Merkilegt?

Ég ætlaði að segja eitthvað merkilegt en fór svo að spá í tölfræði. Síðan mín kemur upp í leit á netinu eins og gengur en í 100% tilfella er fólk að nota Google leitarvélina. Athyglisvert.

--------------------------

Ég hef sennilega sofið frá mér allt vit í gær því ég er ekki vitund sifjuð þó það sé komið langt fram á nótt og ég búin að puða við bölvaða vitleysistiltekt í allt kvöld. Meira að segja lagði ég það á mig að þramma út í geymslu til að ná í níðþungar tröppur, drösla þeim upp í stofu og standa í þeim riðandi við að færa til ljósin. Eitt ljósið þoldi ekki meðferðina og dó. Ég færði það samt.

Meðan ég stóð í þessu brasi í skápum og stiga í kvöld hreiðraði einn sambýlingur minn um sig í sófahorninu og lét sér fátt um finnast. Ég rifjaði upp söguna af þeim Mörtu og Maríu og manninum sem sagði ,,Marta, Marta hví mæðist þú" og var ekki í vafa um hvort okkar var í hvaða hlutverki í kvöld. Sá rauði hefur ábyggilega aldrei heyrt söguna um þær systur og ef hann á eftir að heyra hana er honum ábyggilega slétt sama. Sjálfsvirðing veit hann ekki hvað þýðir en hefur nóg af henni samt.

Svo fór ég á tónleika í dag þeir klikkuðu ekki frekar en vant er.

Það er annað sem klikkar þessa dagana og það eru hlutar af mér sjálfri. Samt þegar ég gerði tilraun til að fara í pjattskó í dag gerði ég ánægjulega uppgötvun. Ökklinn sem klikkaði í janúar síðastliðnum og hefur þverneitað að aðlaga sig hælum síðan þá kveinkaði sér ekki vitund við að fara í þessa dálætisskó mína í dag og meira að segja gat ég verið í þeim í marga tíma. Að vísu sat ég megnið af þessum tíma en ég var samt afskaplega ánægð með sjálfa mig af þessu tilefni.

Svo af einhverjum ástæðum langar mig til að lesa Sonartorrek Egils Skallagrímssonar fyrir svefninn. Ég ætla að láta það eftir mér.

Heiðskýrt

Í dag er heiðskýrt og logn. Allir fara að mótmæla nema ég, ég ætla að vinna. Verkirnir í bakvöðvunum eru skárri en í gær og þess vegna er höfuðverkurinn horfinn.

Ég er búin að kaupa skraut á aðventukransinn og vonandi hef ég tima til að dunda við hann á morgun.

Út af laginu

eða út úr heiminum.
Ég er allavega búin að vera úr leik í allan dag. Vonandi er ég þá búin með þann kvótann á þessu ári.

Af lopapeysum og liðnum degi

Það hringdi í mig kona klukkan hálf átta á mánudagsmorgni til að fá lánaða lopapeysu. Hún mætti svo hálftíma síðar og hélt því fram að sérhannaða lopapeysan mín væri ekki alvöru lopapeysa. Ef hún hefði ekki verið komin inn á mitt gólf hefði ég skellt á hana hurðinni.
Eftir þetta ,,bögg" hófst vinnudagur sem var alltof langur og leiður. Reyndar eyddi ég hluta af honum í sjálfboðaliðavinnu við að kynna mér lífeyrisgreiðslur Tryggingastofnunar og þann tíma þurfti ég að vinna af mér.
Stundum hugsa ég um fólkið sem býr við þann munað að geta eytt vinnutímanum í snúninga og snöfl fyrir sjálft sig og stundum hugsa ég um hvað mætti spara í launaliðum ef allir í öllum fyrirtækjum og stofnunum eyddu vinnutimanum bara í vinnu en ekki í símann, einkatölvupóstinn, bloggsíðulestur og fréttalestur.
Óneytanlega fær maður annað sjónarhorn á vinnu þegar maður þarf að gera grein fyrir hverri unninni mínútu dagsins.
Brandarar í töluvpósti eru afþakkaðir, það er ekki hægt að skrifa tíma á brandaralestur.

