Vinnuhelgin mikla

Mætti í vinnu fyrir allar aldir í morgun en er ekkert farin að gera, jú annars smávegis og leita að dótinu sem á að vera á skrifborðinu mínu.
Fann það ekki en fann óskaplegan pirring yfir þvi að menn skuli vera að róta í mínu dóti og geta ekki sett það á sama stað aftur. Skil heldur ekki hver gæti hafa þurft að nota númerastimpilinn minn. Helv. fiktið í þessu liði.

Lenti á útsölu í Garðheimum í gær og gat ekki stillt mig um að bæta kaup rós í garðinn sem ég á EKKI og fór svo og skoðaði hvað ég er búin að kaupa margar plöntur í hann. Plöntur sem ég kaupi óbeðin í garð hjá öðrum og sit upp með sárt ennið ef gamla manninum dettur svo í hug að selja húsið einhverntíma. Jæja ég losna þá við að hafa samviskubit yfir að hugsa ekki nóg um plönturnar mínar. Annars er garðurinn flottur núna þó það mætti laga aðeins til í honum.

Endurskoðandinn er að mála og ég ætla að fara og hjálpa henni við það einhverntíma eftir hádegið.

Svo er ég allstaðar að rekast á blogg og fá póst frá fólki sem ætlar út úr bænum á hitt og þetta og gera hitt og þetta um helgina og ég er farin að fá fiðrildi í magann. Langar til að gera eitthvað skemmtilegt, ekki það að það sé ekki gaman að mála einn og einn vegg í Engjasmáranum en .....
Neistaflugið í fyrra var nú svo sem ágætt þó það væri ekki alveg jafn stórfenglegt og auglýsingarnar gáfu til kynna. Skemmtilegast var auðvitað að hitta og sjá fólk sem ég hafið ekki séði í fjöldamörg ár. Kannski kíki ég aftur eftir 10 ár og athuga þá hvort ég kannast enn við einhver andlit í Egilsbúð.

Sjúkraliðinn var eitthvað að tala um rauðvín í kvöld, ég vil frekar hvítvín og af því hún á hvítvínsflösku í ísskápnum hjá mér er kannski best að ég færi henni hana.
Sé svo til hvernig veðrið verður á morgun og mánudag, ef það verður ekki þoka eða lágskýjað er Vífilsfellið á sínum stað og bíður eftir að ég gangi upp á það.

Á kafi

Ég er á kafi og hef varla náð að koma upp til að anda síðustu daga. Verð sennilega að halda niðri í mér andanum fram á föstudag í næstu viku og vinna líka alla verslunarmannahelgina. Eins gott að það verði engar freistingar á vegi mínum.
Langar samt að labba á eins og einn hól um helgina en held ég verði að sleppa Laufskörðunum í kvöld. Hef hreinlega ekki tíma.

Helgarvaktin

Sifja og svefnleysi er skrifað með stórum stöfum á augnlokin á mér. Ég hélt augunum opnum með vökustaurum í dag meðan ég keyrði Hvalfjörðinn, Svínadalinn, Skorradalin og Borgarfjörðinn inn að Reykholti. Það er hreinasta della að vaka framm á nótt þegar maður ætlar að sinna svona málum. Ég ætti að vera farin að vita að ég sef ekki fram að hádegi þó ég vaki til fjögur á nóttinni, það bara gerist ekki sama hvað ég reyni.
Muna að fara í háttinn ekki seinna en tvö næst þegar ég ætla að rækja frænkulegar skyldur mínar til að vera vel upplögð og samræðuhæf.
Annars held ég þetta hafi bara verið þokkalegasti rúntur hjá okkur frænkunum og elsta píparanum sem ég dróg með bara til að viðra hann. Við fengum sólskin og hitabylgju strax innst í Hvalfirðinum og skildum þokuna eftir á höfuðborgarsvæðinu.
Talandi um þoku- ég sat ásamt Sjúkraliðanum við fótskör Ingólfs Arnarsonar á Arnarhólnum í nótt og vonaðist til að hitta Boga og Örvar en nóttin leið án þess að þeir létu sjá sig.
Félagsliðinn skeiðaði hins vegar út úr þokunni stoltur og ánægður með sig að hafa ratað á Arnarhólinn í fyrsta skipti á ævinni.
Ekki veit ég samt hvort hann áttar sig á töfrum þess að sitja þarna á björtum sumarnóttum og horfa á borgarljósin umbreytast í gráleita geisla í þokuloftinu. Drekka sinn bjór í rólegheitum laus við tóbaksreykinn, hávaðann og áreitið af útúrfullum Íslendingum. Eiga samt alltaf kost á því að demba sér í hringiðuna, -eiga völ.
Ég held að Sjúkraliðinn sé stundum sammála mér en það er ekki alveg að marka hún er svo hlýðin kona að hún kom t.d. með mér í bæinn í gær án þess að nenna og svo stakk ég hana bara af. Hef samt lítið samvskubit út af því, vinnufélagarnir mæta yfirleitt á svæðið til að hafa ofan af fyrir henni fram á morgun.

