Blóðberg

Skrapp með blómagreindar vinkonu minni austur fyrir fjall eftir vinnu í dag. Hana langaði í blóðberg og mig langaði aðallega út úr bænum og til að hitta þessa vinkonu sem ég hef haft alltof lítinn tíma fyrir í vetur og vor.
Við fundum lítið af blóðbergi og það var smátt og kyrkingslegt, veðrið í sumar virðist ekki hafa verið því hagstætt. Annars er nóg af því yfirleitt á söndunum ofan við Þorlákshöfn. Verst að með allri þessari uppgræðslu verður blóðberginu útrýmt og ekki notum við vinkonurnar lúpínu eða melgresi í te. Reyndar gekk svolítið fram af mér að sjá aspargræðlinga þarna í sandinum en sjálfsagt sér einhver þessa sanda fyrir sér sem skógi vaxna sléttu með öspum og jafnvel pálmatrjám.
Eftir blómatínslu fórum við og skoðuðum nágrennið, keyptum hamborgara á Stokkseyri og rúntuðum um Eyrarbakka. Tíndum vallhumal á fjörukambinum og ég verð að viðurkenna að ég tók upp bæði blóðberg, vallhumal, baldursbrá og tágamuru til að prófa að setja niður í einhverjum garðinum. Sem minnir mig á að ég er eftir að koma þessu í mold svo það drepist ekki í nótt.
Best að ljúka því af og það er ljóst að ég fer ekki snemma að sofa í kvöld!

Loforðin

Ég gaf sjálfri mér loforð í gær og stóð við fyrsta hlutann í kvöld.
Mér finnst ég bara vera fj..... dugleg!

Svo hef ég réttlætingu á því hvað ég er orðljót, er nefnil. utan af landi og þá bölvar maður í sand og ösku!












Á þessu nesi bý ég og eftir eitt og hálft ár ætlar vinnan mín að flytja í svokallaðan ,,viagraturn" sem kemur til með að rísa við Smáratorgið.
Þá verð ég 5 mín að hjóla í vinnuna.

Vinnuleti

Ég er illa haldin af vinnuleti.
Langar á fjöll en get því miður ekki látið það eftir mér.
Ég er að spá í að fara á Lónsöræfin nokkra daga í enduðum júlí.
Nema ég skipt um skoðun og fari eitthvað annað!
Mér finnst eiginlega skemmtilegra að fara út með sjó en inn um fjöll, best er auðvitað að ganga á fjöll út við sjó!

Blómadagar

Planið var að fara og tína blóðberg til að hafa í tedrykkju vetrarins en Vinkonan með blómagreindina forfallaðist vegna veikinda barnabarns svo ég fór bara í vinnu og þaðan í blómaleiðangur innanbæjar.
Ég náði að heimsækja þrjár gróðrarstöðvar ef maður telur Garðheima með. Rétt missti af þeirri fjórðu en á örugglega eftir að bæta mér það upp í vikunni. Það fer hver að verða síðastur að koma sumarblómunum niður fyrir haustið!
Annars keypti ég mér meira af fjölæru en sumarblómum, finnst það miklu skemmtilegri kaup. Ég fann eitthvað sem heitir Alpaþistill og potaði honum, ásamt skrið- bláeini í fósturgarðinn í Hjöllunum. Þar blómstrar gullsópurinn við hliðina á purpurabroddinum og þyrnirósinni, sumir túlípanarnir sem ég setti niður í haust eru ennþá blómstrandi og alltof flottir til að sjá þá bara aðra hverja viku. Það verður harðbannað að selja þennan garð ef húsið verður selt, ég er búin að setja of mikið niður þar til þess og á örugglega eftir að bæta einhverju við bæði í sumar og haust!
Hjá Tölvunarfræðingnum (og mér)setti ég niður Himalajaeini ásamt fleiru í blómakassann okkar. Mig vantar annan! (blómakassa sko) En í gott skjól bak við hús potaði ég niður purpuralitri blásól sem ég rakst á í Gróðrarstöðinni Mörk. Ég vona að hún lifi vel og lengi, amk betur en óláns jarðaberjalyngið með flottu bleiku og gulu blómunum sem ég er að ræna öngum af á hverju ári og alltaf drepast á endanum. En ég held áfram að ræna af þvi þar til þetta tekst, það er eitt blóm á anganum sem ég nappaði í vor!

