Vinnumál og vinnuferðir

Fékk það sem ég vildi og nú er eftir að koma í ljós hvort það sem ég vildi á mánudag verður það sem ég vil áfram. Fórnaði sumarfríiun að hluta og mæti í nýju vinnuna á mánudag.
Var bara í þremur atvinnuviðtölum á mánudagin og fannst nóg um. Tókst nú samt að villa sæmilega á mér heimildir þvi tveir af þessum aðiðlum vildu ráða mig.
Starfsmaður á annarri ráðningarstofunni sem ég skráði mig á er ,,óður" og vill endilega halda áfram að senda mig í viðtöl þó ég hafi hringt í hana til að þakka fyrir mig og afþakka frekari þjónustu hjá henni. Skrítin viðbrögð að sætta sig ekki við það. Hún taldi mig á að fara í eitt viðtal enn. Ég sagði já bara til að losna við hana úr símanum. Og ég sem hélt ég væri með eitthvað bein í nefinu, þarf greinilega að fara að endurskoða það.
Ætla svo að fara í Nýjadal um helgina og vona að þar verðir þurrt svo ég geti hangið uppi á þaki með málningarpensil.
Verst að ég verð farin að heiman þegar Tölvunarfræðingurinn minn kemur heim úr útlegðinni. Það er víst best koma aðeins við heima áður en ég fer og moka kattarhárum, ló og ryki upp af gólfunum svo hún fái ekki áfall. Það er ekki notalegt að koma heim að öllu á hvolfi eftir 15 eða 16 tíma ferðalag.
Var reyndar búin að bjóða verkið út en verktakinn lagðist i pest og ég á ekki von á að hann verði kominn til nógu góðrar heilsu til að sinna þessu.
Shit, það verður svo brjálað að gera þangað til ég verð búin að losa mig við vinnu tvö að ég þarf að finna mér heimilishjálp og kokk.
Það var erfitt að segja upp í vinnu nr. 1 eftir sex ára starf en það er búið, vinnu nr.2 ætla ég að losa mig út úr með haustinu en vinnu nr. 3 er ég að hugsa um að halda áfram í, allavega fram á næsta sumar, lengur ef það gengur sem er ekki víst ef vinnuálagið verður mikið í nýju vinnunni.


,,Selur fæddur" er texti undir mynd í Fréttablaðinu í gær.
Skemmtilegt orðalag þegar myndin er greinilega af manni sem er að fóðra sel, þe gefa honum að éta.
Alveg er hægt að vorkenna þessu fólki- líka fyrir að treysta sér ekki til að tala um kýr og ær heldur nota orðin beljur og rollur í fréttum um viðkomandi dýr. Þetta er náttúrulega ákveðin fötlun.
Maður hefur þó reddað sér með því að tala um kind þegar beygingin á ánum hefur vafist fyrir manni.
Orðafátækt og einhæfni!

Ó, mig auma.

En vonandi fæ ég símann minn í kvöld!

Hætt að rigna

Það er greinilega hætt að rígna í bili og sólin skein á gluggann áðan þegar ég kom fram.
Ég er að hugsa um að gera einhvern helling í dag fara samt í búðaráp líka. Er að hugsa um að hlífa vinum og vandamönnum við þvi að draga þá með mér en sakna þess óskaplega að hafa ekki Tölvunarfærðinginn minn með mér. Ég er löngu farin að treysta á hana í svona málum. Það hefur oft sparað mér það að fara með föt og skila og skipta að hafa hana með. Sjúkraliðinn gerði sitt besta og kom með mér búð úr búð möglunarlaust í gær, sætti sig umyrðalaust við þess þráhyggju mína að mig vantaði flík og það ekki seinna en um þessa helgi.


Það er gaman að labba úti í rigningu, bæði á Laugaveginum og úti í móa.

Ég tíndi símanum mínum og hvar í ósköpunum er myndavélin!

