Er bara

ekki að nenna þessu.

Hugga mig við að eftir þessa viku mæti ég bara sem útseldur starfsmaður hingað í vinnu 2 og þarf aldrei (vonandi) að vera að mæta hér á kvöldin og um helgar (nema þá í bullandi yfirvinnu!).
Hugsa sér, ég verð bara í tveimur vinnum frá og með áramótum. Alltaf eitthvað að hlakka til þó jólin séu búin!

Enn um tónleika

Sjúkraliðinn fékk tónleikamiða í jólagjöf og var hæstánægður með það, brosið fór ekki af henni allt kvöldið og af því Kennarinn veiktist kom Tölvunarfræðingurinn með á miðanum hans og tók sig vel sitjandi flötum beinum með lappirnar teigðar út á gólfið í þykku hvítu ullarsokkunum. Þetta var sem sagt gott kvöld og á morgun er nýr vinnudagur!

Og enn er ég að setja færslurnar mínar inn í smáslumpum. Það þýðir ekki af fárast yfir því.
Á morgun er ekki bara nýr vinnudagur heldur líka afmælisdagur og ég er að hugsa um að heilsa upp á afmælisbarnið og á miðvikudag er blysganga og á fimmtudag.... Nei annars á fimmtudag er ekkert plan, ætli ég verði ekki bara að vinna þá.

Tónleikar

Ég spilaði Trival Pur..eitthvað á aðfangadag, ég fékk spurningu sem hljóðaði eitthvað á þessa leið ,,Hver sagði? ...algjör bomba! Ég segi og skrifa boma!" Ég gataði alveg á þessari spurningu en fór nú samt á tónleika í kvöld með þessum lesblinda tónlistarmanni sem sagði og skrifaði boma.
Tónleikarnir voru eins við var að búast, sitt lítið af hverju, gömlu og nýu, góðu og misgóðu og ég bara get ekki að þvi gert að ég fíla gömlu lögin hans Bubba alltaf best. Það spillti nú samt aðeins góðaskapinu að þurfa að sitja á gólfinu eða í stiganum og verða stanslaust fyrir ónæði af rápandi fólki sem þurfti að fara aðrahverja ferð á barin og hina til að losa sig við bjórinn sem það þambaði látlaust alla tónleikana. Auðvitað var þetta alltaf sama fólkið sem var á þveitingi framm og til baka með bjórglösin og mokkreykti auðvitað líka. Ég hlakka óneitanlega til þegar verður búið að banna reykingar á veitinga og skemmtistöðum landsins.
Smástelpur með athyglissýki náðu ekki að spilla ánægjunni af tónleikunum fyrir okkur, tilraunir einnar til að ná athygli ljósmyndara með því að fá vinkonu sína til að taka lesbískt atriði fyrir framan sviðið var frekar aumkunarvert og vinkonan ekki alveg á þeim nótunum að borga frægðina með rassakáfi og kossum þó hún fengist til að nudda aðeins saman brjostum við hina í restina. Það var frekar að ég léti fara í taugarnar á mér að heyra ekki í Bubba í sumum lögum þegar gelgjurnar kunnu textann utanað og sungu hver með sínu nefi og sumar hölluðust að þeirri kenningu að sá sem gæti haft hæst syngi best. Krakkagreyin, en sjálfum hefur þeim ábyggilega fundist þær æðislegar þó mér findust þær frekar brjóstumkennanlegar í öllu sínu innihaldsleysi.

Villur

Þessi síðasta færsla mín er svo stútfull af innsláttar- stafsetningar- og málfræðivillum að ég þori ekki að lesa hana yfir aftur og er barasta að hugsa um að láta þetta allt standa óleiðrétt.
Ég er að láta Blogger.com fara í mínar fínustu þegar ég þarf að setja færslur inn í áföngum til að fá ekki error á síðuna af því hún virðist skammta mér málæðið. Meiri forsjárhyggjan!
En ég sýndi fyrirhyggju í dag og coperaði allt saman áður en ég smellti á Publish Post og viti menn það kom sér vel. Henti svo öllu saman inn á blogspot til að þurfa ekki að hætta við en af þvi það er þar en ekki hér endaði ég með að færa færsluna yfir. Svona þegar mér var runnin reiðin.