Heimkomin

Það er alltaf gott að koma heim en í þetta skiptið hefði ég gjarnan viljað vera að koma heim á miðvikudag eða fimmtudag.

Silkileiðin

Ég fór á það sem átti að vera síðasti fyrirlesturinn um Silkileiðina hjá Endurmenntun í kvöld en þar sem Jón þarf að tala mikið og enginn kvartar heldur vilja allir heyra meira hefur verið ákveðið að bæta við einu kvöldi.
Ég er sátt enda verð ég komin heim aftur á sunnudag svo ég missi ekki af neinu þar. Kannski annarstaðar en það veður að hafa það, ég þrauka eina viku enn.

Já, ég á semsagt bókað flug í Egilstaði á morgun og til Reykjavíkur á sunnudag.
Það verður ljúft að stinga af úr vinnunni í nokkra daga.

Setti hérna inn tvær myndir sem mér fannst vanta inn í fyrirlesturinn í kvöld. Sú fyrri er úr minningargrafreit í Azerbaijan, hún sýnir legsteinatískuna á svæðinu en líka afleiðingar stríðsátakanna við rússa um það leiti sem landið var að öðlast sjálfstæði.

Rauðar rósir á hverri gröf.

Á hinni eru rauðar rósir í minnismerki armena um þjóðarmorð tyrkja á armenum á árum fyrri heimstyrjaldarinnar.

Þar logar eldur allan sólarhringinn allt árið um kring.

Á þessum slóðum er eldfimt ástand og hatursástand milli þjóða. azerar líta á rússa sem erkifjendur og Gorbasjov gamla sem hryðjuverkamann. Milli armena og tyrkja er ástandið svo eldfimt að rússar gæta landamæranna þar á milli, azerar líta svo á að armenar hafi hertekið hérað í Azerbajan og væntanlega eru georgíumenn heitir út í rússana nú orðið þó mér hafi fundist þeir vera sú þjóð sem best lynti við alla sína nágranna.

Ást og hatur í einum graut.

Eftir ferðalag um svona svæði finnst mér voða gott að búa á eyju langt út í Atlantshafi.

Hangs

Ég fór og heimsótti yngra afkvæmið í kvöld, hjálpaði honum að vaska upp og ryksuga til að hressa greyið við. Fór svo heim og hangsaði í tölvu í stað þess að gera eitthvað gáfulegt.
Það verður að hafa það.
Ég þarf að muna eftir að fara inn á flugfelag.is og athuga með ódýrt flug á morgun.

Fyndin

Stundum finnst mér ég bráðfyndin en ég held að það finnist það ekki öllum í kringum mig. Ég skil ekki hvers vegna.
Allavega er ég búin að afkasta helling í kvöld. Finna aðganginn minn að síðunni sem ég opnaði fyrir bæinn minn í fyrra, setja upp tilkynningu um niðjamót, setja upp slideshow með gömlu myndunum á síðuna og stofna viðburð á facebook (mig vantar góða þýðingu á það orð) og úr því ég er orðin svona flikn ætla ég að setja slideshow á mína síðu líka. Slideshow, hvað er það á góðri íslensku.

password

Stundum bý ég til svo auðveld lykilorð að einhverju að ég get ómögulega munað þau.

