Sunnudagur

Ég er að hugsa um að vinna í einn eða tvo tíma svo ég þurfi ekki að vera fram á nætur næstu þrjá daga. Þetta er ekki alveg besti tíminn til að taka sér tveggja daga frí tll að leika sér á námskeiði en mikið djöf.. verður gott að komast út úr bænum í heila fjóra daga.
Svo ætla ég að fara 2x í Perluna í dag.
-Endalaust hægt að skoða bækur!

Oft ég svarta sandinn leit

svíða grænan engireit
í jöklunum hljóða dauðans djúpar sprungur.


Tölvunarfræðingurinn minn ætlaði að ganga á skíðum með sínum björgunarsveitanýliðum yfir Langjökul í dag. Á öðrum jökli eru fullgildir björgunarsveitarmenn að fást við alvöruna.
Ég er að hugsa um að hreiðra um mig í sófahorninu með saumana og hugsa um eitthvað skemmtilegt.

Stutt og laggott

Jæja ekki entist ég lengi í safnaskoðun. Varð allt í einu svo ótrúlega sifjuð að ég dreif mig heim að sofa. Sennileg er ég ekki eins skemmtilegur félagsskapur og ég hélt fyrst ég get ekki haldið sjáflfri mér vakandi fram eftir kvöldi- og það á föstudagskvöldi.
Ég komst nú samt yfir það að skoða Sögusafnið og ég fer ekkert ofan af því að þetta safn er hreinasta snilld. Fígúrurnar eru svo vel gerðar að ég dáist að því og munkskvikindið sem maður mætir fyrstum manna þarna er svo eðlilegur að ég var á tímabili sannfærð um að hann væri einn af handverksfólkinu á staðnum. En hann deplaði ekki auga, sama hvað ég starði og þegar mér varð litið á hendurnar fór um mig hrollur yfir hvað hægt væri að gera þetta eðliðlegt og ég forðaði mér. Hendur og fætur á liðinu eru all svakalega raunverulegar, full fölar miðað við andlitin að vísu og það hefur ekki einu sinni gleymst að setja brodda á skallann á þeim krúnurökuðu.
Ég skoðaði vaxmyndsafnið í London fyrir tæpu ári síðan og þar eru ekki svona eðlilegt ,,fólk", nema auðvitað þær afskræmdu verur stukku út úr hinum og þessum skúmaskotum. Og mér til happs völdu þær sér allaf Sjúkraliðann sem skotmark!
------------

Ég er auðvitað með gleymnari einstaklingum sem ég þekki og mundi það ekki fyrr en ég var komin í Þjóðmennigarhúsið að þar er handritasýning og búin að vera lengi. Þjóðbúingurinn sem ég ætlaði að skoða var tekin niður fyrir meira en ári síðan!

Kannski finn ég einhverja dagskrá yfir þessa vetrarhátíð á morgun og athuga hvað er spennandi í boði en nú ætla ég að fara að sofa.

Í öðru sæti

Ferðaskrifstofan Príma Embla > Sumarhús í Evrópu > Ensk sveitasæla









Draumahús á Ítalíu
Fullkomlega frjáls

Draumahús á fegurstu stöðum ítalíu Komdu þér þægilega fyrir og láttu þig dreyma. Þú ert staddur með fjölskyldunni í unaðslegu umhverfi Toskana-héraðs á Ítalíu. Þú ert á leiðinni til bóndans að kaupa ferskt brauð, osta og ólífuolíu ásamt öðru góðgæti beint af akrinum.






Sko þegar ég verð búin að borga kortabókina (Íslandsatlasin) sem kostar sko bara nítjánþúsund ekki tuttugu og fimm og ég kaupi bara helminginn á fimm mánað afborgunum, þá get ég alveg keypt mér ferðir. Eða hvað?

Mig langar svo, mig langar svo....

...á safnanótt og ætla að fara. Það má enginn vera að því að koma með mér en stundum finnst mér gott að vera með sjálfri mér, það er bara ágætis félagsskapur.

Árbæjarsafnið er opið, Sögusafnið er opið en skyldi Þjóðmenningarhúsið vera opið. Ég þarf að skoða þjóðbúning þar.
Svo langar mig sitthvað fleira.
Mig langar að labba Laugaveginn í sumar- ég fann ódýrt far til Parísar og síðast en ekki síst fann ég draumaferðina sem ábyggilega fæstir í kringum mig hafa áhuga á!






Landslag og lystigarðar í fylgd Guðríðar Helgadóttur

7.-12. júlí

Sannkölluð veisla fyrir skilningarvitin! Ilmur, litadýrð og fögur form bíða okkar í fallegustu lystigörðum heims. Við fræðumst um leyndardóminn bak við snilld Breta í garðrækt og garðahönnun, göngum á vit ævintýranna í stórkostlegum hallargörðum og njótum lífsins í heillandi sveitaþorpum innan um ilmandi rósarunna. Þetta er óskaferð fyrir blómabörn á öllum aldri!