Hamingjustuðulinn

Hamingjan er flatskjár samkvæmt boðorðum Spaugstofunnar sem við höfum haft sem viðmið síðustu tuttugu árin. Rauða strikið á mínum hamingjumæli er ekki komið í botn þar sem ég er ekki komin með flatskjár!

Samt sem áður líður mér þokkalega vel og þegar afkvæmin mín tóku sig til og víxluðu sjónvörpunum á heimilinu þannig að þrjátíuogeitthvað tommu sjónvarp Eilífðarnemans mínst kom í stofuna og litla gamla sjónvarpið sem við fengum gefins hjá tengdaforeldrum hans síðast þegar þau endurnýjuðu fór niður til hans fann ég að það var aðeins skemmtilegra að horfa á sjónvarpið. Það er að segja ef maður finnur skemmtilegt efni til að horfa á, ég á ekki von á að finna mikinn mun á leiðinlegri dagsskrá en af því við fengum Play Station tölvuna með getum við horft á DVD safnið hans að vild.

Næsta mál á dagskrá er að mæla upp herbergi sonarins og athuga hvort það er rúmbetra en mitt, ef svo er þarf að benda drengnum á að þar sem hann hafi ekki gist í herberginu nema einu sinni síðustu sex mánuði dugi honum svefnpokapláss í forstofunni. Hann verður örugglega ekki meira heima næstu árin þó hann vilji hafa húsnæði fyrir magnarann og alla hátalarana sína sem komast ekki fyrir hjá kærustunni þar sem hún vill græjur sem eru 30 x 30 á stærð en hans hátalarar eru sennilega 120 cm á hæð. Þau verða að fara að æfa sig í málamiðlunum. Ekki seinna vænna þar sem þau settu upp hringana á aðfangadagskvöld.<

frh.

Annars er þessi langa helgi að verða búin og venjulegur vinnudagur á morgun. Ég er afskaplega ánægð með þessa stuttu jólahlegi, er búin að hvíla mig nóg og frekara frí lenti bara í ofsvefni og enn meirá ofáti. Vinnufélagar mínir eru ekki alveg að meðtaka þessa ánægju mína með stutt jólafrí en þeir um það enda ætla flestir að vera í fríi milli jóla og nýjárs.

Nú er klukkan svo mikið sem að verða tólf og það er varla lesbjart úti. Ti hvers að vera í fríi á svona dögum. Maður fer ekkert út af malbikinu, til þess er dagurinn of stuttur, ég nenni ekki að troða ættingum og vinum um tær alla daga og þó mér finnist gott að sitja í horninu á sófanum með saumsakapinn og/eða prjónana þarf ég ekki fleiri daga í það í bili.

Svo hér er allavega ein sem hefur ekkert á móti því að mæta í vinnu á morgun.

Að svo mæltu ætla ég að hundskast út og heilsa upp á mann sem ég hef ekki skammast til að líta til í margar vikur og kaupa í leiðinni batterý í GPS tækið mitt sem ég þarf að fara að læra á.

Allt sem ég vildi sagt hafa í dag.

Gleðileg jól

Þorláksmessu mess

Ég er í fríi í dag! Eiginlega á ég Sjúkraliðanum það að þakka, hún faldi bíllyklana mína svo kyrfilega í gærkv. að eftir hálftíma leit að þeim klukkan átta í morgun gafst ég upp´á leitinni, sá ekki að það borgaði sig að fara að taka leigubíl í vinnuna til að taka annan bíl heim í hádeginu svo ég hellti upp á einn kaffibolla og skreið undir sængina mína aftur. Ég fann það þegar ég var komin á koddann aftur að ég var eiginlega dauðþreytt ennþá og veitti ekkert af að hvíla mig svo ég get ómögulega verið ósátt við þetta. Ég verð bara að vinna þetta af mér milli jóla og nýjars eða taka af yfrvinnu fríinu mínu.
Mér tókst að láta bjóða mér í skötuveislu á fyrri vinnustað og þarf að fara að drífa mig í það. Best að muna eftir saltinu! Ég þoli ekki saltlausa skötu.
Svo er troðningurinn á laugaveginum í kvöld og það snjóar og snjóar og vonandi snjóar fram á kvöld.