Blómadagar frh

Ó já, eins og sjá má kemst lítið annað að í kollinum á mér í augnablikinu en blóm og aftur blóm. Ég þarf að komast út í móa og ná mér í blóðberg í einhvert beðið, ég sé ekki ástæðu til að kaupa það dýrum dómi þegar ég get náð því fyrir lítið. Nóg er nú samt keypt.

Á morgun tekur við vinnuvika í fullri lengd og mér til huggunar ætla ég ekki að far í ísskápinn heldur athuga hvort ég kemst ekki í eina eða tvær vinnuferðir út í buskann fljótlega. Það gengur ekki að hafa ekkert farið þetta vorið!

Vinnudagur

Ég lét mig hafa það að mæta í vinnu í morgun og komst gegnum heilan vinnudag. Það er ágætt að komast í rútínuna sína aftur. Vinnu rútínan mín er að vísu frekar óregluleg en það hentar mér ágættlega. Var að missa eitt verkefni og fá annað og get fengið fleiri ef ég vil en ég nenni ekki að vinna mikið í sumar. Kannski aldrei meir! Þarf víst að passa mig ef ég vil halda heilsu.
Samt get ég ekki hugsað mér að sleppa aukavinnunni, Ómen er of heillandi til þess að minnka tekjurnar á þessu hausti.
Hætt við Austurlandsflakk um helgina en af því ég á vinkonu sem vill óð og uppvæg fara að tína sér blóðberg er ég að hugsa um að leita að einhverju svoleiðis með henni á sunnudaginn, ef veður leyfir. Sú fjallaóða verður þá hvort sem er farin út í dreifbýlið svo það veður enginn til að reyna að draga mig á fjöll og þá fer ég og rek nefið niður í móann í gönguferðum.
Það er ekki spáð rigningu fyrr en á mánudag!

Næst

Ég held að ég sé búin að plana næstu ferð. Fann ferð sem einhver annar sér um að skipuleggja, panta og stússast í öllu sem þarf, leiðsegja og túlka!
Það er frestur fram í miðjan ágúst til að bóka sig en ferðin er ekki fyrr en í enduðum mars 2007.
Ekki veitir af að hafa tímann fyrir sér til að borga hana!



















Óman er sjálfstætt ríki í Miðausturlöndum. Það teygist u.þ.b. 1610 km meðfram suðausturströnd Arabíuskaga við Ómanflóa með Arabíuhaf í austri og suðri, Jemen í suðvestri, Rub al Khali (Tóma svæðið) í Sádi-Arabíu í vestri og Sameinuðu arabísku furstadæmin í norðvestri. Innan landamæra Ómans er líka hinn hernaðarlega mikilvægi höfði Ra Musandam, sem skilur að Persaflóa og Ómanflóa. Sameinuðu furstadæmin kljúfa þennan höfða frá hinum hluta landsins. Landamæri landsins eru talsvert á reiki en áætlað heildarflatarmál þess er 82.030 km². Höfuðborgin er Masqat eða Muscat

Mesta furða

hvað maður getur lagast af því að sofa allan daginn og fara svo í kaffi í Grasagarðinn á kvöldin. Kannski ég hefði lagast fyrr ef ég hefði fengið mér kaffi með Kennaranum og Kennaranemanum í gær eða fyrradag!
Verst að dagurinn er að verða búinn loksins þegar ég fæ einhverja orku.
Tölvunarfræðingurinn vill fá send föt með vinkonu sinni sem leggur af stað til Spánar á morgun. Ég er ekki alveg viss hvenær sú fyrrnefnda fer svo til Spánar en ég held það verði um helgina.
Ég ætla að sjá til hvort ég hef orku í að ganga frá þessu fyrir hana.