Hálf Hekluganga

Ég labbaði á hálfa Heklu í nótt. Þindin í mér gerði upreisn strax í fyrstu brekku með tilheyrandi óþægindum, stingjum og uppkaststilhneyingum. Ég greip þvi tækifærið fegins hendi að dóla mér í rólegheitum á eftir hópnum upp að erfiðasta kaflanum, horfði á eftir þeim hverfa í þoku og rigningu og hugsaði með mér að auðvitað væri markmið í sjálfu sér að komast á toppinn en til hvers í helvítinu að leggja þetta á sig bara til að geta sagt
,,Sjáið tindinn þarna fór ég"
,,Útsýnið var að vísu ekkert,
rok og rigning, kalnir fingur,
Hvað um það við erum hetjur
á heimskulegu heljarspani"

Þegar liðið kom svo niður að bílum blautt inn að skinni og sumir svo loppnir að þeir höfðu ekki einusinni getað skrifað í gestabókina var ég hæstánægð með sjálfa mig.
Ég gerði það sem mín skynsemi bauð og það sem mér leið vel með og ég gerði það fyrir sjálfa mig, ekki aðra en ég er frekar ósátt við fólk sem ekki getur staðið með sjáfu sér og gerir eitthvað þvert á hug sinn.
Kannski hentar mér bara best að vera ein á ferð en ég á örugglega eftir að fara á Heklu og þá til að hafa ánægu af þvi, það er mitt markmið með útiveru.

Fékk frábæra humarsúpu i útskriftarveislu áðan. Sálfræðikandidatinn í fyrrverandi tengdafjölskyldunni bauð vinum, ættingjum og fyrrverandi fjölskyldumeðlimum að fagna með sér áfanganum.
Þegar ég fór úr veislunni sat fjölskyldan og skoðaði myndir af væntanlegri viðbót í hópinn. Þetta er orðin lenska, að sýna myndir úr sónarnum. Svarthvítar myndir af þriggja mánaða fóstrum eru fyrstu barnamyndirnar sem fara í fjölskyldualbúmin.
Gaman að þessu en ég held nú að það væri sama hvaða sónarmyndir fólkinu væru sýndar, þær eru allar eins og ... æi. Þau hafa gaman að þessu, tilvonandi foreldrarnir sko.

Labbað Laugaveginn og Kringluna í dag, leitaði búð úr búð að flík sem ég gæti hugsað mér að kaupa og hventaði við ákveðið tækifæri en sá ekkert svo ég held áfram búðarápi á morgun.

Í ökla eða eyra

Þetta er eiginlega ýmist í ökla eða eyra. Yfirleitt ekkert spennandi möguleikar frammundan en svo stoppa allir teningar á sama tímapunkti.
Er ekki farin að sjá hvaða tölur koma upp á þeim.
Fyrst ætla ég að hálfdrepa mig í fjallgöng í nótt. Nema rigni mikið!

Jónsmessunótt

Jónsmessunótt er að ganga í garð og það er þungskýjað og dimmt yfir höfuðborginni. Ég nenni ekki að fara niður i Laugardal til að vaka fram eftir og athuga hvort margir velta sér upp úr dögginni í nótt. Ég ætla allavega að sleppa því enda engi dögg í garðinum hjá mér í nótt, garðaúðarinn á fullu og vætan úr honum flokkast ekki undir dögg.

Ætlaði að fara og eyða peningum í blóm, tré og runna áðan en talaði frá mér allt vit í útidyrunum í Engjasmáranum og náði bara rétt svo í næstu gróðrarstöð fimm mínutum fyrir lokun.

Keypti mér eina fjölæra plöntu og setti niður í fósturgarðinum, í staðin plokkaði ég helling upp úr garðinum og fór með heim til mín.
Rauk svo út á frímerkið bak við hús vopnuð malarskóflunni sem ég keypti á 499 á tilboði í Húsasmiðjunni og stækkaði beðið sem við mæðgurnar útbjuggum í fyrra.
Hjó í sundur asparræturnar frá nágrannanum sem voru farnar að vefja sig utan um brunnhelvitið sem er plantað niður í miðri lóðinni.
Ég vona að mér hafi tekist að ná öllum þeim rótum sem hafa lætt sér yfir lóðamörkin. Ef hugarorkan dygði til að drepa eitthvað væru þessar aspir á lóðamörkunum steindauðar, líka lúpínufjandinn sem æðir um allt byggt ból eins og logi yfir akur.

