Örninn

Ég sá örn svífa yfir landinu austan við Bláfellið, við vegarslóðann lá hræ af hvítu lambi. Kannski var örninn að bíða eftir næði til að borða, kannski var hann að huga að einhverju öðru sem hann sá en við ferðalangar á jörðu niðri sáum ekki fyrir okkar takmarkaða sjóndeildarhring.
Svona gífurlegt vænghaf getur ekki verið á nokkrum öðrum fugli hér.

Nokkru norðar við slóðann stóð rauður bíll með silfurlitum köntum á of litlu varadekki og sundurhöggnu framdekki, einn og yfirgefinn í auðninni. Augnabliks aðdánu á útsýninu kostaði mig tvö dekk og ég var nýbúin að aka fram hjá Kúpu hafandi það í flimtingum hvort við yrðum á kúpunni eftir ferðina.

Þegar við renndum í seinna skiptið í hlaðið heima klukkan hálf fimm í morgun og í þetta skiptið á þeim rauða sem hér eftir verður víst nefndur Steingerður eða eitthvað í þeim dúr var ég ofurfegin. Fegin því vera komin og hafa tekist að halda mér vakandi eftir að við komum í byggð, eftir að við komum á malbikaðan veg með einni hvítri rönd sem rann stanslaust aftur undan tveimur rauðum deplum fyrir framan okkur í endalausir þokunni.
Samviskan var ekki góð því farþeginn sem ég bað um að koma með mér aftur inn í óbyggðir að sækja rauðu Steingerði, eða hvað það nú var sem hún var uppnefnd þarna vitaran mín, átti að mæta í skólann klukkan átta og svo í vinnuna strax eftir skóla.
Þrátt fyrir allt samviskubit er ég líka fegin því að hafa haft þennan farþega með mér til að sækja bílinn því mig munaði svo sannarlega um hennar hjálp.
Mig munaði líka svo sannarlega um að eiga góðan Kennarabílstjóra að því hann keyrði okkur á staðinn með tvö dekk og hjálpaði okkur við að koma þeim á sinn stað. Það er ótrúlegt hvað er hægt að setja nokkur dekk undir einn bíl þegar stærðirnar eru misjafnar og ég tala nú ekki um þegar felgurnar taka upp á þeim fjanda að rekast í bremsudælurnar og vantar sveifina á tékkinn.
Mig vantar tvær 16" 5 gata felgur, sveif á tékkinn og loftmæli.

Þetta var meiriháttar ferð og ég verð búin að setja ballansstöngina undir og komin á dekkin aftur þegar næsta ferð verður í september!

Jeppaferðin

Mér finnst allt stefna í þá átt að jeppaferð helgarinnar verði blásin af en við förum þá bara eitthvað næstu helgi í staðin.

Leiðinda síða

Ég get ekki látið linkana opnast í nýrri síðu eins og ég gat í gömlu útgáfunni.

Linkarnir í ólagi

Linkarnir allir í rugli sagði konan og ég sem treysti á að það tæki enginn eftir því nema ég.
Ætli ég verði ekki að taka aðeins til í þeim.

Löööngu sofnuð

Ég ætlaði sko að vera löngu sofnuð en ég fór að taka til. Ég veit að Flubbinn yrði ógurlega ánægður ef ég hefði verið að skúra og ryksuga en það var öðru nær, ég tók til í póstinum mínum.
Ég henti helmingnum af því sem þar er en ég held að þar séu hundrað bréf eftir sem ég þarf að ákveða hvort ég hendi eða skrifa niður upplýsingar úr fyrst.
Það er eiginlega mikklu skemmtilegra að fikta í bloggsíðuútliti en taka til.
Best að skipta um mynd.

Nýja lúkkið

Ég er nú ekki frá því að ég sé sammála sumum um nýja útlitið og að ég talin nú ekki um hvað það er miklu auðveldara að setja inn tengla og ýmsa aðra hluti, sem ég á að vísu eftir að gera tilraunir með, gallinn er hins vegar sá að ég hélt að ég gæti coperað hluta af gamla kóðanum og þá þann sem innihélt tenglana mína inn á nýju útgáfuna en það er ekki hægt.
Ég þarf að klippa hverja slóð út úr kóðanum en það kemur hægt og bítandi. Svo á ég auðvitað eftir að athuga hvort ég get ekki breytt litum og letri og svona sitt lítið af hverju tagi.
Annars kom ég mér í það með bölvaðri afskiptaseminni að hjálpa til við þarfagreiningu á væntanlegri vefsíðu fyrirtækisins. Auðvitað hef ég afspyrnu gaman af að skipta mér af svona hlutum en það tekur bara upp þennan litla tíma sem ég hef aflögu því ekki bíða önnur verk meðan ég sinni þessu.