Orkulaus

Þetta er þriðji dagurinn sem ég hangi heima og horfi á allt það sem þarf að koma í verk hérna. Hef samt ekki orku til að gera annað en koma mér framm úr rúminu í sófann´, úr sófanum í eldhúsið þegar sultur sverfur að og svo í rúmið aftur. Þoli ekki svona daga!
Kannski hef ég orku til að drösla einum stól út í garð og setja þar í staðinn fyrir að verma sófann. Það er 14 stiga hiti og sólskin sem verður að teljast sumarveður á íslenskan mælikvarða.

Þetta er farið að verða hundleiðinlegt

ætli ég skrönglist ekki í vinnu á morgun, bara til að þurfa ekki að hanga heima!

Handavinna í hálsbólgufríi

Ég gaf eitt svona í vinaviku í vinnunni um daginn. Það var svo lánað til að gefa í afmælisgjöf og ég þarf að búa til annað og verðleggja þetta. Það er snúið. En mér er að takast að klára nýtt.
Myndin er ekki góð en ég nenni ekki að laga hana!

Blogger

Ótrúlegt að það sé ekki hægt að setja inn í einu lagi færsluna sem ég var að hamra inn hérna fyrr í kvöld!!!!
Mig bráðvantar annan stað til að blogga á en ég nenni ekki að prófa mig áfram með hina til að sjá hvort þeir eru eitthvað skárri!
Hver veit um eitthvað skárra handa mér?

Og Sjúkraliði, ef þetta virkaði með ísinn á laugardaginn hvers vegna virkaði það ekki á súkkulaðið? Var þetta ekki súkkulaði ís?
Nei, ég segi nú bara svona.

Heimalega

Ákvað endanlega í nótt að nú ætti ég rétt á veikindafríi. Hálsinn aumur og kokið sárt og afköstin í vinnu hefðu verið eftir því! Hálsinn lagaðist þó þegar leið á daginn en svefnsýki og þreyta héldu mér mest í sófanum og rúminu í dag.
Skrapp samt með frænku í smá bíltúr seinnipartinn til að hún kæmi ekki heim skælandi af leiðindum. Við heimsóttum Sjúkraliða sem er búinn að taka upp blíantinn aftur, loksins!
Og mig langar til að teikna, nenni samt ekki að gera það frekar en annað þessa stundina.
Þegar Sjúkraliðinn gat ekki lengur sinnt okkur fórum við frænkurnar í áframhaldandi bíltúr og til að sýna þeirri stuttu að í Reykjavík leyndist fleira en Smáralind og Kringla fór ég með hana í fótabað á Nesinu. Jú, ég veit að Nesið tilheyrir ekki Reykjavík og meira að segja hélt smá landafræði og sveitarfélaga fyrirlestur yfir nöfnu meða við hituðum okkur á fótunum. (Ég er sannfærð um að heitt fótabað gerir sárum hálsi gott).
To be con....

Frh.

Þegar við röltum fram hjá hákarlahjallinum með góðu lyktinni (mig langar að brjótast inn í hann og ræna) sást síðhært og síðskeggjað fyrirbrigði sitja á steininum MÍNUM en við létum það ekki á okkur fá og stjökuðum bara við honum svo við fengjum pláss. Vegna bakpokans, vaðskónna, úlpunnar, skeggsins og hársins auk þess sem ég fékk halllo muldur við ,,góðan daginn" kveðjunni minni var ég sannfærð um að hér væri útlendingsræfill sem enga íslensku skildi, að troða sér í fótabaðið mitt og sagði við þá stuttu að það væri greinilegt að útlendingarnir hefðu líka uppgötvað fótabaðið. Eftur nokkuð japl og jaml og fuður með fullyrðingum mínum um að þetta væri víst útlendingur og talaði ekki íslensku (sem hinn brosti bara sínu blíðasta undir) umlaði sú stutta ofur lágt ,,ertu útlendingur" og fíflið svaraði ,,já".
Ég var ósköp fegin því að hafa ekki sagt neitt ,,vafasamt" og lét þetta ekkert á mig fá, benti bara út yfir sjóin og sagði ,,þarna er Akranes"!