Blogger

Þessi síða er eiginlega farin að fara í taugarnar á mér. Mér tekst ekki að koma texta inn á hana nema með höppum og glöppum og í mörgum hlutum. Urrr.
Annars er ég búin að vera fjandi dugleg í dag og er hætt að standa undir sjálfri mér þessa stundina. Eins gott að fara að hvíla sig svo ég sofi ekki fram á skrifborðið á morgun.

Framhald

Í dag átti að vinna aðeins en þegar ég heyrði ekki betur en þulurinn á rás tvö talaði um rafmagnsleysi á á svæði vinnuveitandans ákvað ég að ráðast á gólfin í íbúiðnni vopnuð tuskum, rýjum, sápu og bóni og þegar það er búið og búið að þurka af í hólf og gólf getur vel verið að það fari ein jólasería upp og ábyggilega ljósleiðarakransinn á útidyrnar.
Svo stefnum við mæðgur í næstu blómabúð að skoað jóla, jóla, jóla, eitthvað og ætli ég taki ekki með mér jólatúlípana í vinnuna á morgun.
Á vinnustaðnum gerði ég ritarann afturreka með forljótt gyllt viravirkisjólatré sem átti að setja á borðið hjá mér fyrir mánuði og hef fengið að vera í friði sem antijólisti síðan þá. En ég verð að leiðrétta þann misskilning ég hef ekkert á móti jólum bara hræsninni, markaðssetningunni, sölumennskunni og ofhlæði skrums og skrauts sem tröllríður öllu frá því í nóvember.
Punktur og basta.

Það er ábyggilega kominn tími á aðra umferð af bóninu!

Uppgötvun mánaðarins

Það rann upp fyrir mér á föstudag að það væri sennilega bara ein helgi eftir fram að jólum. Fór nú samt og leitaði að dagatali til að fá staðfestingu á þessari uppgötun minni og sjá, þetta reyndist rétt vera.
Ógn og skelfing og ég sem ætlaði að gera þetta og gera hitt fyrir jól. Einkanlega fólst þetta og hitt í því að kaupa jólagjafirnar tvær sem eiga að fara út fyrir höfðuðborgarsvæðið og svo hefð nátturulega verið óvitlaust að skrifa á eitt eða tvö jólakort líka handa þeim sem ég ekki hitti um jólin en þá er það líka upptalið. Svo kom ég heim og sá að það var rétt sem Neminn minn sagði í þetta eins skiptið í mánuðnum sem hann leit hér við, að hryðjuverkaógninni hefði sennilega verð mætt hér og háð stórorusta! Enda Ísland hluti hinna staðföstu þjóða og þýðir ekki annað en standa við stóru orð ráðamanna.
Svona til að gera langa sögu stutta ákvað ég að reyna að klúðra saman yfirbreiðslu á amk. annan sófann og sat yfir hönnun og saumaskap tímunum saman á laugardag. Sá allt í móðu seinnipart dags en sófinn var þá kominn í jólakjólinn og eilífðarlopapeysa Tölvunarfræðingsins bíður bara eftir rennilásnum.
Ég er farin að hallast að því að það sé einfaldara að sauma bara mynstur út í peysur og vera ekki að klúðra því á prjónunum. Auðvitað hefði þetta verið minna verk ef ég hefði fundið mér þægilega uppskrift og fylgt henni í staðin fyrir að búa til nýtt munstur, rekja upp og prjóna til skiptis meðan ég vara að prófa mig áfram. En munstrið er orðið þokkalegt, þökk sé lykkjusporinu sem getur sko alveg gert kraftaverk!

Gæludýrið heitið.

Ég hélt herberginu mínu fyrir mig, Hefðarkötturinn minn sá til þess. Hann sagðist veiða mýs þegar honum hentaði og skrapp á músaveiðar um miðnættið. Færði mér steindauða bráðina inn í stofu og fór svo að sofa.
Ég hef grun um að hann þoli ekki neina samkeppni!