Er orðin hundleið á að vera ein heima, þe þá daga sem ég er ekki að vinna til miðnættis. Hér er enginn sem vaskar upp eftir mig eða tínir upp eigur mínar af stofuborðinu og hendir inn á rúm til mín.
Verð að gera allt sjálf þessa dagana.
Sendi sms til Afríku í kvöld, ,,tu ert buin að vera nogu lengi uti, drifdu tig heim." Ég á fastlega von á að mér verði hlýtt og Tölvunarfræðingurinn minn taki næstu vél heim.

Er ekki að nenna þessu

en ætli ég verði ekki að vinna til miðnættis í kvöld líka.

Hundfúlt

Var að vinna til 12 í gærkv. Í morgun kláraði ég, staflaði öllu ofan i kassa og fór með á Aðalflutninga. Það er þungu fargi af mér létt og það sem ekki var klárað verður orðið annara vandamál eftir tvo daga. Hef smá samviskubit samt að ganga ekki frá öllum lausum endum en held áfram að segja sjálfri mér að sumir endar séu hæfilegir fyrir mig en aðrir séu bara á annara færi að sauma.
Þá er ég semsagt laus úr einni sjálfboðaliðavinnunni en tók alveg óvart að mér aðra í vor og hún stefnir eiginlega i það að verða óþarflega tímafrek. Kannski það sé bara meðan er verið að koma reglu á hlutina.
Þannig að ég fór ekki í neina Esjugöngu eða nokkra göngu af öðru tagi í gær og stefni á að vinna í kvöld svo það verður lítið labbað þá.
Það er bara HUNDFÚLT.
Og ég held ég gugni á Heklunni!

Tölvumál

Komin með nýja tölvu í einni vinnunni og þá er bara eftir að koma draslinu i gagnið með öllum þeim forritum sem ég þarf að hafa inni á henni. Þoli ekki að geta ekki unnið fyrir óvirkum vélbúnaði svo ég heimtaði tölvu sem gerði það sem henni væri sagt án þess að ég hefði tveggja bolla pásu eftir hverja færslu. Er að hugsa um að setja á hana gelgjubann ef ég fæ inn sumarafleysingar sem hanga í tölvu í matar og kaffitímum.
En að vinna við að raða drifunum úr gömlu tölvunni og í þá nýju skuli kosta 17.400 krónur á tímann, að vísu með vsk en hjálpi mér. Ætli starfsmennirnir sem vinna við tölvuviðgerðirnar hafi meiri menntun á bakinu en verk og tæknifræðingarnir á ,,hinum" vinnustaðnum mínum? Varla eru notaðir í þetta tölvunarfræðingar? Ojæja!
Best að koma Lykla-Pétri inn og svo er að fá einhvern til að ganga frá innanhússnetinu.

Af hinu og þessu

Ákvað í morgun að sunnudagur væri ágætur dagur til að hreinsa upp fjögura vikna ryk úr íbúðinn. Skrúfumeistarinn og tilvonandi grafíski hönnuðurinn kom við í dag og benti mér á að það væri allt í lagi að ryksuga gegnum skápinn niður stigann og herbergið hans líka þegar ég ryksugaði íbúðina. Ég sagði honum að ég hefði ekki ryksugað í margar vikur og laug engu, ég hef bara rykmoppað. Bjargaði því við í dag en afrekaði ekki mikið meira. Jú fann mér reyndar fjall og ákvað að labba í hálftima upp og sjá svo til hvað ég væri lengi að labba niður aftur. Hálftími í akstur að fjalli hálftími í labb upp og korter niður. Erðanú.
Það væri haugalýgi að segja að ég hefði eitthvað gaman af því að pína mig upp brekkur, höktandi, móða og másandi, ég vildi heldur rölta í rólegheitum úti í móa eða niðri í fjöru og reyna ekki nokkurn skapaðan hlut á mig en ég hugga mig við að vöðvarnir í fótunum verði stæltir og stinnir og kannski bara magavöðvarnir líka þó það sjáist nú seint undir allri mýktinni sem liggur yfir þeim.
Það þýðir ekkert að væla, vola og vorkenna sér núna og horfa svo á eftir hinum ganga á Hælavíkurbjargið i sumar.
Kláraði svo Belladonnaskjalið. Æi ég hef eytt tímanum í skárri hluti.
Sjúkran ætlar að pína mig upp á Esjuna á morgun. Úff, púff!