Ég hef sterklega á tilfinningunni að vinna henti mér ekki heldur á morgun og ef einhver sem ég þekki hefur litið að gera er viðkomandi velkominn í sjúkraheimsókn.
(má hafa með sér blíant og blað)

Hálsbólga

Virðist hafa haft með mér heim hálsbólguvírus og kannski bara verð ég komin með löggilta afsökun fyrir heimalegu á morgun.

Drykkjugöngur

Rétt eins og FÍ bíður upp á ákveðnar tegundir gönguferða, t.d. raðgöngur, morgungöngur, fjallgöngur og þessháttar bjóðum við Kennarneminn upp á svokallaðar drykkjugöngur. Í þeim er genginn amk. einn hringur kringum tjörnina og síðan gengið upp á Arnarhól með bjórinn og bakpokann. Þar erum við lausar við drykkjulæti og tóbaksreikinn sem fylgir innandyradrykkjunni.
Í 17. júní göngunni breyttum við áætlun og slepptum Arnarhólnum vegna óhóflegs magns ungra íslendinga sem voru þar og annarstaðar í miðbæ Reykjavíkur. Ég fann fyrir þó nokkrum aumingjahrolli þegar ég leit yfir þetta menningarfyribrigði okkar íslendinga og- jú ég eiginlega skammaðist mín fyrir landann. Svo leið á göngutúrinn og ég mundi eftir óeirðum og bílabrennum í París fyrr á árinu og gengjunum sem eiga það til að storma inn í lestirnar þar ,,úthverfatöffararnir" kallaði einhver það og þá áttaði ég mig á að hver þjóð á sína lágmenningu.

Þessi hámenningarlegi göngutúr okkar endaði því í fótabaði í bæjarlistverki seltirninga sem mættu athuga að lækka aðeins hitann á vatninu í listaverkinu. Eftir gott fótabað og spjall við æðarblika og máfa keyrði Kennarinn okkur heim og ég ætla að sofa laaaangt fram á dag!

Náttúrulífshluti ferðalagsins.

Svipast um eftir froskum og halakörtum og dáðst að drekaflugum.

Fótamein og ferðalög

Ég kom heim 17. júní á þjóðhátíðardegi íslendinga. Lentum 00:10 í þoku, rigningu og átta stiga hita. Það ver ekki slæmt. Eftir þvæling í 35 stiga hita og brakandi sólskini, kaupandi vatn á hverju horni og ef ekki náðist að drekka það á 10 mín. var það orðið 30 stiga heitt.
Mottó: aldrei að kvarta undan íslenskum vatnsbúskap!

Annars var París á sínum stað með öllum sínum skoðunarverðu stöðum eins og það heitir í upplýsingabæklingunum. Effelturninn hefur ekkert minnkað og ég komst að því að það er ekki svo gífurlega mikið mál að labba niður tvær hæðir. Verra að tína skónum af krakkanum sem labbaði á lélegum bandaskóm og sundtöflum næstu tvo daga. Skóðbúðir með barnaskó eru ekki á hverju horni og það tekur óratíma að leysa ýmis svona smámál á ókunnum slóðum með mis göngufæran hóp í eftirdragi.