Og svo

Ég er búin að sauma eitt stykki pils og lét Flubbann fara í því þó mér finnist ég þurfa að laga fráganginn á nokkrum stöðum ennþá. Ég er með eitthvað gamalt á borðinu sem mig langar til að laga svo það sé nothæft. Flubbinn segir að ég sé búin að sauma nóg í bili enda farin að kvarta um hausverk.
Kennarinn er búinn að hringja í alla sem hafa lykla að íbúðinni hjá honum til að athuga hver hafi komið til hans í gær, dregið frá öllum gluggum fært til dót á skápunum hjá honum og farið síðan.
Þetta er í annað skipti sem þetta gerist, hitt var þegar við vorum úti og Flubbinn kom til hans til að gefa kettinum. Þá var búið að draga frá gluggunum og skrúfa fyrir vatnið á baðinu, en það er alltaf látið dropa úr krana þar því kattarskrípið drekkur bara rennandi vatn.
Enginn kannast við að hafa farið inn til hans. Í hvorugt skiptið.
Skrítið.
Annars er ég að velta því fyrir mér hvort ég á eða á ekki að fara í afmæli. Ég er með hausverk en hann versnar nú sjálfsagt ekki við það, ég þarf að kaupa einhverja afmælisgjöf en ég hlýt að ráða við það þrátt fyrir kreppuna en mig langar meira upp í rúm að leggja mig þessa stundina. Ég held að ég sé komin með svefnsýki.
Já og svo er ég komin með aðgang að Photoshop og nú er engin afsökun fyrir því að fara í gegnum myndirnar, laga þær til og koma þeim í röð og reglu.

Ave María

Ég er búin að sauma heilt pils í dag. Að vísu á ég eftir að falda það en það er nú smáræði miðað við allt hitt. Ekki bara það að ég sé búin að sauma pilsdrusluna heldur er ég búin að sauma stórann hluta hennar tvisvar og jafnvel þrisvar. Það er langt síðan ég hef saumað flík.
Þetta hafðist nú að lokum og nú getur Flubbinn sungið í því á tónleikum á morgun. Hún verður bara fín í því þó ég segi sjálf frá og þó zikzakkið og ýmsir endar séu einkennilegir sést það ekki utan frá.
Þetta gengur svo bara betur næst.

Meðan á saumaskapnum stóð tókst Flubbanum að brenna tvo potta af poppi og raula Ave María fyrir mig og kettina.
Ég ætla ekki á tónleikana hjá þeim á morgun, ég fer ekki fyrr en 29.nóv. Á morgun ætlaði ég í afmæli en það eru að renna á mig tvær grímur, ég er ekki viss um að ég hafi heilsu í það.

Ein dellan enn

Ég heiti Hafrún og ég er dellukelling. Ég dett í hinar og þessar dellurnar og eftir öll þessi ár þekki ég sjálfa mig nógu vel til að halda mér frá ákveðnum freistingum.
Á þeim árum sem myndlistargenin reyndu að ná yfirhöndinni hélt ég mig ákveði við pappír (margar gerðir reyndar), bíanta og/eða þurrpastel. Eitt árið slysaðist ég þó til að fara á námskeið þar sem notaðir voru olíulitir og þá var skaðinn skeður. Ég henti mörgum krónum í olíuliti og pensla. En það var gaman, meðan á því stóð.
Í einhverri handavinnumaníunni heklaði ég blúndudúka úr fínu heklugarni, held samt að ég hafi ekki klárað neinn því áður en það tókst var búið að smita mig af orkeringardellu og síðan hef ég orkerað eitt og eitt stykki. Og klárað þau nokkur. Núna finn ég að orkeringarfíknin herjar á mig en ég má ekki vera að því að sinna henni strax. Ég þarf nefnilega að nota saumavélina.
Við mæðgur fórum fyrir nokkrum vikum og keyptum efni til að setja um svampdýnu sem mýkir setuna á forláta setbekk í borðkróknum. Þessi bekkur er naglfastur og sérheimasmíðaður í hornið og það sama má segja um dýnuna ofan á honum. Efnið sem fyrri eigandi saumaði utan um hana er bara að detta í göt og við því er ekkert annað að gera en endurnýja áklæðið. Svo við keyptum efni sem ég ætlaði að sauma í hólk og smeygja dínunni í. Því miður gleymdum við að mæla, efnið of lítið og ekki um annað að ræða en kaupa viðbót. Ef maður þarf að sauma viðbót er eins gott að kaupa tvo liti í viðbót og sauma bara bútasaum, ekki satt?
Þá er komið að dellunni. Ég er logandi hrædd um að ég fái dellu fyrir þessu því ég er búin að sitja við tölvuna í allt kvöld og skoða munstur. Það á eftir að fara hellings tími í þennan leikaraskap. Reyndar fór ég líka og keypti efni í pils í dag, klæðskerinn sem vinnur með mér ætlar að búa til snið fyrir mig eftir pilsi sem ég á og líkar vel við og ef manni líkar vel við eitthvað er engin ástæða til annars en að nota það áfram. Ekki satt?
Allavega, þá er ég búin að finna mér bútasaumsmunstur sem ekki krefst mikillar handlagni, breyta því að mínum þörfum og þessum þremur litum sem ég er með og þá er bara að koma því í ræmur og byrja að sauma þær saman. Ekki flókið.
Ætli það sé ekki bara nóg að rífa efnið niður í ræmur?

