Farin

Jæja, þá er komið að þvi að fá sér blund áður en ég fer út á völl og þið sem rekist hér inn og ég gleymdi að kveðja, sérstaklega ef ég hef nú lofað að fara ekki úr vinnunni á föstudag án þess að segja bless, kærar orlofskveðjur frá mér til ykkar.
Ef ég kemst í tölvusamband í ferðinni set ég fréttir af mér hér inn eða á útiverubloggið.

Sæl að sinni.

Comment/athugasemdir

Mér er ekki nokkur leið að skrifa athugasemdir á eigin síðu svo ég verð bara að skrifa þær hér.
Ég er búin að reyna að fella niður þennan staðfestingarkóða en hann vildi bara ekki hverfa.

Comment:
Því miður hef ég ekki haft tíma til að læra þessi þrjú tungumál eða rússneskuna sem mér er sagt að sé annað tungumál í þeim öllum. Ef ég hefði nú verið búin að fatta þetta með Júróvísjon hefði ég byrjað á georgískunni strax í vetur.
http://languagelab.bh.indiana.edu/Georgian.html
Hér er slóð á beinlínutungumálanámskeið í georgísku.

Austan áttin

Það var austan lykt af vindinum í morgun, lykt af hafi og fjöru þar sem vindurinn og brimið hafa velt upp í stórum þarabingjum og öðrum ókennilegum hlutum af sjávarbotni.
Í svona veðri á að ganga á reka og anda djúpt meðan maður gluggar í þaravöndlana í leit að krossfiskum, sæbjúgum og mannvistarleifum.

Júrovíson

Ég fór yfir dagskrá ferðarinnar í gær og sá að 12.maí verð ég í Georgíu og þar sem Georgía er að taka þátt í Júrovíson í fyrsta skipti verður örugglega kveikt á sjónvarpi einhverstaðar.
Mér var bent á að ég yrði í ákjósanlegri aðtöðu til að greiða Íslandi eða Eiríki öllu heldur atkvæði þennan dag!
Það er þá bara spurning um að finna góðan síma á staðnum.

Ógáfuleg

Ég hefði viljað finna einhver gáfuleg orð til að lýsa áfallinu sem ég varð fyrir í dag á svokalluðum miðafundi með fararstjóranum mínu og væntanlegum ferðafélögum þegar ég leit á blöðin sem ég hélt á og sá þar svart á hvítu ,,Vonandi eru allir búnir að fara í þær sprautur sem við töluðum um á fyrri fundinum".
Heilinn í mér hamaðist við að finna hvar í blöðunum sem ég fékk í vetur hefðu verið taldar upp þær sprautur sem nauðsynlegar væru fyrir ferðina en fann ekkert. Það var auðn og tóm á því minnissvæði!
Til að vera ekki að blanda öllum hópnum í vandræðin sem helltust þarna yfir mig, og framkölluðu, ekki fiðrildahrúgu heldur iðandi maðkahrúgu í maganum með tilheyrandi ógleði, ákvað ég að fara bara heim eftir fund, lesa mér til um hvaða sprautudót þetta nú var og herja þær svo út úr heimilislækninum á morgun ef þess væri nokkur kostur.

Ógáfuleg frh.


Ég dreif mig sem hraðast heim eftir fund gróf upp blöðin mín, sem voru svo skipulega sett inn í möppu að ég ætlaði aldrei að finna þau, og viti menn, það var ekki stafur á þeim um sprautur. Ekki orð og ég endaði á að hringja í fararstjórann sem svaraði eftir nokkrar tilraunir og klukkutíma og á þeim tíma hafði ég fundið aukaskammt af æðruleysi sem vonandi dugir mér fram á þriðjudag og með mestu rósemi tjáði hún mér að hún hefði bara bent fólki á að ræða um það við heimilislækni hvort þörf væri á einhverjum sprautum áður en farið væri á svæðið. Hún sagðist engar sprautur hafa fengið áður en hún fór.
Mér létti stórum og ætla frekar að láta athuga þessa tveggja vikna hálsbólgu mína en vera að hafa áhyggjur að sprautum.
Ég ætlaði að skrifa eitthvað örstutt um þetta og margt annað en er búin að gleyma þessu öðru og bulla allt of mikið um sprautur. Eins gott að það er ekki orð sem er oft googlað.