Hápunktur ferðarinnar er m.a. heimsókn í hina fögru grasagarða í Kew, Hampton Court blómasýningin, fæðingarstaður Churchills, Blenheim kastali og hinn glæsilegi garður konunglega breska garðyrkjufélagsins í Wisley.

Maður getur alltaf á sig blómum bætt

en svo þegar kemur að því að skipta um mold á þeim vilja dagarnir verða of stuttir.
En ég held að þetta sé búið í bili.
Sjúkraliðinn kemst ekki í göngutúr fyrr en Grunnskólaneminn er kominn heim úr kóræfingabúðunum og ég held að það væri tilvalið að leggja sig smá!

Blogg

Merkilegt þetta blogg dót. Maður rekst á og fer að lesa blogg hjá bláókunnugu fólki sem verður sumt punktur í tilverunni amk. þegar maður gefur sér tíma til að sinna bloggheiminum. Þegar þeir svo hverfa af sjónarsviðinu myndast örlítið tómarúm og söknuður.
Fann fyrir notalegri tilfinningu þegar ég rakst aftur á bloggara sem útskrifaði sig fyrir mörgum mánuðum en er byrjaður aftur. Mér er alveg sama þó hún skrifi ekki um neitt annað en Body Pump og kaloríur.
Ef þú skyldir rekast hérna inn þá- Velkomin aftur.

Sunnudagur

Ég var send í blómabúð í gær. Tilefnið var að móðursystir mín hefði orðið sjötug á þessum degi hefði hún lifað en hún lést úr krabbameini rúmlega fertug. Ég hef árlega frá því ég flutti í bæinn farið þeirra erinda fyrir mömmu að fara með blóm á heimili hennar og Gamla mannsins.
Í gær braust ég inn þegar Gamli maðurinn var í brúðkaupi hjá næst elsta syni þeirra sem valdi þennan dag til að giftast konunni sem hann er búinn að búa með í 17 ár og eignast með þrjú börn. Þau reikna sennilega með að sambúðin haldi úr því sem komið er.
Þegar þessi umræddi brúðgumi fæddist fyrir rúmum fjörutíu árum síðan fór faðir hans og tilkynnti föður sínum og stjúpmóður að erfinginn væri fæddur og reyndar ættu hann og barnsmóðir hans líka ársgamlan dreng fyrir. Þeir flana ekki að neinu þessir feðgar.

Vegna þess að ég var send í blómabúð í gær á ég verk fyrir höndum í dag. Ég er nefnilega stjórnlaus á svo mörgum sviðum, þeim sem snúa að blómum og námskeiðum.
Ég keypti sem sagt einn blómvönd í gær, eitt pottablóm til að taka með mér í vinnuna, fimm pakka af fræjum, sáðbakka og mold.
Og nú horfi ég á blómin í stofuglugganum ákveðin í því að það sé ekki of snemmt að skipta á þeim og að það henti ágættlega að sá blásól, mjólkurjurt og graslauk í bakka og rækta í herbergi Eilífðarnemans. Ég meina- ég leigi handa honum herbergi sem hann aldrei notar og því ekki að breyta því í uppeldisstöð fyrir plöntur. Ég hendi bara rúminu í geymslu og set upp borð fyrir sáðbakkana mína.
Svo ætla ég að fara í göngu eitthvað út í bláinn eftir hádegið og sannfæra sjálfa mig um að mér sé sko alveg bötnuð pestin og annað sé bara aumingjaskapur.

Nú langar mig í þetta.

http://edda.is/net/products.aspx?pressId=1505

GPS

Jæja, þá veit ég eitthvað aðeins meira um græjuna mína en ég vissi í gær og eitt sem mig svo sem grunað. Maður lærir ekki á og nýtist illa græjur sem safna ryki uppi á skáp meðan maður keyrir í vinnu og aftur heim og labbar ekki lengra en upp stigann í vinnunni. Það þarf ekki GPS punkta til að rata það.
Svo stendur mér til boða að skreppa inn í Þórsmörk og moka leðju, leir og möl um þessa helgi eða næstu en ætli ég sleppi því ekki að sinni.
Velja og hafna það eru nú meiri vandræðin að þurfa þess.

Næstum batnað.