Blómatrans

Rakst á nokkur blóm á leið minni yfir í Hvalfjörðinn í gær.
Tók ekki nema eitt upp með rótum til að flytja það heim í nestisboxinu mínu. Sá svolítið eftir að hafa ekki tekið upp fleiri svo ég bætti úr því í dag. Rændi afleggjara af jarðaberjalyngi á opinberum stað þar sem er stranglega bannað að tína plöntuhluta og fræ.
Ég ákvað fyrir langa löngu að þeir angar af lynginu sem yxu út á gangstíg og væru troðnir undir manna og fugla fótum væru betur komnir í potti hjá mér og af þvi lyngið mitt blómstrar svo einstaklega fallegum bleikum blómum úti í garði núna náði ég mér í annan anga.
Fór svo í kvöldmat hjá Píparanum og sá í óræktinni í garðinum, innan um sáðgresið og skriðsóleyjuna uxu plöntur sem ég gat hugsað mér að eiga. Plöntuskófla var í bílnum og nú þarf ég að setja niður. Það er víst ekki nóg að rífa upp.


Fékk áframsent sms áðan, ég held að upphafið hafi vantað á það

,,tað var fint, forum að snorka og svo ætludum vid i solbad en tad for ad rigna! Arg garg hitti otrulega sætan apa! Erum ad fara ad keyra i 13 tima a morgun, tarf ad vakan 4 i nott, gaman."

Í fyrradag var smsið eitthvað á þessa leið

,,erum komin a vesturstrond zansibar, vegirnir alveg horror!! strandlif a morgun :) hitti fullt af skjaldbokum i dag og ein teirra beit mig. Tær eru nu samt mest sætar"

Mig langar enn til Afríku og er ekki búin að fyrirgefa Tölvunarfræðingnum að vilja ekki pota mér ofan í bakpokann og hafa mig með!
Ógeðslegur hiti og svo mikill raki að fötin þorna ekki eftir þvotta, tjaldað á glerhörðum sandi sem smýgur um allt, bítandi skjaldbökur og akstur í höstum trukk á hræðilegum vegum. Ég er viss um að þetta er frábært.
Tölvunarfærðingurinn minn kom online einn morguninn meðan þau biðu eftir ferju til Zansibar og hún kvartaði svolítið undan hita, raka og sandi en þegar ég bauð henni bara að skipta við hana sagði hún bara ,,NEI" Svo ég reikna með að henni leiðist ekkert.

Óglatt

Ég fletti Fréttablaðinu í morgun. Sá eins og vanalega forsíðu DV auglýsta þar og langaði óheyrilega til að tjá mig um íslenskan stjörnufans og rauða dregilinn en varð svo óglatt að ég þurfti að kalla eftir ælupoka. Kettirnir önsuðu því auðvitað ekki enda vanir að æla þar sem þeir eru staddir og núna þegar bráir af mér nenni ég ekki að eyða orðum á bullið lengur.
Er að hugsa um að klára frá eitt eða tvö verkefni í vinnunni.

Þingvellir - Hvalfjörður

Frábært veður í dag og ég labbaði frá Þingvöllum yfir í Hvalfjörð, 68 manna hópur lagði af stað en bara 66 komust á leiðarenda. Við jörðuðum engan á leiðinni tveir úr hópnum sáu að þau höfðu misreiknað sig á því hvað þýðir ,,létt göngleið sem hentar öllum" og sneru við. Hvað hentar öllum er auðvitað túlkunaratriði en vegalausir fjallvegir eru náttlega annað en að labba í Heiðmörkinni.
Allavega komst ég alla leið og sá að þetta er að vísu svolítið langt en ósköp þægileg gönguleið, veðrð var frábært og ég er sólbrunnin á annari öxlinni.

Er alvarlega að hugsa þetta með Hekluna á Jónsmessunni. Ef ég kemst á fjall á sunnudag og á Esjuna á mánudag ætti ég að ráða við Hekluna á föstudagskvöld.
Eða hvað?