Ég skráði mig á námskeið hjá Endurmenntun HÍ í dag, reyndar á sama námskeið og ég skráði mig á í fyrra en þá fór ég í gallblöðruaftöku í staðinn, vonandi tekst þetta núna.

Tilraunastarfsemi

Ég ákvað að gera tilraun og tók afrit af html kóðanum á gömlu síðunni, eða af gamla útlitinu öllu heldur og sjá, ég gat ekki notað hann þegar ég ætlaði að breyta útlitinu í gamla horfið.
Ég get dundað mér við það á næstunni (af því ég hef ekkert að gera) að tína restina af linkunum mínum inn.

Gangur lífsins.

Fyrstu skrefin er eitthvað sem allir foreldrar kannast við að hafa beðið eftir í ofvæni. Fljótlega eftir að þau eru tekin færa afkvæmin sig á þríhjólið, þaðan á hjól með hjálpardekkjum og svo er málið að sleppa hjálpardekkjunum og fyrr en varir er æfingarleyfið og bílprófið komið. Sum afkvæmi láta sér það ekki nægja og ákveða að sleppa jörðinni og fljúga.

Ég stal þessari mynd af netinu, hún er af frumburðinum mínum í fyrsta fallhlífarstökkinu.

Svo stal ég einni af henni á jörðu niðri. Rautt klæðir hana ágættlega.

Ljóðabók og lengingar

Ég eignaðist ljóðabók í gær og las aðeins í henni áður en ég fór í vinnu í morgun. Morgunljóð í stað morgunkaffis er gott veganesti í morgunumferðina.
Ég var stórhrifin og er að hugsa um að lesa eitt fyrir svefninn, svo ekki meir fyrr en ég kem heim úr norðurferðinni. Það gefur svo góða tilfinningu að eiga ólesin gullkorn.
Svo fór ég í göngugreiningu í dag.
Hitti konu sem varð uppnumin og óskaplega glöð yfir fótunum á mér, þeir eru svo sérstakir. Hún kraup á kné fyrir framan mig og starði á stórutá á vinstra fæti og sagði hvað eftir annað að þetta hefði hún ekki nema einu sinni séð áður hjá konu, þetta væri algengar hjá karlmönnum og svo benti hún mér á að stóratáin væri sko allst ekki í réttri stöðu.
Hrifning hennar minnkaði ekki þegar ég var búin að ganga fyrir hana nokkrar ferðir á göngugreiningartæki og hún fræddi mig um ýmsar staðreindir fótataks.
Jarkagangur er þekkt fyrirbrigði hjá þeim sem eru með of háa rist, það heitir auðvitað einhverju fræðiheiti þegar fótarbeinin í ristinni eru sveigð í boga upp á við en ég man það ekki, aftur á móti er hann ekki algengur hjá fólki sem er með plattfót eða mitt fótalag og svo til að kóróna allt enda ég fótatak vinstri fótar með því að spyrna vel í með stórutá.
Til viðbótar fékk ég upplýsingar um hin og þessi bein sem vísa í hina og þessa áttina og heita auðvitað öll eitthvað.
Ekki veit ég hvað mikið af hrifningu þessarar konu byggðist á þeirri staðreynd að hún ætlar að selja mér innlegg í skóna mína og smíða þau sjálf. Ég er eins og kálfur leiddur til slátrunar, dreg bara upp kortin mín til skiptis og borga það sem mér er sagt að borga fyrir herleg heitin í þeirri sælu trú að eftir nokkur tugi þúsunda, lengingu á vinstri hlið og marga hnikki á hrygglengjuna geti ég gengið á fjöll og um gólf verkjalaus. Geti jafnvel gengið upp eða niður Laugaveginn án þess að bryðja verkjatöflur.
Heppin er ég að hafa byrjað að reykja fyrir langa löngu síðan og hætt því aftur, nú get ég nefnilega alltaf sagt ,,Ég nota bara reykingapeningana í þetta!" Þeir sem ekki hafa reykt geta sko ekki notað sparnaðinn af ,,hætt að reykja" í eitt eða neitt.

Vinnudagur með köldum bökstrum

Byrja daginn á því orðið að leggjast á gelpoka sem ég tek beint úr frystinum, ég hló að manninum sem sagði mér að liggja á þessu til að draga úr bólgu í baki, þegar hann varaði mig við að sofna ekki með frosna pokanan á bakinu en....
Staðreyndin er sú að það sækir á mig svefn við að liggja með frosið gel við bakið í korter. Ég reif mig nú samt upp úr sófnum, er sest við tölvuna og er að hugsa um að vinna í nokkra klukkutíma.
Aukavinnan bíður svo eftir mér á morgun, þar þarf ég að fara að hreinsa upp síðasta ár svo ég sé endanlega laus.