Svo er það mætina á nýjasta vinnustaðinn á morgun og eins gott að fara að mæta ekki með svakalega poka undir augunum.

Freistingar

Ég ætlaði að vinna en mín er freistað.
Freistað af góða veðrinu úti og vinkonu sem hringir og vill gera eitthvað af því að hennar vinna féll niður. Ég er að hugsa um að láta undan freistingunum og fara í amk í gönguferð kringum Tjörnina og kannski skoða kannski nokkur leiði í kirkjugarðinum við Suðurgötu. Rifja upp gamlar bernskuminningar frá því ég skreið undir hliðið á kirkjugarðinum til að tína blóm handa mömmu og hvað hlaupin þvert yfir Suðurgötuna gátu verði spennandi í umferðinni. Kæmumst við yfir áður en bíllinn næði manni?
Börn, þau eru klikkað fyrirbæri!

Að flytja sjúkraliða

Einusinni skrifaði maður bók, hún heitir ,,Að breyta fjalli", ég er búin að gefast upp á að breyta fjöllum og fólki og þó? Ætli ég kunni að hætta?
Allavega fór ég í gær og henti Sjúkraliðanum niður af svölunum og skipaði henni að fara að tína dótið sitt niður í kassa. Hún hlýddi, hún má nú eiga það að hún er frakar hlýðin kona. Við keyrðum helling af dótinu hennar í litlu nýju íbúðina og ég held bara að það komist allt fyrir, hún líka.
Þegar fólk stendur frammi fyrir stórmálum og dramatík í sínu lífi og annara fallast því oft hendur. Engin ástæða til að láta það komast upp með að láta hendur hanga niður með síðum of lengi.
Ég heyrði líka í Píparanum í símann í gær. Nýuppgerð vélin í bílnum hans bræddi úr sér á leiðinni austur en það óx honum ekkert í augum. Það er svo gott að vera kominn út úr bænum og austur á land að úrbrædd vél er smámunir. Aftur á móti var hann í rusli af því leigusalinn vill að hann fari úr íbúðinni fyrir fyrsta sept.
Hann saup hveljur og tók andköf þegar ég sagði ,,Það er gott", hann ætlar nefnilega að fara að vinna í Norge um leið og hann kemur úr fríinu og verður þar sennilega fram í sept. Hvernig í ósköpunum á hann að flytja á meðan?
En hann losnar allavega við að borga tvo eða þrjá mánuði í leigu á tveimur stöðum eins og Sjúkraliðinn og hvað með það þó hann þurfi að taka tvo daga af fríinu til að koma dótinu sínu í geymslu og sjálfum sér líka á meðan hann finnur annað húsnæði.
Ég er orðinn sérfræðingur í að gera annara úlfalda að mýflugum en ef ég rekst á mýflugu hjá mér skal ég umsvifasaust gera hana að stóru kameldýri. Sem minnir mig á það að ég varð fyrir árás bitmýs á Hornströndum og það er í fyrsta skipti á ævinni sem ég er bitin af flugukvikindi, eins ogtt að þær voru ekki orðnar að úlföldum.
Og ætli sé þá annað að gera en bretta upp ermum á hlýrabolnum, hreinsa til á nokkrum vinnustöðum og athuga hvort ég þarf nokkuð að mæta í nýju vinnuna fyrr en á mánudag. Ég þarf nefnilega að nota seinnihluta dagsins til að halda áfram með ritverkið ,,Að flytja Sjúkraliða".