Syðrisúla, Sandvatn og Djúpadalsborgir

Sumar og sól á Þingvöllum

Og af því það er sumar og sól og það var líka sumar og sól þegar þessar myndir voru teknar og ég náði að færa þær af myndavélinni yfir í tölvuna þá læt ég þær fljóta með.

Blómstrandi tré í London á sumardaginn fyrsta

Sjúkraliðinn dáðist jafn mikið að blómskrúðinu og ég

Jeppa hvað

Jeppaferð í Landmannalaugar 22. júlí. Ég reddaði mér fari og gott ef ekki Sjúkrunni og Gólfsópinu hennar líka ef vill.
Tólfta ágúst er önnur jeppaferð sem var kirfilega sett inn á dagatalið og 19. ágúst er ferð á Síðuafrétt og Laka sem gæti endað í Loðmundarfirði, það kemur í ljós.
Rosalega er gaman að þekkja alla þessa sjúkraliða af Kleppi. Sjúkraliða til að labba með mér úti á guðsgrænni og grárri náttúunni og teikna blóm og Sjúkraliða sem keypti sér jeppa og reiknar fastlega með að ég sé tilbúin til að koma í allar þær jeppaferðir sem standa til boða.
Nú væri ég til í að leggja af stað á Leggjarbrjótinn en það er víst ekki farið fyrr en klukkan 10 í fyrramálið svo það er best að ná einhverjum svefni.

,,Sælir eru hógværir.."

.. sagði maðurinn hérna um árið en ég er nú ekki að sjá sannleikann í því þessa stundina. Á hógværa og lítilláta einstaklinga sem eru ekki fyrir það að kveinka sér og kvarta nema rík ástæða sé til er sjaldnast hlustað þegar þeir loksins opna munninn.
Hógvær einstaklingur sem kvartar undan orkuleysi og máttleysi, og er orðinn of slappur til að ganga í einum áfanga upp stigann heima hjá sér fær prótein og sagt að vera duglegum að borða, þegar sami einstaklingur kvartar undan þvi að hafa léttst um á annan tug kílóa á nokkrum mánuðum er honum hrósað fyrir að vera með fyrirsætuvöxt. Sérlega klæðilegt auðvitað fyrir sjötuga konu að vera eins og annorexíusjúklingur. Sami einstaklingur fær astmalyf við þrálátum hósta og ertingu í öndunarfærum. Einkennum sem eru búin að standa yfir mánuðum saman. Prótein og astmalyf, ætli hún hafi fengið klapp á öxlina líka og verið sagt við hana ,,væna mína"
Í dag er þessi hógværi einstaklingur orðin svo slöpp að henni er ekki treyst i aðgerð en það á að prófa geislameðferð.
Ég þekki einstaklinga sem hafa farið sneiðmyndatöku eftir að hafa greinst með húðkrabbamein en þeir líka heimta og hafa hátt ef þeir fá ekki sínu framgengt.

Helvítis

djöfuls, andskoti......
Lítið gagn í að bölva í sand og ösku ef enginn heyrir í manni en ætli ég verð ekki samt að gefa fiskunum og fara svo út og hreyfa mig.

Blessað barnalán

Ég sá Blessað barnalán fyrir áratugum síðan í uppfærslu og á landsbyggðarflakki Þjóðleikhússins. Það er ósanngjarnt að bera saman áhugaleikarana sem léku í þessu í kvöld og leikinn í uppfærslunni sem ég sá þá en mér hætti nú samt aðeins til að rifja upp. Reyndar svo langt síðan ég sá þetta fyrst að ansi margir brandararnir voru nýir fyrir mér og ég skemmti mér ágættlega í kvöld.
Toppaði svo kvöldið með því að setjast á nýjasta listaverk Seltirninga og skella fótunum ofan í það. Saltað hitaveituvatn á tánum og fjaran og Faxaflóinn með kvöldsóinni fyrir framan mig. Frábært framtak hjá þeim að setja niður nytjalistaverk við hákarlahjallinn. Ég er ákveðin í að enda allar mínar gönguferðir framvegis í fótabaði úti á Nesi.

Leikhús

Mér bauðst miði á leiksýningu hjá áhugamannaleikfélagi. Ég þáði miðann og er á leið í leikhús.

Alveg gengin upp að hnjám

Lærdómsríkur dagur þetta. Ég lærði meðal annars eftirfarandi.