Leiksýningar og stress

Ég fór á sýningu á útskriftarverkefnum nemenda á listabraut Borgarholtsskóla í gær.
Ég sá skemmtilegar ljósmyndir, myndbandsverk sem hét Caos og var að sögn höfundar ætlað að framkalla höfuðverk og svima hjá fólki, ég forðað mér út áður en höfuðvekurinn heltók mig.
Þegar ég var sest niður við sviðið í salnum þar sem hreyfimyndverk voru á dagskránni hnippti Flubbinn í mig og spurði hvort ég hefði komið með lampann. Umræddur lampi var gólflampinn sem stóð í stofuhorninu heima hjá henni og þar stóð hann enn þegar hún spurði. Ég fékk áfall spratt á fætur, fann Eilífðarnemann minn og spurði hann hvort lampinn hefði ekki verið ómissandi hluti sýningarinnar með stórt og mikið hlutverk. Hann taldi það ekki vera og vildi frekar að ég næði að horfa á sýninguna en vera á rúntinum milli Kópavogs og Gravarvogs meðan á henni stæði.
Ég ákvað samt að ég næði þessu á þeim hálftíma sem var í að hans sýning hæfist og keyrði eins og umferðin leyfði heim, tróð nærri tveggja metra háum lampanum inn í bílinn þar sem ég þurfti að halda gripnum í hægri handarkrika til að forða skermunum á honum frá því að berjast utan í bílinn og farangurinn og lenda þar með í mél.
Þetta hafðist en ég var svo stressuð á leiðinni til baka að ég var alvarlega að hugsa um að stoppa utanvegar og skæla mér til ánægju og yndisauka, keyra svo á mínum fjallabíl yfir stóra vörubíla sem rétt lölluðust áfram í umferðinni alveg ómeðvitaðir um mikilvægi mitt sem flytjandi leikmuna.

Leiksýningar og stress frh.

Við lampinn náðum í tæka tíð fyrir hann en þetta varð til þess að ég missti af verkum annara en sonarins og finnst það miður en er ekki þó eins niðurbrotin og ef ég hefði misst af honum líka.
Verkið hans var virkilega skemmtilegt, húmorinn á sínum stað í dramatísku verki sem var blanda af sviðsleik og kvikmyndaverki og ég ætla ekki að lýsa frekar hér. Hann myndaði verkið í lokin þegar áhorfendur voru farnir og ef hann kemur því á netið linka ég bara á það.
Örþreytt eftir stressið við leiksýningar, ritgerðaraðstoð, vinnuálag og pökkunaráhyggjur skreið ég upp í sófa þegar ég var búin að næra mig í kvöld og þar svaf ég í tvo og hálfan tíma og hefði sennilega sofið til morguns ef síminn hefði ekki hringt. En af því síminn hringdi og ég skreið framm úr er ég vakandi enn klukkan tvö að nóttu.
Ég er líka búin að pakka bráðnauðsynlegum hlutum eins og blíöntum,vatnslitum, teikniblokk, handavinnu og lesefni.
Svo var fararstjórinn að minna okkur á að kjósa! Ég var búin að steingleyma kosningunum, hvernig sem það er nú hægt í þessu auglýsingaflóði sem er að steypast yfir. Ætli ég verði ekki að bjarga því áður en ég fer. Þetta stefnir í að ég megi ekki vera að því að vinna eftir hádegi á föstuda!

Veðurfréttir

Í Yerevan höfðuborg Armeníu er hitastigði frá 0 til 14°C og í öðrum héruðum landsins er spáð allt niður í 10 stiga frosti á nóttinni. Mér finnst veðurspákortið þeirra hrein snilld og finnst veðurstofa Íslands alveg mætti koma með kort sem sýndi veðurspá og veðurlýsingu fyrir hvern landshluta þegar maður færir bendilinn yfir viðkomandi svæði eins og þarna er.
Samkvæmt þessu veðurkorti þeirra Armena skiptist landið í nokkur héruð og ef mér tekst að lesa rétt eru þau; Shirak, Ararat sem heitir greinilega eftir samnefndu fjalli sem var einu sinni innan landamæra Armeníu en tilheyrir nú Tyrklandi, Aragatsotn en þar er spáð næturfrosti niður undir 10° næstu daga, Lori, Armavir, Kotayk, Tavush, Gegharkunir en í því liggur Sevan vatnið sem ég er eftir að finna út hvað er stórt, Vayots-Dzor, Syunik og Artshkh en þetta síðastnefnda liggur inni í Azerbaijan, smá ræma af Azerbaijan liggur milli þess og hins hluta Armeníu.
í Georgíu er spáð allt upp í 18 stiga hita næstu þrjá daga, allt annað hitastig þar eða í Armeníu enda liggur landið mun lægra og að Svartahafi. Í Azerbaijan er ríkisveðurspáin á netinu óvirk en á skemmtilegri rússneskri síðu sem ég fann er spáð 8 til 15 stiga hita á laugardag og rigningu.
Áhugi minn á veðrinu í þessum þremur ríkjum er ansi þráhyggjukenndur þessa dagana þar sem ég er að reyna að átta mig á hverju á að pakka niður í ferðatöskuna.
Ég þoli ekki að vera með of mikinn farangur en ég þoli heldur ekki að vera skjálfandi úr kulda í 10 stiga frosti eða kófsveitt 15 stiga hita. Mér sýnist nú á öllu að ég megi pakka bæði físinu, ullinni, hlýrabolum og stuttbuxum í töskuna, ég ætla samt að skilja föðurlandið eftir.
Ég enda með alltof mikinn farangur!

