Íslensku Óperunni í kvöld og eini kosturinn því allir aðrir sögðu nei.
Ég verð allavega þar í kvöld en ekki í Garðheimum. En fyrst er námskeið í virðisaukaskatti í erlendum viðskiptum. Ekki veitir af.

Löng helgi, aftur

Eftir morgundaginn er ég komin í 3 daga helgarfrí eins og svo margir aðrir landsmenn og ekki veitir mér af.
Sunnudagurinn er frátekin fyrir jeppaferð í Grindavík og Voga. Laugardagurinn eftir hádegi er frátekinn í heimsókn í vinnustofur listamanna á Seljavegi. Föstudagurinn í að gera ekki neitt nema þá að hjúkra kálplöntunum sem fuku um koll og klippa runna í garðinum. Ég held að ég nái ekki að kaupa grindverk í garðinn á morgun svo það sé hægt að nota föstudaginn í að ganga frá því. Laugardagsmorguninn er laus ef Gilla vill koma í Garðheima í gróðurleiðangur og þá er ekki mikið eftir af helginni.
Ég er farin að sjá eftir því að hafa ekki keypt kirsuberjatré í Hveragerði á laugardaginn. ég má ekkert vera að því að fara þangað núna til að kaupa tré.
Gilla! annað kvöld eða laugardagsmorgun, ég er alltaf til í fræ og plöntuinnkaup!

Þriðjudagu án þrauta

og þó... það gengur allavega ekki þrautalaust að rækta kál, tómata, spínat, og spergilkál í bökkum innan húss þegar haustlægðirnar byrja að ganga yfir í apríl. Mér var tjáð áðan þegar ég kom heim að ég ætti plöntur um allt þvottahússgólf. Reyndar eru þetta svolitlar ýkjur þvi Flubbinn var búin að tina upp það mesta og ég hef ekki farið niður til að bjarga rest, ég hef ekki orku í það núna.
Ég sái þá bara aftur, þetta var hvort sem er mest spínat og blaðsalat og eftir að ég var búin að pota þvi fræði niður sá ég að maður sáir bæðið spínati og salati oftar en einu sinni á sumri því það er svo hraðvaxið. Ekki kannski réttu tegundirnar til að sá í apríl. En ég finn út úr þessu í vor og næsta vor hvernig á að forrækta matjurtaplöntur inni í glugga.
Reyndar eru bakkarnir sem ég keypti í Garðheimum góðir til að vesenast með inni því þeir eru með smápottalengjum sem eru settar ofan í og glæru plast loki. Passa vel í gluggan, nema í roki. Þægilegir að setja þá út á stétt til að herða plönturnar þegar fer að hlýna meira og nægir að setja eitt fræ í hvern, þau eru það fljót að spíra að það er hægt að sá í götin eftir nokkra daga.
Ég þarf að sá radísum og rauðrófum líka en er að spá í að sá þeim bara beint út.
Jarðaberin mín var ég búin að setja í potta og vonandi fæ ég bæði jarðaber og fáein bláber í sumar. Ég keypti upp lagerinn af rósapottum hjá Garðheimum og ætla að rækta mitt kál í pottum úti en ekki í flagi.
En ég æði úr einni dellunni í aðra og í gær fór ég og keypti þrífót, hallamál og fjarafsmellara á vélina. Svo er bara að gefa sér tíma til að æfa sig.

Fjögurra daga helgarfríi að ljúka

og ég er ekkert búin að gera. Eyddi fimmtudeginum í lítið annað en hvíla mig, föstudagurinn var verkleg upprifjun í einkennum vefjagigtar, laugardagurinn fór jú í að leika sér, horfa á kosningasjónvarp fram eftir nóttu og sötra hvítvín. Sunnudagurinn fór auðvitað í að jafna sig eftir laugardaginn því ekki má maður svo sem við neinu og nú vantar mig einn frídag í viðbót til að þurka af og skúra gólf.
Svei því.