1. Aldrei að treysta Kleppara á djammi til að standa við plön.
2. Maður á að hugsa sig um tvisvar áður en ákvörðun er tekin um að eyða lunganum úr deginum í bið.
3. Leiðir sem virðast stuttar frá bíl geta orðið ansi langar í bakaleiðinni.
4. Það borgar sig alltaf að leita að bílfærum vegi sem nær langleiðina að áfangastað.
5. Tólf ára gelgjur geta farið ósköp hægt yfir en hlaupa svo þess á milli.
6. Það er sennilega auðveldara að vera með tvær unggelgjur en eina með sér í gönguferðum.
7. Það er gott að hafa agn eins og heitt ,,villibað" og harðfisk til að koma smáfólkinu áfram.
8. Að taka lagið styttir gönguna helling. Sérstaklega fótgönguliða söngur eins og maður hefur bara heyrt í bandarískum bíómyndum.
9. Það er alveg hægt að syngja Áfanga með þessu móti.
10. Það er ekki langt af þjóðveginum yfir Hellisheiði yfir að Þingvallavatni.
11. Það eru margar spennandi gönguleiðir á þessu svæði.

Alltaf gott að vera vitur eftir á og þá er að bíða og vona að fæturnir hangi enn á búknum þegar ég fer á fætur í fyrramálið. Er að hugsa um að taka mér pásu frá gönguþjálfun fram á miðvkudag, allavega fram á þriðjudag.

Æfingarganga í Esjuhlíðum

Ég og Sjúkraliðinn byrjuðum í ströngu ævingarprógrammi í dag. Drifum okkur á bílastæðin við Mógilsá og þrömmuðum göngustíginn upp í Esjuhlíðar. Vorum mjög uppteknar af að bera saman úthaldið núna og fyrir fjórum árum þegar ég gaf Sjúkraliðanum sem var þá ekki einu sinni orðinn stúdent, Esjugöngu í afmælisgjöf. Þá skriðum við upp á topp, núna örkuðum við langt upp í hlíðar og lögðumst niður í sinuvaxinni laut, létum sólina brenna á okkur nefin og hlustðum á fílana garga í klettunum, duglega göngufólkið kallast á og mása og hvæsa á leið sinni upp á toppinn og dottuðum svo við lækjarniðinn undan skaflinum sem við lögðum okkur hjá. Það var ljúft og sólin skein skært í dag. Ég rifjaði upp tónleikana sem Grjónið hélt fyrir mig í gærkveldi og söng ,,skin sol, skin á mig sky, sky butt me þig"
Við höfðum það annars okkur til afsökunar að fara ekki á hæsta tind í dag að Sjúkraliðinn var á leið í grillveislu með vinnufélögunum og eins og venjan er þegar hún er fjarri þeim eru þeir óhuggandi. Hver á fætur öðrum hringdu þeir og með grátstafinn í hverkunum heyrðust þeir æpa í símann, ,,Hvar ertu núna" ,,Ertu ekki að koma" ,,Fórstu á toppinn" ,,Ætlar þú ekki að koma og grilla, við kunnum það ekki"
Sjúkraliðinn dreif sig svo með oforsi beint í bílinn þegar við komum í hlaðið heima hjá mér, enda ekkasogin í mannskapnum orðin átakanleg og brunaði burt til að redda grillveislu, hún sveikst um að gera allar armbeygjurnar og magaæfingarnar sem hún átti að enda æfingarprógrammið á í dag. Ég sé að næst verður hún bara látin gera armbeygjur á 500 metra fresti í gönguferðum.
Það þýðiri náttúrulega ekkert annað en sýna hörku ef það á að labba 8 til 10 tíma á dag í heila viku í sumar. Svei því.
Á morgun er stefnan tekin í gönguferð eitthvað inn á Hengilssvæðið en þar er Sjúkra búin að frétta af einvhverju ,,villibaði" og heldur að helsta ráðið til að koma Gólfsópinu sínu af stað í æfingarprógramm sé að binda sundfötin hennar á prik og dingla því fyrir framan hana á leiðinni að sundstað. Ég er að spá í að biðja hana að hengja súkkulaðistykki á prikið líka og dingla því fyrir framan mig í fjallgöngum.
Eða ætli það væri eitthvað annað hentugra til að teyma mig áfram? Koníakspelinn eða .. ég er ekki viss.