Ég ætla ekki að fara út í þetta mynstur en flott er það.

Ég ætla ekki að snerta á knippli, ég er hrædd um að það yrði ólæknandi della.

Orðabelgur

Fór Marco Polo aldrei til Kína?
Hvers vegna minnist hann aldrei á Kínamúrinn í ferðsögu sinni.
Var mamma eða amma Gengis Kan kristin?
Hvað gerðu íbúar neðanjarðaborganna Urgub og Derimqu við úrgangsefni frá fóki og búfé?
Hvernig var að búa á mörgum neðanjarðarhæðum meðan herir á leið milli Evrópu og Asíu herjuðu á yfirborðinu?
Er dýrkunin á Maríu mey afsprengi móðurdýrkunarinna á fornöld?
Væru kínvejar kristnir ef páfinn hefið ekki verið dauður þegar bróðir og faðir Marko Polos komu með heimboð frá Kublai Kan, heldur verið sprellifandi og sent 100 manna kynningarlið austur í stað þessara tveggja munka sem komust aldrei alla leið?
Í Konstantínopen var maður að nafni Nestor (nafnið skrifað eftir ógreinilegum framburði) sem setti fram þá kenningu að Kristur hafi verið hálfur guð og hálfur maður en þessa kenningu setti hann fram á þeim tíma þegar menn greindi á um hvernig guðlegt eðli Krist skyld skilgreint og hvort blessa bæri með þremur fingrum eða nota aðra fingra tölu við blessunina. Allt voru þetta mikilsverð ákvörðunarefni og tekin fyrir á kirkjuþingi í Róm. Kirkjuþing úrskurðaði svo Netorísku kenninguna villutrú og hrakti Nestor og hans kirkjudeild frá Konstantínópel en hann forðaði sér eitthvað austur á bóginn með sína Nestorísku kirkjudeild.
Þetta og margt annað var viðfangsefni kvöldsins og efniviðurinn sem tengist Silkileiðinni er svo mikill að það eru uppi hugmyndir um að bæta við einu kvöldi.
Ég vona að það verði gert.
Það er 1.5 km silkiþráður í púpu silkiormsins sem lifir af blöðum móberjatrjáa. Silkiorminn þarf að drepa í púpunni áður en hann kemst á það stig að sprengja hana utan af sér.
Silkileiðin er ekki ein bein leið heldur margar kvíslar og álar sem þræða leiðina frá Kína til Evrópu. Saga þessarar verlsunarleiðar spannar frá því rúmum 100 árum eftir krist fram til 1450 eftir krist og á henni gerðist 75% mannkynssögunnar.

Nú lýg ég bara því sem í mig er logið og nöfn í þessum pistli eru skrifuð eftir framburði á nokkurar ábyrgðar og ég ætla ekki að prófarkalesa hann fyrir birtingu.

Saumað

Ég dróg upp saumavélina og ætlaði að skipta um tvo rennilása, Flubbinn dróg upp 5 boli sem þurfti að stytta hlýrana á. Ég skil ekki af hverju hún getur ekki notað nál og tvinna, þessi fjölhæfa dóttir mín.
Nú er ég búin að föndra fataviðgerðir með nál og tvinna og þegar ég verð búin að nota saumavélina við rennilásaskiptin verður saumavélinni lagt í aðra sex mánuði.
Svo má ég ekki pikka á ferðatölvu, ég er bara að stelast til þess þegar enginn sér til og það bitnar ekki á neinum nema sjálfri mér. Eða þannig.