Að loknum kosningum

kíki ég á þingmannalista flokkanna. Fæst af þessu fólki kannast ég við, sumt af því það er nýtt en annað af því ég er ekki nógu dugleg að fylgjast með pólitíkinni og fólkinu sem sinnir henni. Ég er að velta því fyrir mér að gerast pólitískari og fylgjast með framgangi allra þessara hugsjónamanna og framapotara sem vilja vera við stjórn á þjóðarprammanum.
Eftir talningu á þingmönnum flokkanna sé ég að 3 af 9 þingmönnum Framsóknar eru konur, 5 af 16 þingmönnum sjálfstæðisflokks eru konur en hinir flokkarnir erum með jöfn skipti karla og kvenna. Það hafa aldrei verið jafn margar konur á þingi og verða á því næsta.
Ég lít svo á að Vinstri grænir séu sigurvegarar þessara kosninga því þeir bættu við sig flestum þingmönnum.
Hvort Vinstri grænir og Samfylkingin ná svo saman um sjórnarmyndun eða hvort þeir geta ekki stillt sig um að leita hófana annarstaðar, bara svona af því það er hægt, kemur svo í ljós.
Það er uggur í mér um framtíð íslensks landbúnaðar og að menn séu tilbúnir að fórna honum á eitthvert Evrópualtarið.
Stundum hefur mér umræðurnar kringum mig einkennast af upphöfnu evru tali, töku upp evru hvað sem það kostar og öll okkar vandamál leysast. En, ætli við þurfum ekki að vinna okkur inn gjaldeyri sama hvað hún heitir og gjaldeyrisskortur getur orðið þó myntin heyti evra.
En nú er bara að bíða og sjá hverju framvindur næstu vikur og mánuði.

Lokað

Á heimasíðu Fotoval er bara tilgreindur opnunartími virka daga. Sennilega er lokað og ég kaupi engan þrífót í dag. Ég ætla samt að keyra þar framhjá (ekki inn eins og sumir hafa gert) til að fullvissa mig um að þetta sé rétt.

Ósátt

við að þurfa að biðja um hjálp við það sem ég er vön að gera hjálparlaust. Ósátt við að geta ekki skrælað hráar kartöflur eða epli vegna verkja í úlnliðum eða skrúfað af krukkulok vegna verkja í fingrum. Ósátt við að vakna þreytt, með verki og eyða frídögum í að gera ekkert nema staulast um ófær um að gera neitt af því sem mig langar til. Ósátt við svo margt en nú er kominn tími til að hrista af sér eitthvað af þessu og viðra sig. Dagurinn er búinn að fara í að lesa upplýsingar um vefjagigt og aðra gigtarsjúkdóma. .
Ég held samt að ég treysti mér ekki til að fara og kaupa mér þrífót.

Orðarugl

Orðarugl eða að finna ekki réttu orðin er eitthvað sem margir vefjagigtarsjúklingar kannast við (8,35). Dæmi um það eru; “hann var heilahimnubrotinn” í staðinn fyrir “hann fékk heilahimnubólgu”, “á ég að blása á kertin” í staðinn fyrir “á ég að kveikja á kertunum”. Þetta getur komist á það slæmt stig að viðkomandi getur vart tjáð sig almennilega. Og að skrifa texta getur vafist fyrir viðkomandi og oft á tíðum vantar orð inn í textann. Einstaka verða þvoglumæltir, drafandi sem stafar líklega af þreytu og máttleysi í talfærum (8,35).

http://www.vefjagigt.is/grein.php?id_grein=70

Þessi er nokkuð nærri lagi. Vona ég.

Litir

Ég sé að ég þarf að skerpa litina í myndunum verulega áður en þær fara á netið, rauðu og gulu litirnir í sólarlagsmyndum hverfa gjörsamlega. Amk á mínum töluvskjá.

Hér er sama myndin og í fyrr færslunni, ég ýkti bara bláu og rauðgulu litina verulega og þá eru þeir orðnir nokkuð líkir því sem þeir eiga að vera þegar hún er komin í netútgáfu. Skýin eru þá heldur gulari en þau voru í raun.

Ljósið

Ég sé ljóslega að vinnan hefur áhrif á heilsufar mitt. Einhver spekingur sagði mér að mannslíkaminn væri ekki gerður til að sitja allan daginn og ég held að hann hafi rétt fyrir sér.

Heilsan er sem sagt upp og ofan, frekar upp í fríum en ofan þegar vinnuvikan er löng.

Þar fyrir utan er ég enn með ljósmyndadellu og finnst taka of langan tíma að fara í gegnum glás af myndum þegar ég verð ofvirk í gikkfingrinum. Það hlýtur að kallast gikkfingur á myndavélum alveg eins og á byssum.

Eftir myndaskothríð í allar áttir þarf að fara í gegnum alla súpuna, henda út, laga contrasta á þeim sem eru í lagi og kannski liti og birtu og ýmislegt annað. Svo er gallinn við að taka allt í raw sá að það þarf að vista myndirnar í jpg svo það sé hægt að nota þær og helst að vista svo raw myndina undir sama nafni og hina til að hægt sé að finna hana með góðu móti ef ég vil vinna þær eitthvað frekar. Kostirnir við raw eru auðvitað miklu fleiri en gallarnir en þetta tekur óneitanlega talsverðan tíma.