Minn helgidómur í hjarta Parísar!

frh. 1

Lítilsháttar hælsæri getur kostað útblásin fót, hækjur og áhyggjur og Louvre er ekki heppilegur staður fyrir hjólastóla. Tröppur, tröppur og aftur tröppur, að vísu með hjólastólalyftum en á þær þarf starfsmann með lykla og svo hreyfast þær á hrað snigils svo við brugðum á það ráð að henda Tengdadóttirinni niður tröppurnar og halda á stólnum á eftir. Henni fannst þess virði að hökta um á hækjum um hálfa borgina og upp og niður tröppur í Metrónum til að sjá Venus frá Milo og Monu Lisu. Reyndar varð hún þeirra forréttinda aðnjótandi að fá að fara fram fyrir afgirta svæðið til að horfa í óræð augu Monu Lisu. Smá uppbót fyrir hjólastólafólk og fylgdarmenn. Ég tók að sjálfsögðu að mér að aka stólnum. Meira að segja tókst henni að smella af einni mynd svo lítið bæri á og auðvitað án þess að nota flass en það er nú brot á reglum safnsins samt sem áður. Ekki það að þarna voru ótal einstaklingar sem ekki virtu þessi tilmæli og notuðu flassið óspart þó þeir fengju ljótt auga og orð í eyra hjá vörðunum.
Bakkaði hjólastólnum út til að sú fótaveika gæti notið augnasambandsins við Monu Lisu eins lengi og kostur var á.
Ég var með stóran áhyggjuhnút í maganum eftir að hafa litið á fótinn á henni sem var orðinn tvöfaldur og blárrauður um ökklan og stúlkukindin var að leka niður þegar hún hoppaði upp síðustu tröppurnar á metróstöðinni okkar.
Meira var ekki gert þann daginn og ostarnir og annað sem átti að kaupa síðasta daginn-.. jú það var ekki eytt í það!

Frh.

Á bráðavaktinni í nótt var fótarmeinið hennar úrskurðað sem lítilsháttar sýking og mikill bjúgur og vonandi verður hún reynslunni ríkari og tekur með sér aukaskó í allar ferðir og hefur vit á að skipta þegar við á!
Kennarinn þykist líka hafa lært eitthvað í ferðinni t.d. að hafa birgðir af hælsærisplástir með sér og nota hann ÁÐUR en blöðrur myndast og að fá mig til að fara yfir fráganginn á ferðatöskunni fyrir brottför og taka upp úr henni ónauðsynlegan fatnað.

Tölvunarfræðingurinn sat við opna ferðatöskuna klukkan tvö í nótt og beið eftir að ég legði blessun mína yfir fötin sem hún var að kaupa fyrir ítalíuferðina. Ég lagði mig í tvo tíma og keyrði henni svo út á flugvöll og nú er hún á Ítalíu í 26 stiga hita og sólskini og sendi mér stóran broskall í sms. Ég hefði alveg verið til í að fara með henni.
Mig langar til Ítalíu næst! Og ekki með krakka með mér því þó frænka litla hafi staðið sig eins og hetja, hlýtt mér í einu og öllu og sennilega pakkað meira niður af þolinmæði en ég tekur samt á taugarnar að reyna að vera með augu í hnakkanum í heila viku.


Ég sem þjáðist svo af bílveiki alla mína barnæsku og langt fram á fullorðinsár að ég komst ekki milli bæja án þess að æla ætla ALDREI aftur að fara í rússíbana, hvorki lítinn eða stórann. Ég skil ekki pontið, hausinn í manni er að hristast af og mig logverkjaði í hann. Maginn er á hvolfi og ég var tvo daga að jafna mig af ólgeðinni og dagurinn ónýtur. Ég treysti mér ekki einusinni til að teikna meðan ég beið eftir að þau hin fengju nægju sína af vitleysunni!

Mér finnst eiginlega

þetta bloggerdót full hægvirkt. Ég nenni oft ekki að bíða eftir að Createsíðan komi upp. Það minnkar auðvitað blaðrið svo það er kannski af því góða.

Innsláttarvillur

Ég gerið þau mistök að lesa yfir textann sem var kominn á netið og sá í honum fullt af innsláttarvillum. Meira að segja í FYRIRSÖGN. Skítt með það ég er að hugsa um að hafa þær þarn áfram.
,,Er glatað ei glatað, gildir þá einu hvort geymir það ár eða eilífð?!