Ég rakst svo á þetta á vefjagigt.is

vernig eru verkjaupplifun vefjagigtarsjúklinga - Áskorun fyrir heilbrigða

Erfitt getur verið að útskýra fyrir fólki hvernig líðan það er að vera haldinn langvinnum verkjum, þetta próf ætti að gefa smá vísbendingu um hvernig það er.
Skoraðu á fólk sem skilur ekki vefjagigt að þreyta þetta próf – próf til að skilja langvinna verki

Svona fer prófið fram:
1. Klemmdu þvottaklemmu um hvern fingur.
2. Stilltu tímaklukku á 30 mínútur.
3. Athugaðu hversu lengi þú þolir verkina.
Þoldirðu að hafa þvottaklemmurnar í 15 mínútur? 10? 5?
4. ímyndaðu þér þessa verki að eilífu... Þetta próf gæti hjálpað þér til að skilja hvernig er að vera með viðvarandi verki – en fólk með vefjagigt getur ekki ”fjarlægt” verkina á sama hátt og þú getur fjarlægt þvottaklemmurnar.

Ég mæli nú samt frekar með að prófa að setja stóra hosuklemmu á læri upp við liðamót. Það á betur við í mínu tilfelli.

Heiðmörk

Ég hundskaðist út í göngutúr í dag. Var búin að lofa bæði mér og öðrum því að hreyfa mig um helgina og stóð við það. Ég var reyndar svo orkulaus að ég náði í Kennaranemann og sagði henni að nú ætti hún að ráða. Hún réði svo sem alveg við það og stefndi okkur inn í Heiðmörk.

Við komum við í miðbænum og náðum í hund sem ég hef ekki hitt í meira en ár. Ég held nú að hann hafi samt þekkt mig aftur, allavega rataði hann í bílinn.

Mér fannst hann ekki alveg eins kátur og hann var vanur. Kannski það hafi eitthvað með aldurinn að gera hann hlýtur að vera komin um nírætt í manns árum talið.

Við tókum með okkur myndavél en ég sá fátt til að mynda, sennilega sé ég ekki nógu vel.

Gallinn við að taka í raw er að ég þarf að vista allt niður í jpg til að setja inn á netið.

Svo ætlaði ég að setja þær inn í albúmið á facebook en eftir margar tilraunir og villur endað ég með að samþykkja að senda villuboð á microsoft gamla.

Alltaf að missa af..

einhverju. Í dag kveikti ég á útvarpinu og kom inn í mitt viðtal við listamann sem ég náði ekki nafninu á. Viðkomandi var að tala um opnar vinnustofur og eitthvað fleira í húsi á Seljavegi. Ég hugsaði með mér að þetta væri gaman að skoða. Fór að versla og svo í vinnu. Þegar ég rak augun í áminningu á síðunni hjá mér (jamm ég sveikst um í vinnunni) um þennan sama viðburð var honum auðvitað löngu lokið.
Ég þarf að fara að gera eitthvað í mínum málum, það gengur ekki lengur að sinna ekki áhugamálunum.

Einhver sem ég þekki vildi fara út að labba með mér um helgina. Ég veit ekki hvort hún er kominn í hálfhring og ætlar að gera eitthvað annað núna.

62 þúsund hvað

Athyglisverður útreikningur hjá henni Vilborgu. þe ekki þessi með plastpokana það minnti of mikið að uppreikning lána og annað vinnutengt. En hitt, það ætti kannski að senda formanni ASÍ þessa tölur.

Helgarfrí og ælufrí

Ég bugaðist strax í hádeginu í vinnunni og læddist heim á bílnum. Ég kom rétt mátulega til að staulast niður í þvottahús og grípa gólffötuna og æla í hana.
Ég svaf svo í mest allan gærdag, vaknaði aðeins til að æla og svara í símann. Hresstist þó seinnipartinn og fékk mér meira að segja brauð og te.
Ég ætla að vera í fríi í dag og á morgun en einhvernveginn veit ég ekki alveg hvað ég á af mér að gera eða réttara sagt ég nenni ekki að byrja á neinu af því sem ég þarf að gera.