Og svo

Ég setti mér einhver markmið fyrir síðustu viku. Ég náði einum þriðja af þeim. Ég sætt mig við það.

Ég fékk ferðaáætlun FÍ í hendurnar áðan þegar ég kom heim og sat með hana og sorg í hjarta, þar til ég lagði hana frá mér og tók upp hannyrðabækling sem ég fékk líka sendann í pósti. Ég verð víst að sætta mig við að gönguferðir upp um fjöll og fyrnindi eru ekki lengur við mitt hæfi. (Nema gigtin láti undan víkja, það er ekkert alveg vonlaust, eða hvað?)

Ég sat líka með myndakassa í kjöltunni í gær og fletti 30 ára tímabili í myndum. Það var frekar tregablandið. Oft hefur manni fundist tíminn of lengi að líða en þegar maður flettir árunum svona finnst mér ég hefði oftar þurft að njóta augnabliksins. Kannski gerði ég það en man það bara ekki lengur, minnið er orðið gisið.
Fjölskyldumyndirnar segja sögu en þó ekki alla söguna. Þær segja ekki frá því sem gerðist þegar myndavélin var ekki við hendina, var biluð eða ljósmyndarinn á heimilinu of önnum kafinn til að taka myndir.
Þess vegna eru fáar myndir af yngra barninu mínu á fyrsta ári en gífurlegt magn af myndum af því eldra eftir að ný alvöru vél var keypt. Svo eru hér um bil allar myndir af Flubbanum skælbrosandi eða skellihlægjandi. Var hún svona glaðlynt barn eða tók mamma hennar bara upp myndavélina þegar hún var í góðu skapi. Ég man reyndar ekki eftir henni mikið grátandi en stundum í reiðiköstum. Sonurinn er alvarlegri á myndunum.
Ég ætla að eignast skanna, skanna inn allar þessar gömlu myndir og raða svo upp myndaævisögu minni. Verst að þetta eru mest myndir af krökkunum, það er oft eins og þau séu munaðarlaus greyin. Stöku sinnum sést þau að þau áttu mömmu en pabbanum bregður varla fyrir.

Ég opnaði síðuna mína og hugsaði með sjálfri mér, ,,Ég ætla ekki í landafræðileik" en ég fór nú samt í hann. Komst í borð 10 í fyrstu atrennu. Og það er ekki hægt að stækka þetta en stærri skjár þýðir stærri mynd og svo finnst mér ekkert slæmt að hitta 20 km frá Reykjavík. Þetta er nú bara eins og títuprjónshaus á heimskortinu. Mér finnst verra að setja pinnan í vestanvert Kyrrahafið þegar spurt er um einhverjar smáeyjar norðan við Braselíu.

Jahá

Þessi nýjasta della mín er búin að bæta heilum helling við landfræðikunnáttu mína og vitneskju um heimsminjaskrá UNECO.
Verst hvað ég verð slæm í herðunum á að sitja svona lengi við tölvuna.

Dellur

Ég verð stundum svo húkt á einhverju að það veldur heilusfarslegu vandamáli. Nýjast dellan sem ég datt í kom upp í hendurnar á mér á Facebook og heitir The Traveler IQ Challenge.
Ég komst upp í borð átta eftir fáar tilraunir en síðan þá gengur hvorki né rekur og ég tek hvað eftir annað feil á Svarta- og Kaspíahafi þegar ég ætla að negla Baku á réttan stað. Svo eru Vestur- Afríka og Suður- Ameríka í ansi miklu mistri hjá mér!

Umgangspest

Ég áttaði mig á því þegar ég var komin í vinnuna í morgun að heilsufarið væri óvenju vont og eiginlega orðið réttlætanlegt að vera bara heima í dag. Ég þraukaði samt fram yfir hádegi í þeirri trú að ég sé allt að því ómissandi starfsmaður þó ég hafi aldrei hlotið titilinn starfmaður mánaðarins. Fór svo heim og svaf í tvo eða þrjá tíma og er að hugsa um að sofa eins og 10 tíma í nótt líka.
Ég verð heima á morgun en blóm og kransar eru ekki afþakkaðir. Vildi þó gjarnan frekar vínber en kransa.
Ég ætlaði að setja upp orkeringar örnámskeið fyrir vinkonu og vinnufélaga en ætli því verði ekki frestað um viku.

Langar til að gera eitthvað skemmtilegt en gallin við að vera í lasleikafríi er að maður hefur svo litla orku í að gera eitthvað skemmtilegt. Þegar ég mæti svo í vinnuna aftur þarf ég örugglega að hafa með mér bréfpoka til að anda í annað slagið.

Púff

Núna kom ég mér í eitthvað bull.

Facehvað

Ég smelltil á einn tengilinn undir ,,Áhugavert" á síðu hjá vinkonu minni í morgun þegar ég sötraði morgunkaffið. Þessi áhugaverið linkur hennar hafði lítið til málana að leggja annað en að Facebook væri það allra heitasta á netinu í dag. Ég lagði ekki í það þá að skrá mig inn í fyrirbærið en þegar ég átti póst frá ,,kunningja" áðan þar sem mér var boðið að skrá mig í dæmið sló ég til.
Sendi síðan póst á fullt af fólki sem ég þekki og þekki ekki en er þeirrar gæfu aðnjótandi að vera af ýmsum ástæðum í adressubókinni minni á gmeilinu. Ég efast um að þau þekki mig öll undir réttu nafni!
Ég þarf svo að finna út úr því hvað þetta heita, feita fyrirbæri er og hvernig það virkar!
Ég held reyndar að annað afkvæmið sé þarna en hafi samt ekki boðið mér aðgang. Humm.

366

Ég ætlaði eiginlega að vera ofurdugleg að blogga á árinu 2008, helst eina færslu á dag!
Ég sá nefnilega fram á að það yrði eina leiðin fyrir mig að vita hvað ég er að gera frá degi til dags. Að setja það hér inn og lesa svo yfir eftir árið.
Ég hef samt ekki gefið mér tíma til að setja stafkrók hér inn og þar með verða all svakalegar minnisgloppur í lífi mínu á þessu ári.

Gleðilegt ár

Tölvuvandamál og tímaskortur valda því að þessi setning var ekki kominn inn fyrr. En seint er betra en aldrei og hér með óska ég ykkur sem slysast annað slagið hér inn ánægjulegs og friðsæls nýs árs! Megið það færa ykkur nægan tíma fyrir ykkur, fjölskyldurnar og öll ykkar hugðarefni!

Mér líka!

Ég eignaðist hálfa myndavél á síðasta ári, það þýðir að ég hef yfirleitt afnot af báðum helmingum þar sem ég er frekari en hinn eigandinn.

Smá sýnishorn af afrakstrinum kemur hér með. Þetta er flott vél en rosalega á ég mikið ólært og til viðbótar við það get ég ekki sett stærri myndir hér inn. Tölvan á þessu heimili er ekki alveg að virka.