Gæludýr

Meirihluti í búa í þessu húsi eru gæludýr. Þau eru misjafnlega mörg eftir aðstæðum, talningar í fiskabúrinu sýna stöðugt minnkandi stofnstærð og friðun hefur ekki skilað neinum breytingum þar á, kötturinn á efrihæðinni taldi sig vera orðinn kjörkött og tók dágóðan tíma að koma honum í skilning um að hann ætti að ganga beint út um útidyrnar þegar hann vogaði sér inn um kattalúguna í kjallaranum. Í morgun leit hann á mig með æðruleysi í svipnum um leið og hann gekk fram í forstofu og beið eftir að ég opnaði, að vísu gjóaði hann augunum á matarskálar heimiliskattanna um leið og hann gekk framhjá en út fór hann. Önnur dýr hafa svo sem ekki verið að flytja inn hjá okkur hingað til og þar sem enginn á heimilinu er í grunn- eða leikskóla hafa engin smádýr borist þaðan. Breyting varð þó á dýrahaldinu i dag.

Nýkomin fram og enn með stýrurnar í augunum heyrði ég ákveðið og staðfast mjálm framan við svefnherbergisdyr Tölvunarfræðingsins sem ég reyndar var nýbúin að loka kyrfilega vegna hurðarskella í rokinu sem barst inn um gluggana. Við dyrnar sat kattaprinsinn og krafist inngöngu enda á hann hálft rúm í herberginu og góðan kodda með samanbrotnu mjúku flónelslaki breiddu yfir. Það verður að viðurkennast að þegar ég gerið mig líklega til að opna fyrir prinsinum runnu á mig tvær grímur við að sjá stóra og feita mús liggja á gólfinu við dyrnar og eins og á öðrum örlagastundum runnu hratt ýmsar myndir og hugsanir gegnum hugann.

framhald I
,,Á ég að fara og ná mér í pappír og taka þetta upp og sturta því í klósettið"
,,kannski er hún ekki dauð og þá sturta ég henni ekki í klósettið"
,,Ef hún er lifandi fer hún kannski af stað og felur sig í fataskápnum mínum og þá verður ekki gott að finna hana"
,,ef hún fer af stað meðan ég fer að ná í eitthvað til að taka hana upp í (því ekki gat ég hugsað sér að grípa berhent í skottið á kvikindunu og henda því út) þá sé ég ekki hvert hún skýst"
Allt þetta með miklum myndskreytingum af viðkomandi aðstæðum flaug í gegnum hugann og síðasta myndin stóð mér skýrt fyrir hugskotssjónum þegar kvikindið spratt á fætur og skaust bak við geisladiskastand í nærliggjandi horni. Kattaprinsinn fór á eftir og reyndi að vakta báðar hliðar á standinum til að missa nú ekki leikfangið og til að gera langa sögu stutta endaði hann með því að halda á músinni niður í kjallara þar sem hann hafði stutta viðkomun undir rúmi Eilífðarnemans áður en hann fór út. Með stýrið þráðbeint upp í loftið strunsaði hann út úr þvottahússdyrunum og yfir á lóð til nágrannana án þess að líta við þegar ég reyndi að tala til hans.
Það mætti halda að með þessari tígulegu brottför væri málið úr sögunni en gallinn var að Hafrún sá ekki hvort músin fylgdi með undan rúminu eða var skilin eftir.


Hvort sem Kattaprinsinn hefur fundið músanámu eða skyldið morgunmúsina sína eftir í kjallaranum til seinni nota uppgötvaðist seinnipart dags að nú hefur grá mús aðsetur einhver staðar í svefnherbergi Hafrúnar!
frh.

Framhald II
Sárkvalin og með hljóðum af þeim versta brjóstsviða sem ég hef komist í kynni við en sem að vísu var farið að draga úr eftir að Kennarinn aumkaði sig yfir mig og færði mér lyfjum við brjóstsviða, heyrði ég Kennarann tauta um leið og hann benti á köttinn sem snuðraði ákaft við og í herberginu mínu ,,Að hverju heldurðu að hann sé að leita?"
Og sjá þar var mús og sú mús náðist ekki þrátt fyrir ýmsar og ítrekaðar tilfæringar, hvorki af Kattaprinsinum, Hefðarkettinum mínum sem ég tók og henti undir rúm til að ná músinni (hann tróð músina næstum undir í ofboðinu við að komast burt), Kennaranum eða mér sjálfri. Grunur leikur á að Músin hafi komið sér fyrir undir bókahillu og svei mér þá ef ég nenni að fara að draga meira af húsgögnum til og frá í dag, ekki einu sinni þó heilsan sé að komast í lag? Ég vona bara að þetta búttaða vaxtarlag músarinnar hafi ekki stafað af þvi að hún ætli að viðhalda tegundinni og stefni á hústöku með afkvæmin sér við hlið!