Ég gæti alveg hugsað mér að vera heima einn eða tvo daga í viðbót en ætli ég hundskist ekki í vinnuna í fyrramálið og í hina vinnuna á eftir þeirri fyrri.
Mig minnir vera myndakvöld annaðkvöld sem mig langaði eitthvað á en er ekki búin að ákveða hvað ég á að gera í þvi sambandi. Á fimmdudag er svo GPS námskeiö sem ég er skráð á en á sama tíma á ég að vera að læra allt um mannleg samskipti niðri í UST. Mér veitir sko ekkert af því að fara á þetta allt og ætli ég reyni ekki að vera á tveimur stöðum í einu. Pís of keik.

Létt pirruð

á blessaðri síðunni minni. Hún heldur áfram að taka af mér ráðin og skammtar mér blaðrið. Núna leyfir hún mér ekki að setja þessa frábæru mynd sem ég tók af balderingunni minni og setja hana þar sem hún átti að vera.
Ferlega fúlt.

Annars er ég buguð manneskja.
Ég dreif mig á fætur í morgun eftir góðan nætursvefn, sinnti morgunverkum eins og sturtu og hafragrautareldamennsku og var örmagna eftir þessi ósköp. Akstursleiðin upp á Höfða hlykkjaðist og teigðist í allar áttir fyrir mínum innri sjónum og stiginn í vinnunni reis í ógnvænlegri hæð í huganum. Ég sá sjálfa mig fyrir mér með göngustafina liggjandi örmagna á stigapallinum og jafnvel missa jafnvægið og velta niður aftur með ógnvænlegum afleiðingum.
Þá ákvað ég að vera heima í dag, safna kröftum, athuga hvort hálsbólgan rénaði ekki og nefrennslið stöðvaðist.
Ef einhver finnur hjá sér köllun til að eiga leið um með vínber og blómvönd verð ég viðlátin!

Menningarminjar

Mig hefur svo sem lengi grunað það- en nú er ég loksins sannfærð. Ég er bara ekki alveg í lagi.
Ég lagði það á mig að sitja á námskeiði 5 tíma á fimmtudagskv., 5 tíma á föstudagskv., laugardaginn frá 9 til 19 og sunnudag frá 9 til 17 og þetta er bara byrjunin. Svo hef ég ekki minnstu hugmynd um hvað ég ætla að nota afraksturinn af þessu námi. Nema- jú ég veit að framvegis verða allir sem voga sér að ganga með mér kaffærðir í hinum og þessum upplýsingum og umhverfistúlkun. Menningarminjar af öllum stærðum og gerðum verða túlkaðar og tjáðar og ekki lagast predikanirnar um nýtingu lands og gæða, tilefni friðlýsinga og fornminja, upptalningin og yfirheyrslurnar um plöntunöfn og annað náttúrufar. Sennilega verður þetta til þess að ég verð fljótlega ein í hóp í gönguferðum og jafnvel Sjúkraliðinn flýr í skjól.
Ég ætla þá að reyna að stilla mig þangað til við erum búnar að finna okkur ferð fyrir sumarið.
Það er hlé fram í vikuna en þá byrjar ballið aftur, fimmtudagskvöld og föstudagskvöld frátekin í ,,mannleg samskipti" og ,,Gestir friðlýstra svæða" og eihverntíma verð ég að finna mér tíma til að lesa lögin um náttúrvernd. Í trúnaði sagt þá er þetta ofsalega gaman, líka að lesa lögin. Einu efasemdirnar sem ég hef eru að ég hafi ekki það sem þarf til að sinna þessu sem alvöru starfi. Fyrir utan auðvitað að hafa ekki efni á að demba mér í þetta af alvöru. Og að frátaldri þreytu eftir tveggja helga stíft prógramm í vinnu og námi, plús ólukkans kvefpestar líður mér barasta fj. vel.

Svo var blað númer tvö í balderingunni miklu betra en blað númer eitt og ég á þá alltaf framtíði fyrir mér sem þjóðbúningasaumari ef hitt rennur út í sandinn.

Námskeið

Ég er námskeiðafíkill, ég viðurkenni það. Það var hringt í mig frá Kvöldskóla Kópavogs í gærk. til að minna á námskeiðið í skrautsaumi sem byrjar á mánudag. Ég sagðist auðvitað mæta þar en ef fram fer sem horfir verð ég varla fær um að snúa höfði og lifta höndum til að halda á nál þegar þetta brjálæði verður afstaðið. En ekki nóg með það, ég sótti líka um námskeið hjá Umhverfisstofnun. Námskeið sem tekur allan minn frítíma næstu tvo mánuði ef af verður.
Mig langar á námskeið í landvörslu og ég er ekki alveg tilbúin að bíða í önnur tvö ár eftir því.
Svo er eftir að sjá hvort ég kemst að á námskeiðinu en mér tókst þó að senda inn umsókn hálftíma áður en fresturinn rann út.