Það fer ekki á milli mála

að ég er komin heim og ég er meira að segja búin að ná öllum myndunum mínum af myndavélinni og yfir á tölvuna, líka myndunum af myndavél Sjúkraliðans. Ég sé að ég hef tekið allt of lítið af myndum og þarf að laga og betrumbæta í Photoshop það sem aflaga hefur farið með aldri og erfiðisvinnu hjá okkur stöllunum en það þýðir margra klukkutíma setu yfir Photoshop á eigin spítur af því ég er búin að gleyma því sem ég lærði í vetur. Svona er að hafa nóg að gera.

Sætar saman að sigrast á lofthræðslunni

Ég hefði alveg þegið að vera í fríi fram yfir helgina en ég asnaðist til að segja að mér væri alveg sama þó ég inni fimmtudag og föstudag sem er náttlega helv. lygi þó ég ljúgi aldrei! Var reyndar sama þá en nenni því ekki í dag.





Frændi sem er á leið í Aðalvík á föstudagsmorgun kom við í kvöld af því ég heimtaði að fá að lána honum lítið notaðar legghlífar sem væru alveg bráðnauðsynlegt fyrirbæri á Hornströndum.
Ég er búin að sálgreina sjálfa mig í framhaldi af þessari gífurlegu góðmennsku minni, að troða upp á aðra þvi sem þeir hafa ekki beðið mig um og komst að þeirri niðurstöðu að ,,úr því ég fékk ekki að vera lengur skulu sko legghlífarnar mínar fá að vera það"
Öfund, öfund og aftur öfund, mig langar með þeim í Aðalvíkina á föstudaginn!



Þetta var frábær ferð, frábært land, frábært fólk og ég sit með tárin í augunum yfir myndunum mínum og langar til að endurtaka þetta allt saman.







Ég sé mig svo tilneydda til að fara að lesa mér til um htmlkóða til að geta sett texta undir en ekki ,,yfir og allt um kring" við þessar myndir sem er hægt orðið að setja inn á blogspot með lítilli fyrirhöfn.

Viðbrigði

Mér brá þegar ég kom á fætur í morgun. ENGINN morgunmatur á borðum og ekki búið að hella upp á kaffi! Meira en það, ísskápurinn er tómur og brauðskápurinn líka.
Ekki furða þó ég vildi verða eftir í Búðabæ.

það sýndi sig í gær að maður á ekki að hrósa happi of snemma. Seinnihluti dagsins fokkaðist upp í rugl, bull og vitleysu, innkaupaferðir, þvottavélaflutning, flísabrot, ískápsburð, hringferð með úlpu í Hafnarfjörðinn og eftir því sem leið á daginn hringlaði meira og meira í hausnum á mér. Um tíuleitið heyrði ég stanslaust suð og bjölluhljóm og var alveg hætt að gera greinarmun á símahringingum og óhljóðunum í höfðinu á mér.
Gleymdi þar af leiðandi að þvo það sem ég ætlaði að þvo og að gera tilraun með að vatnsverja úlpuna mína. Hugga mig við að uppþvottavélin tekur sig vel út í innréttingunni þó að ég hafi ekki náð að tengja vatnið, ég held það þurfi pípara í það og ég þarf að hringja í píparann og skæla aðeins svo hann kunni ekki við annað en redda þessu.
Það haugrignir og þess vegna er ég sallaróleg með að koma mér af stað.
Síðast þegar ég frétti af sjúkraliðanum var hún á leiðinni á næturvakt, ekki búin að pakka snitti en tína allt til í haug á stofugólfinu sem þær mæðgur ætla með með sér.
Ég þekki Sponsið illa ef hún raðar nokkru í tösku meðan mamma hennar sefur til þess er teiknimyndarásin nýfengna of spennandi og ferðin okkar ekki nógu spennandi.
Svo ég ætla að ganga frá í vinnunum fyrir hádegið og klára svo í rólegheitum að troða í töskuna.

Skrítið hvernig hlutir gufa upp af borðum og bekkjum hérna án þess að nokkur maður hafi komið nálægt þeim.