The page cannot be displayed

Hér var ég búin að gera þetta fína framhaldsblogg með frásögnum af hnýtingum lausra enda eftir upplausn ferðaáætlunarinnar, færni Tölvunarfræðingsins sem æfði sig í klettaklifri og hnútum af ýmsum stærðum og gerðum á Hnappavöllum um daginn og hjálpar nú móður sinni að hnýt trosnuðu ferðaendanna.
Einnig átti að birtast hérna heilmikil úttekt á óhemjuaðdáun Sjúkraliðans á ákveðnum tónlistarmanni sem hún er á tónleikum hjá. Myndir af þeim báðum í tilefni afmælisdagsins og afmæliskveðjur til þeirra og Vigga frænda sem á jú afmæli líka í dag. Það er löngu liðin tíð að hann hiksti Fingraförin á sjómannadaginn. Ég held að samanburðurinn á hans flutning og orginalsins hafi alltaf verið Vigga í óhag. Hann komst heldur ekki með tærnar þar sem hinn hafði hælana í óreglunni.
En liðið er liðið og jafnvel fyrir langt um löngu.
Öll þessi velígrundaða speki mín hvarf eins og hendi væri veifað og fyrirsögnin hér að ofan kom í staðin. Ó hve hverfult er augnablik netlífsins! Og sumir læra ekki að gera Copy áur en ýtt er á Save as Draft eða Publis Post.

TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN AFMÆLISBÖRN!

Tvö ykkar yngjast en eitt yngir upp.

Þriðjudgur

Ég var eitt augnablik að spá í að setja eitthvað voðalega kaldhæðið gáfumannstal í bloggið mitt. Mér sýnist það nefnilega vera í inni en áttaði mig svo á að það yrði of mikil áreynsla, svo mikil áreynsla að það yrði í mesta lagi kjánalegt yfirborðsklór. Reyndar hef ég kenningu um kaldhæðni, ég er bara eftir að þróa þá kenningu betur áður en hún er sett fram. Grundvallarhugmyndin er samt sú að haldhæðni sé flóttleið þeirra sem ekki þora að hafa hugsjónir. Setja allt fram í kaldhæðni og hálfkæringi, alveg heilu bækurnar, vegna þess að þá geta þeir alltaf skotið sér undan ábyrgðinni á að hafa skoðun. Þetta var jú alltsaman meira grín en alvara og engin ástæða til að fara að verja einhverjar skoðanir sem engar voru.
Ég er eftir að finna rökstuðning, tilvitnanir og dæmi og ég efast um að ég nenni að hafa fyrir því. Enda grútsyfjuð.
Annars er ennþá spáð heiðskýru veðri og 15 itl 25 stiga hita í París. Einhver heldur kannski að það séu ekki fréttir því þannig sé veðrið á þeim slóðum á þessum árstíma en það er sko misskilningur. Fyrir ári síðan var hitabylgja á þeim slóðum og fyrir sex árum síðan var þar íslenskt sumarveður með rigningu og roki og 12 til 15 stiga hita nærri því í heila viku. Mér fannt það fj.. þægilegt veður þó það færi illa með marga regnhlífina.
Ég er að spá í að skoða Versali á sunnudaginn.