Einn af þessum dögum

Vaknaði fyrir allar aldir eftir slitróttan svefn og með hnút í maganum yfir ákveðnum verkum sem ég á eftir. Á svoleiðis morgnum er best að drífa sig fram úr tengjast í vinnuna og klára hlev. verkið frá.
Þá þurfti helv. kerfisleigan að vera blankó. Auðvitað sjálfir mér að kenna, ég slökkti áður en öll forrit voru lokuð. (held ég).
Nú er að finna jákvæðu hliðina og hanga við eitthvað gagnlegt á netinu þangað til tími er kominn á sjúkraþjálfunina.
Ekki fer ég að gera eitthvað gagnlegt uppi í eldhúsi.

Fagurt galaði fuglinn sá

Að morgni Pálmasunnudags áttað ég mig á að ég hafði gleymt að taka eyrnatappana upp úr töskunn og að höfðinglegur hani sem þó vantar á allar stélfjaðrir var farin að nálgast bæjarvegginn með sinn tónvísa morgun söng. Lengra frá glugganum heyrð ég annan taka undir með lægri rödd og örstuttu seinna heyrðist þriðja röddin gripa sama stefið og tóna það með sínu lagi og ég fór að reyna að rifja upp hvað þeir væru aftur margir þessir haugsöngvarar við fjörðinn langa. Ég var ekki komin langt í þeim hugleiðingum og þegar hást og rámt gaaaaurrggó heyrðist í fjarska. Og aftur, og aftur. Við þessar endurtekningar náði ég að greina hljóðið eins og þeir gera í CSI og áttaði mig þá á því að þetta myndi vera hani með barkabólgu eða ónýt raddbönd. Nema? Já nema þetta væri afkvæmi einhvers hrafnsins sem hefur átt leið hjá og sloppið við haglaskot heima við bæ. Samt finnst mér þetta ekki líklegt við nánari umhugsun, ég hef aldrei séð að hrafnar hafi nokkra náttúru til hænsnanna á bænum. Og skiptir þá ekki máli hvort þær eru af íslenskum landnámshænsnaaðli með eða án körfukambs, hvítir ítalir eða brúnir harðduglegir innflytjendurnir sem eru í miklum metum á mínum bæ vegna sjálfsbjargarviðleitni og harðgerðis. Sennileg er krunkandi haninn bara með sködduð raddbönd.
Þegar kvartettinn hafið komið öllum á fætur, hænum og fólki hefst annar kafli fuglalífs á bænum. Með lægri tónum en stöðugu rappi tjá endurnar sem eru búnar að vera lokaðar inni í andagirðingunni yfir nóttina að það gæti verið gaman að fara að spássera um brekkur og tún. Kíkja í fjöruna og athuga hvort einhver lífræn ræktun er það á matseðlinum í dag. Úa, borubrött æðarkolla hefur sig til flugs beint upp af pollinum enda ólík fósturfjölskyldunni með sinn létta granna brúnfjaðraða búk og lætur engar girðingar loka sig af. Hún er á tjörninni vegna þess að hún velur það sjálf og hún verpti eggjunum innan girðingar af því hún valdi það sjálf á síðast ári. Eitt ræður þó þessi sjálfstæði einstæðingur sem ráfaði upp á tún viltur og vesæll lítill dúnhnoðir fyrir nokkrum árum og var komið í skjól hjá aliöndunum sem tóku hanan í hópinn eins og ekkert væri sjálfsagðara. Hún beitti allri sinni lagni og lipurð við að koma andastegg hópsins til við sig síðasta vor en herra andasteggur hefur bara náttúru til anda og Úa litla varð að sætta sig við að verpa sínum ófrjóu eggjum í hreiðrið.
Gógógógaggalagó, gogoog, googoog í lægri tóntegund, brabrabrrrabbr, brubbr grabbrrabbr heyirst í síþvaðrandi hópnum frá sólarupprás til sólarlags en inn á milli heyrist í hinu fósturbarninu sem veit ekki að hann er ekki önd, hann veit bara að ,,hinar" endurnar geta ekki allt sem hann getur og þegar þær segja þrabbrabbþrasþvaðurbrabbþrabb, heyirs frá honum hæglátt, kliðmjúkt Úúúúaaaa úúúaaa. Það væri hljóð sem ég viðldi gjarnan sofna við öll kvöld og vakna við á morgnana. Æðarblikinn skartar svörtu og hvítu með ljósgrænan koll og bleika slikju á bringunni og kveður sinn hugljúfa hugleiðslu söng Úúaaaa.