Letilíf

Er að slæpast og taka mig til með þvi. Fór meira að segja í bæinn á föstudagskvöld og kom ekki heim fyrr en á laugardasgmorgun. Skoðaði glæsilega ljósmyndasýningu á Austurvelli bæði þegar ég fór og á leiðinni heim. Skoðaði fullt af mis gáfulegum stöðum með misgáfulegu fólki en skemmti mér ágættlega við það og veðrið var flott. Missti mig svoítið í garðaskoðun á heimleiðinni og ef ég hefði verið með plastpoka í veskinu hefði ég örugglega reynt að ná mér í anga af einni og einni plöntu, allavega þeim sem uxu út á gangstéttir.
Gönguferðin úr miðbæ Reykjavíkur tók þess vegna einn og hálfan tíma og það er eina æfingargangan mín fyrir Hornstrandarferðina þessar síðustu tvær eða þrjár vikur.
En einhvernveginn skal þetta nú samt hafast og ég fæ þá bara að dunda mér ein og yfirgefini heim í skála einn og einn dag ef göngurnar verða of erfiðar, mér finnst hvort sem er nauðsynlegt að fá að vera ein annað slagið. Veit ekki hvernig ég verð orðin eftir 8 daga með 23 manna hóp í þröngum skála.
Er aldrei þessu vant ekki á síðustu stundu að pakka niður, er svo skipulögð að ég geng fram af sjálfir mér og ætla að fara að drífa mig í Bónus og kaupa núðlusúpur, kex og súkkulaði.
Munur að vera í ferð þar sem einhver annar skipuleggur matseðilinn alla vikuna og sér um að panta inn það sem þarf. Maður þarf bara að taka með sér aukanasl og borga svo og brosa. Elda jú einusinni eða tvisvar í ferðinni.

Sambandsleysi

Ég er svo sambandslaus við umheiminn í nýju vinnunni að ég sé ekki hverjir eru online á msn. Þetta er alveg ferlegt!
Svo er bara einn vinnudagur eftir í sumarfrí og norður/vesturferð, nema ég vinni eitthvað smávegis í gömlu vinnunum um helgina. Saumi mér svo legghlífar úr laxapokum eða gömlu tjaldi, ég tími eiginlega ekki að kaupa þær þetta árið og kannski aldrei.

Langar eiginlega ekkert til að þenja mig upp um öll fjöll í sumarfríinu, er komin á þá skoðun að mér veitti ekkert af að hvíla mig í rólegheitum í fjöruferðum og dútli.

Átti ég ekki eftir að gera einhver ósköp áður en ég færi, búin að gleyma þvi eins og öllu öðru.

Þreyta

Mig er farið að gruna að þegar ég legg af stað í sumarfríið verði ég orðin of þreytt til að lyfta höfði frá kodda.

Þórsmerkurferð

Fékk upphringingu í gær og boðið með í Þórsmörkina á nýkeyptum slyddujeppa. Ég sagði já takk.
Fór í svo miklum flýti að koddinn og bjórinn urðu eftir, bjórnum var bjargað en ég er með hálsríg eftir að hafa sofið með samankuðlaða flíspeysu undir höfðinu í nótt. Höfuðverkurinn hefur ekkert með bjór, rauðvín og koníak að gera, hann er bara tilkominn út af hálsrígnum.
Verðrið var dýrlegt í Mörkinni í gærkvöld og ég hefði alveg verið til í að vera þar í nokkra daga en veðurspáin var ekki góð og vinnan bíður í fyrramálið.

Móttökunefnd afríkufara

Feðgarnir slógust um að fara og taka á móti afríkuförunum í kvöld. Sá yngri hafði betur þar sem Kennarinn var örmagna eftir erfiða vinnuviku, segið svo að kennarastarfið sé auðvelt.
En Icelandair hefur aldrei haft orð á sér fyrir stundvísi og flugi seinkaði amk um klukkutíma, þar með sá vinningshafinn fram á að verða ansi seint á ferðinni utan úr Keflavík í nótt og framlágur í vinnunni í fyrramálið.
Ég fæ að vera í móttökunefndinni. Best að skreppa út i Keflavík.

Netið komið í lag

loksins og þá man ég ekki hvað ég ætlaði að segja í öll skiptin í gær og í dag sem ég komst ekki hérna inn.
Það rifjast upp einhvern daginn.

Sé að það er kominn inn nýr möguleiki á að linka á myndir og verð endilega að prufa hann.
Bókamerkið það arna hefur nú ekki myndast neitt sérstaklega vel. Ég verð að vanda mig betur við næsta.