Ljósmyndanámskeið

Ég ætla að skella mér á eitt ljósmyndanámskeið í dag. Það tekur allan daginn og ég fer með hálfum hug. Mig grunar að ég verði orðin þreytt í kvöld og ennþá þreyttari þegar ég verð búin að hitta ferðafélagana yfir kaffi, koníaki og rauðvínsglasi. Ég fer samt.
Annars vantar mig þrífót, flass, linsu með ljósopi 2.8, stærri myndavélatösku og eitthvað fleira. Fyrst og fremst þarf ég þó auðvitað að læra að taka betri myndir.

1000

Ef ég skil herra Google rétt er þetta færsla númer eitt þúsund.
Það kallar eiginlega á merkilegra efni en ég ætlaði að setja hér inn en ég hef ekki orku í það svona rétt fyrir miðnætti.
Annars er fyrsti dagur góumánaðar hverfa aftur eftir tímaásnum og ég áttaði mig ekki á því fyrr en hann var að verða búinn að ég hafið ætlað að setja hann og fleiri merkisdaga inn á viðburðardagatalið á vinnusíðunnil

Það hefur lengi verið talinn kostur að geta lifaði í deginum með fortðiðina að baki og framtíðina handan við næsta horn eða ekki gera eins og einhver orðaði það ,,standandi með annan fótinn í fortíðinni og hinn í framtíðinni, pissar maður á nútíðina".
Ég áttaði mig á því að minn sístækkandi athyglisbrestur og minnisvandamál valda því að ég man ekki hvað gerðist í gær og get ekki séð fyrir mér hvað ég þarf að takast á við á morgun. Þess vegna get ég ekki annað en lifað í deginum í dag. (það er reyndar komin nótt.)

Líbía

Þó ég ráði ekki við Mið-Asíu er möguleiki á að ná Líbíu enda ekki nema þriðjungur af verði hinnar.

Dapur dagur?

Í dag var gamall vinur minn jarðsunginn, hann hét Sigurður.
Í dag sagði Kennarinn mér frá sviplegu andláti samstarfsmanns síns sem ég þekkti lítillega, hann hét líka Sigurður.
Í dag horfið ég á skemmtilega, eldklára einstaklinga sjá landanum fyrir afþreyingarefni.

Í dag hef ég bæði hlegið og grátið.

Hugrenningatengsl

Ég eldaði mér afgangamat í gær. Ég átti afgang af fiski og af því ég var ein í mat nennti ég ekki að búa til plokkfisk heldur henti slatta af soðinni ýsu í pott með smjörklípu, tveimur krömdum hvítlauksrifum og nokkrum ólífum. Þar sem stóð og andaði að mér hvítlaukslyktinni og hrærði í pottinum hrökk ég mörg ár aftur í tímann. Þar var ég stödd í íbúð í Vesturbænum og að smakka íslensk-spánska saltfiskstöppu með hvítlauk og ólífum. Í þessari sömu íbúð lærði ég líka einhverntíman að borða ólífur þegar okkur var boðið upp á heimatilbúna pizzu með ólífum. Ég man ekki hvað var annað á henni en mér fannst ólífurnar ekki góðar. Ákvað samt að læra að borða þær og það tók ekki langan tíma.
Hjá fjölskyldunni sem bjó í þessari hlýlegu íbúð í grárri gamalli verkamannablokk í Vesturbænum hef ég lært ýmislegt fleira og þó það liggi ekki alltaf efst minnisskúffunni á hugurinn það til að henda í mig minningabrotum á ólíklegustu tímum.
Á morgun ætla ég að fylgja heimilisföðurnum síðasta spölinn og þakka honum með því fyrir ríflega þrjátíu ára góða viðkynningu og trausta vináttu.

Of geyst?

Ég held að ég hafi farið mér of geyst í einhverju í dag. Ég veit bara ekki hverju.

Stærri myndir

Ég lét mig hafa það að setja tjarnarmyndirnar inn aftur og nú í þeirri stærð sem óskað var eftir, kannski heldur stærri þó. Það var ekki tekið út með sældinni og þær vildu alls ekki raðast upp í snyrtilínulegri röð á skjáinn.

Misjafnt er mannan bölið.

Safnanótt og fleira gaman

Ég sá í pósti sem ég fékk í dag að það er safnanótt næsta föstudagskvöld frá 19 til 24. Ég þarf að reikna út hvað ég næ að skoða mörg söfn á þeim tíma.
Annars er föstudagurinn fullskipaður af ráðstefnu og jarðaför, ég veit ekki hvað heilsan leyfir langan dag.

Gengið við tjörn

Ég gekk við tjörn í dag en ekki sjó, hefði þegið að sitja svo við eld en ég þekki engan sem á arin.

Ég rakst á þetta á síðunni hennar Vilborgar í dag. Ég vona að mér fyrirgefist að ræna þessu þaðan og senda út og suður og setja svo inn hér.

Þegar lundin þín er hrelld,

þessum hlýddu orðum:

Gakktu með sjó og sittu við eld,

svo kvað völvan forðum.

(þjóðvísa)

Góður dagur

Það er ekkert að þvi að eiga góðan dag alveg þangað til maður stígur fram úr rúminu.