Ég einfaldlega trúi því ekki

Allt sem ég var búin að skrifa hér inn er horfið og tínt. Þetta hefur ekki komið fyrir í marga mánuði og ég sem var búin að finna svo flottar myndir frá Baku.
Svei því.
Ég set nú samt eina í viðbót hér og treysti á að þetta fari í gegn núna.

>

Zoronista musteri/kapella nærri Baku.
Ég þarf að komast að því hvað er eiginlega þessi Zoronista átrúnaður.

Taskan

Þar sem ég sat í djúpum þönkum yfir pökkunarlistanum mínum heyrði ég þungan dynk sem myndaðist við stökk kattarins ofan af sófabaki niður í opna ferðatöskuna mína. Þar hringaði hann sig saman og malar nú hástöfum sannfærður um að hér hafi hann eignast sitt einkarúm og flíspeysan mín sé rúmdína sérútbúin handa honum.
Ef ég fæ ekki af mér að vera harðbrjósta kona og henda honum upp úr töskunni gæti ég þurft að fá aðra lánaða. Eða bíða færis þegar hann fer í matardallinn og hlaupa með töskuna í felur.

Jæja þá.

Þá er það búið og hægt að snúa sér að einhverju skemmtilegra, t.d. að fara í Kringluna og kaupa sér eitthvað bráðnauðsynlegt fyrir ferðina.

Ekki að nenna þessu

Ég var búin að lofa mér í ákveðna hluti í dag og er ekki að nenna því. Þarf að ná í bílinn minn niður í bæ þar sem hann stendur einn og yfirgefinn eftir að ég fór á Vín og skel, borðaði saltfisk, drakk hvítvín og koníak og kjaftaði fram á nótt.
Gott að eyða kvöldunum í svona en ósköp verður maður latur daginn eftir.
Já, svo fór ég í Baðstofuna í Laugum, þar sem ég þverneitaði að láta skanna augað í mér inn í eitthvað skráningarkerfi, sullaði þar í heitum og köldum pottum eimböðum og gufuböðum og fór svo í heitsteinanudd sem mér var boðið í.
Ég hugga mig við að gefandinn vann gjafakortið fyrir nuddinu í happdrætti því það er ekki fjórtánþúsund króna virði að fara í þetta, ekki einusinni þó nuddarinn sé ungur myndarlegur og massaður.
Baðstofan stóð samt fyrir sínu.

Jæja,

það rignir í Azerbaijan en er komin uppstytta á Íslandi. Ég ætla að taka mér frí frá gönguferðum í dag og lofa stingjum og eymslum að líða úr vöðvafestum. Veit nú samt ekki nema Lónakotið veriði skoðað ef veðrið verður gott. Það er svo stutt gönguferð þangað en ef Esjan á að verða gengin upp að steini á miðvikudag er eins gott að hafa hægt um sig í smá tíma.
Ég ætla að snúa upp á handlegginn á yngra afkvæminu og fá hann til að setja upp forrit á heimatölvuna svo ég geti skoðað prufumyndirnar frá páskum og gærdeginum og lært betur á þessa blessaða sameign okkar. Það er amk. á hreinu að mér dugir myndbandstökuvélin sem myndavél líka, hún á að gefa meiri myndgæði en sú sem ég hef verið að nota.

Og hér er útsýnið af Grímmannsfellinu/Grímarsfellinu og annar ferðafélaginn.