Hundfúlt

Jæja þá er það komið á hreint. Einn ferðafélaginn treystir sér ekki í ferðina!
Mér finnst það hundfúlt! Sonurinn heldur að ég sé fúl vegna þess að þá sitji ég uppi með litlu frænku en það er misskilningur.
Ég hef reynt að venja mig á að sinna mínu fólki meðan það hefur getu, vilja og rænu á að njóta lífsins en vil þá frekar sleppa jarðaförunum, þeim er sama hvort ég mæti þar eða ekki! Hluti af því er að fara með móður minni í utanlandsferðir þar sem hún hefur litla möguleika á að fara með öðrum og það er engin kvöð. Mér finnst einfaldlega gott að umgangast mína nánustu og sinna þeim. Enda skemmtilegt fólk, hvernig á annað að vera einhverstaðan komu genin frá og það var ábyggilega ekki úr föðurættinni.
Jæja það þýðir ekkert að vera með sorg og sút, hún treystir sér ekki, hvorki sinnar heilsu vegna eða bóndans og við það situr.
Björtu hliðarnar? Jú, þá verð ég bara að fara einu sinni enn til Parísar!

Letilíf

Ég er búin að lifa hálfgerðu letilífi þessa helgi enda fann ég það þegar ég kom heima að mér veitti ekki af að hvíla mig eftir vinnutörnina áður en ég fór í fríið og svo puðið í fríinu sjálfu. Það var vel þess virði en nauðsynlegt að safna kröftum fyrir næsta frí.
París á föstudag og ég er eitthvað að mikla það fyrir mér að komast til of frá flugvelli á eign spítur. Síðast þegar við fórum vorum við í pakkaferð og þurftum ekki að hugsa um svona smámuni. Þetta verður auðvitað vandræðalaust, ég er bara að hamast við að hugsa fyrir hin fimm líka og það stressar mig. Ég virðist hafa tekið það að mér að skipuleggja það sem þarf og fæ smáhnút þegar ég fer að hugsa um hvort þetta gangi nú ekki upp.
Ég fékk krakkana, þessi tvítugu, til að mæta til mín í gær og setja fram óskir um hvað þau vilja sjá og hvenær svo að við séum búin að skipuleggja okkur aðeins. Við viljum vera laus við að standa á einhverju götuhorni á morgnana og reyna að komast að samkomulagi um hvert á að fara. Ekki það að ég eða þau ætlum að hanga saman í bandi eins og leikskólakrakkarnir gerðu stundum í gönguferðum en eitthvað ætlum við að gera saman öll og það þarf að ákveða.
Mamma er að gugna á ferðinni, ég held að hún sé orðin of þreytt eftir sauðburðinn og getur ekki hugsað sér að skilja bóndann eftir með allt sem er ógert. Það er ekki svo gott að allt sé búið þegar allt er borið.
Það kemur í ljós í kvöld hvað Tölvunarfræðingnum tekst að koma miklu frá og hvort það fæst einhver til að létta undir með það sem eftir verður.


Spáin fyrir föstudaginn segir 15 til 23 stiga hiti og heíðskýrt.

Dagurinn i dag

hefur allt til að bera til að verða góður dagur. Það stefnir í sólskin amk. með köflum, það bíða eftir mér tveir garðar sem ég get stússast í að vild. Sundlaugarnar opnar, hólar og hæðir í kring bjóða upp á göngutúra, Grasagarðurinn er á sínum stað og ég er þokkalega úthvíld eftir að hafa sofið nokkurnveginn heila nótt án þess að finna fyrir votti af verkjum í skrokknum. Morgunblaðið sem Blaðberinn hafði fyrir að henda inn um bréfalúguna hjá mér eldsnemma í morgun, bíður við hliðina á kaffikönnunni og ég þarf bara að passa mig á að lesa ekki of lengi til að tína ekki deginum.
Tekst mér að gera þetta að góðum degi?

Þá er það ákveðið

ég ætla að hanga í bænum um helgina. Ferðinni sem ég ætlaði í var aflýst, ég er of þreytt eftir erfitt frí til að nenna að keyra sjálf einhverhundruð kílómertra þó mig langi á staðinn, garðarnir mínir eru sorglega vanhirtir og ég veit um helling af hlutum sem ég get gert og langar til að koma í verk.
Verst að það situr ennþá í mér pirringur yfir fluginu með ,,biðflugfélaginu".






Jæja Sjúkraliði!
Er hægt að gera eitthvað við þessa?



Nú eða þessa?