Það rifjaðist upp fyrir mér ævisaga þessa Kattprins sem er nú búin að læra að nota kattalúgu og uppgötva kostin þess að bera inn um þær mýs.
Þegar hann var ungur og lipur prins átti hann litla skinnklædda plastmús sem hann gat dröslast með hist og her um húsið tímunum saman. Hann gat oftast gengið að músinni sinni þar sem hann skyldi við hana því hún fór svo sem ekkert hjálparlaust. Stöku sinnum tókum við músina hans og hentum henni niður stigann svo hann gæti hlaupið hana upp en hjálparlaust hljóp hún ekki neitt. Það er kannski ekki nema von að hann átti sig ekki á þessum nýtísku músum sem standa bara upp og hlaupa þegar hann leggur þær frá sér.
Sjálf er ég að hugsa um að skipta um rúm við Kattaprinsinn, ég held að hann sé ekki of góður til að deila herbergi með helv. músinni í nótt!
The end

Sunnudagurinn

Það er kominn enn einn sunnudagurinn og í þetta skiptið þarf ég ekki að rjúka í austur og vestur til að klára eitthvað sem á að vera tilbúið á mánudag. Var að vinna alla síðustu helgi og þó ég vær stálslegin á mánudag fór aðeins að draga af mér þegar leið á vikuna. Það verður að viðurkennast að ég hef ekki úthald í svona tarnir.
En eins og áður segir er kominn sunnudagur og þegar ég áttaði mig á því að framkvæmdalistinn minn er að stórum hluta valfrjáls ákvað ég að fara á fætur og fá mér kaffi og blogg og kannski eggjaköku og morgunblað í eftirrétt. Hvort eða hvað verður svo framkvæmt á eftir kemur bara í ljós, kannski farið í heimilisverkin, kannski aðeins í vinnuna og kannski farið í að rekja upp og laga lopapeysuhettu sem var kláruð í gærkv.
Árangursríkasti lærdómurinn er af reynslunni en mikið fjandi getur hann stundum tekið langan tíma.
Svo er ég að hugsa um að kaupa 3 jólagjfir í viðbót við þessar tvær sem ég er búin að kaupa en ég nenni ekki fyrir mitt litla líf að fara út í búðabrjálæðið. Ég kíkti inn í eina búið í gær og var svo örmagna að ég var á mörkunum að komast út aftur og þó voru örfáar hræður þar inni. Hvernig væri ég eftir hálftíma í Kringlunni eða Smáralindini?
Og ég sem þarf að fara á annan hvorn staðinn og kaupa jólagjafir fyrir vinnuna. Mér finnst nú að sá vinnustaður ætti að bæta við jólagjöfina mína í ár. Svon til að verðlauna mig fyrir að hafa þraukað þar öll þessi sex ár og að ég talin nú ekki þessa mánuði sem eru liðnir frá því ég ætlaði að vera hætt þar!

Stafsetningin

Ég fann mér nokkrar mínútur til að setjast niður og laga stafsetningarvillurnar mínar. Ok, best að vera heiðarleg, ég leiðrétti bara eina ég nennti ekki að finna þessar sem ég rak augun í um daginn. Ég held að mér farist ekki að vera að setja út á aðra.
Samt er ég nú að spá í að kíkja á bloggið hjá frændfólkinu litla og kannski kommenta á málfræðina.

,,Á íslensku má alltaf finna..."

Ég fékk póst í dag. Ég er nefnilega á póslistum ýmiskonar, svona til að fá einhverja hreyfingu í póshólfið mitt, og ein ferðaskrifstofan send mér póst með fyrirsögninni ,,Margar brottfarir að verða uppseldar". Það er eina bótin að þeð fylgi ferðir þessum brottförum, mér fyndist ég vera svikin í sumarfíinu ef ég fengi bara brottför, enga ferð og enga heimkomu en kannski eru ferðir og brottfarir selt sitt í hvoru lagi og nóg til af ferðum og heimferðum ennþá!
Svei mér þá ef ég skipti ekki við einhverja aðra ferðaskrifstofu næsta sumar. Verst að þessi er að bjóða ferðir sem mig langar í.