Göngur

Morgunganga, hádegisganga og kvöldganga! Hver var að væla um kvef.
Ég er samt eiginlega orðin hálfþreytt svo ég sleppi göngulýsingum í bili. Ég ætla samt að horfa á söngvakeppnisþáttinn sem var í sjónvarpinu í kvöld. Þessi þáttur eða þessir þættir eru miklu skemmtilegri en söngvakeppnin sem ég nenni sjaldnast að horf á.

Kvef?

Ég skrapp á smá fund í kvöld og hitti þar þann alstærsta kött sem ég hef augum litið, synd að vera ekki með myndavélina.
Eftir smá spjall við köttinn fór ég að finna til á mótum lungna og barka við innöndun og þegar við það bættist nefrennsli sá ég af hyggjuviti mínu að annað hvort væri ég með ofnæmi fyrir þessum jólaketti í dulargervi eða ég væri að verða kvefuð.
Þar sem ég hef ekki haft ofnæmi fyrir kattardýrunum á mínu heimili hallast ég frekar að kvefinu.
Þetta stefnir fellagöngum helgarinnar og Grafarvogshádegishlaupinu í hættu en ef ég þarf endilega að verða kvefuð er gott að ljúka því af fyrir 30.apríl.
Lán í ólán eða hvað?

Úff, púff.

Aldeilis sérdeildis fjörleg þessi síða undanfarna daga (eins og eigandinn auðvitað) en þegar maður hefur nægan tíma til að skrifa í dagbók er tölvan og netsambandið hvergi nálægt og jafnvel ekki blað og penni heldur.
Annars er ég komin heim úr snjómullunni sem var á Austurlandi um páskana, þar varð lítið úr gönguferðum en því meira úr æfingarmyndatökum á myndbandsupptökuvélina (sem ég þarf að kaupa stærri rafhlöðu í áður en ég fer í Kákasusferð), og fjárhúsferðum og fjárumönnun.
Annars finnst mér svona snjómulla í litlum vindi og frostlausu veðri voða ljúft veður.
Það er austan átt og alda brotnar í brimtónum við fjöruna, við undirleik tjaldsins sem boðar vorið. Það rétt sér út á miðjan fjörð og upp í hlíðar, snjókorna hula breiðir rökkur yfir fjörðinn og þegar skyggir ber blágráan fjörðinn við blýgráann himinn og hvíta jörð með svarbláum skuggum þar sem þúfnakollarnir ná nærri því að rjúfa snjóþekjuna.
Himinn jörð og haf tóna uppáhaldslitina í litakassanum mínum, eða var það öfugt?
Svona mynd af firðinum er gott að draga yfir hugann eins og sængina upp yfir höfuð þegar svefninn vill ekki sækja mann heim.

Og ég er að verða of sein á fund!

Hugljúft

Mátti til með að ræna mynd af læstri síðu til að deilda með þeim sem eiga leið hér um.
Foreldrarnir kæra mig þá fyrir höfundarréttarbrot ef þeir verða ósáttir, mér finnst þær einfaldlega of sætar til að sitlla mig um þetta og þau mega auðvitað vera fegin að ég ræni bara myndinni.





Ég var nú eiginlega að vonast til að finna tíma til að hitta þetta fólk oftar en ég hef gert undanfarna mánuði en með sama hraða á tímanum veit ég ekki nema þær verði komnar í framhaldsskóla áður en ég næ að banka upp á næst!

Andlaus

Mikið lifandi skelfing er ég andlaus, það eru þó ekki nema 20 dagar þar til ferðin eina hefst!

Miðvikudagurinn langi.

Ég á Góu páskaegg nr. 6, á því situr gulur ungi með bláann hatt á höfðinu.
Ætli ég geti fundið einhvern til að borða það fyrir mig eða ætti ég að detta í súkkulaðijukk um páskana?
-----------------
Veðurhorfur næstu daga hljóma ekki mjög spennandi. En það þarf þá bara að vera á fjórhjóladrifnu og taka með sér hlý föt ef mar ætlar að ganga á Austfjarðarfjöll.
Ég held nú að ég nenni ekki að vera mætt klukkan sex á páskadagsmorgni við Norðfjarðarvitann, til þess þarf ég að fara eldsnemma á fætur, en óneitanlega kitlar þessi klausa svolítið ,,Hefðbundin hátíðarganga út í Páskahelli í Norðfirði. Verður sólardans 2007?”
--------------
Esjugöngu dagsins er frestað til morguns, þar sem ég og Sjúkraliðinn verðum bara tvær, allir aðrir eru farnir eða eru að fara í páskaferðalög, ætlum við að labba í fyrrmálið og þá get ég unnið fram á kvöld og hún farið í Bónus eftir vinnu.