Of stutt í annan endann

Ég hef hitt ýmsa aðila á undanförnum mánuðum sem hafa sagt mér svona hitt og þetta um líkamlegt ástand mitt. ,,Þú hefur lága rist" var minn fyrrverandi heimilislæknir vanur að segja ef ég kvartaði undan verkjum í fótum og baki. Sjúkranuddarinn og höfuðbeina og spjaldhryggjaspekúlandinn talaði um spennu hér og þar og skekkju í mjöðm, taldi sig þó vera búinn að laga það allt saman og sagði mér að rétta mjaðmagrindina fram á við og stíga betur fram í tábergið þegar ég gengi. Bowen konan sagði ekki neitt bara potaði hér og þar. Nuddkonan sagði mér að hætta að læsa hnjánum þegar ég gengi þá stigi ég betur fram í tábergið og færði þungann af hælunum. Hún talaði að vísu lika um að sennilega væri annar fóturinn styttri og sum þeirra töluðu um að ég væri of fött.
Ég er búin að vera að reyna að fara eftir þessum leiðbeiningum öllum auk þess að troða í mig pillum sem eiga að bæta svefn og minnka þar með verki vegna vefjagigtar. Það er eiginlega fljótsagt að ég er jafn ógöngufær eftir allar þessar leiðbeiningar og nýjungar í líkamsbeitingu, ef eitthvað er versna verkirnir í fótum, mjöðmum og baki.
Í lokatilraun (?) til að verða göngufær aftur pantaði ég mér tíma hjá kírópraktor. Ég vissi svo sem ekki mikið um hvað ég var að fara út í en hafði þó einhvern grun um að kíróprektorar hnykktu hér og þar á hryggsúluna í fólki og einhver minntist á myndatökur.

Fyrirsögnin á þessari færslu er villandi en er máltæki frá móður minni sem talar oft um að fólk sé of stutt í annan endann og á þá yfirleitt við að það samsvari sér ekki. Sé stutt til hnésins eða eitthvað álíka.
Ég er aftur á móti of stutt í aðra hliðina samkvæmt röntgenmyndatökunni sem var gerð hjá kírópraktornum. Það munar 10 millimetrum á efstapunkti hægri og vinstri lærleggs. Þessir 10 mm eru langt innan þeirra marka sem Tryggingastofnun setur sem viðmið þess að taka þátt í kostnaði til að rétta fólk af en ég frekar en aðrir veit ekki á hvaða forsendum 20mm talan er sett hjá þeim.
Þessir 10mm mínir duga til að mjaðmagrindin í mér er skökk og neðstu hryggjarliðir ekki nógu framsveigðir en aftur á móti snúnir til hliðanna. Þar til viðbótar eru nokkrir liðir ýmist með of miklu eða of litlu bili og það á að taka hryggsúluna alla í gegn og svo fæ ég hækkun um 8 mm á vinstri hlið. Þar með verður vinstri hallinn tekinn af mér og ég hætti að rífast við sjálfstæðismennina á kaffistofunni.
Allt þetta kemur til með að kosta mig amk hálfan annan helling og engin ábyrgð tekin á verkinu, stráklingurinn lofði nú samt að ég gæti gengið á Esjuna þegar hann væri búinn að hnykkja hrygginn í mér eftir 3-4 vikur. Hann kippti lendarliðnum aðeins til í fyrsta tíma og það fór ekki á milli mála að einhver taug sem liggur niður í hægri fótinn tók viðbragð.
Mér finnst þetta allt saman gífurlega athyglisvert og hef tröllatrú á mönnum sem geta bent mér á beinagrindina í mér og sagt mér hvar hún er í réttri stöðu og hvar ekki.
Trúin flytur fjöll en ég vona að hún flytji mig á fjöll.

1.ágúst 2007

Brjálað að gera og ég ætlaði að vinna heima í kvöld.
Ég hef ekki opnað póstinn minn í nokkra daga svo fólk var farið að senda mér SMS til að segja mér að lesa póstinn, ég gerði það og er að drukkana í hinu og þessu sem mér hefur verið sent síðustu daga og ég ekki farin að vinna neitt. Ættarmótsuppgjör og hitt og þetta óklárað og ég sé fram á að ég verði ekki iðjulaus á næstu vikum.

Gaman að því en ég þaf að fara að koma þessu blessuðu uppgjöri frá svo ég geti farið að einbeita mér að öðru, s.s. að lesa íslensku til að rifja hana upp. Ætli það bíði samt ekki þangað til ég er búin að fá fiskisúpuna á Dalvík.