Já og svo fékk reyndar Sjúkran brilljant hugmynd í dag, ég verð bara að viðurkenna það þó mér sé það ekki ljúft. Framvegis verður skissublokkin og bíantur með í vasanum og ég fæ að halda plöntufyrirlestur og hún teiknar blómin. Kannski fæ ég líka að teikna ef hún verður dugleg að muna hvað heitir hvað ;)

Eins gott að það verið ekkert helv. næturrölt á sumum í nótt, það verður nefnilega engin miskun í fyrramálið og faraið af stað lööööngu fyrir hádegi.

Matur og djamm

Steikti saltfisk og opnaði hvítvinsflösku í kvöld. Sjúkraliðinn kom einn, gólfsópið nennti ekki með henni. Grjónið kom með mömmu og pabba og eftirmatinn og fullyrti undir borðum að maturinn væri góður. Hún sá til þess að enginn byrjaði að borða fyrr en búið væri að segja ,,Gerið þið svo vel". Ég er þess fullviss að það hefur hún lært á leikskólanum en ekki heima.
Grjónið heimtaði að fara SNEMMA að sofa og dreif foreldrana heim á siðsamlegum tíma. Það var enginn til að skipa mér og sjúkraliðanum í háttinn svo við fórum í bæinn með frænku hennar og skoðuðum eitthvað af fyrrverandi þetta og fyrrverandi hitt með Frænkunni og ég varð þess heiðurs aðnjótandi að berja augum enn einn vinnufélaga Sjúkraliðans. Þeir laðast að henni eins og flugur að ljósi þessir þegar hún er á djamminu þessir vinnufélagar hennar. Nema þessi hafi laðast að ljósi Frænkunnar?
Allavega fann ég mig ekki inni í reykjarsvælu og myrkri þegar ég vissi af bjartri og hlýrri sumarnóttinni utandyra svo ég píndi Sjúkraliðann út úr brælunni og við drifum okkur í eina fjallgöngu. Klifruðum Arnarhólinn og dáðumsst þar að útsýninu, hefði getað staðið þar miklu lengur og stúderað byggingarlist Reykjavíkur ef Sjúkraliðinn hefði ekki verið kominn í spreng og þverneitað að fara eins að og þeir sem voru á hólnum næst á undan okkur og pissa bara utan í ,,ostinn" sem styttan stendur á.
Ég áttaði mig svo á þvi í leigubílnum á heimleið að við áttum eftir að taka Tjarnarrölt en það var of seint.

Veðrið er frábært núna um miðja nótt og ef ég væri ekki svona fjandi sifjuð færi ég í morgungöngu.

Fréttablaði var að koma inn um lúguna hjá mér núna klukkan hálf fjögur á laugardagsmorgni! Nenni samt ekki að lesa það núna.

Saltfiskur

Saltfiskurinn er kominn úr frystinum. Í kvöld bendir allt til þess að hann verði eldaður hér annað kvöld.

Ég ætlaði að byrja á þrifum- light hérna í kvöld og fara svo og æfa mig að ganga upp brekku en þá mætti maður sem þurfti að pústa og pústaði helling. Ég náttlega benti honum á að hann gæti breytt sjálfum sér en ekki öðrum. Aldrei get ég stillt mig um að ala upp fólk sem hættir sér nálægt mér.

Mig langar til Afríku.

Mig langar til að labba upp nokkrar brekkur án þess að þjást af verkjum í marga daga eða vikur eftirá.

Mig langar í jeppa og mig langar til að fara að sofa.
Að sofa er sennilega það eina af þessu er raunhæfur möguleiki.

Bætti annars við einu erindi úr Áföngum í dag.

Kögur, Horn og Heljarvík
huga minn seiða löngum,
tætist hið salta sjávarbrim
sundur á grýttum töngum.
Hljóðabunga við Hrollaugsborg
herðir á stríðum söngum,
meðan hinn óma orgelleik
ofviðrið heyr í Dröngum.

Þá eru bara fimm eftir!

Garðurinn og ég

Ég á kjörgarð, ( er það ekki rétt skilið hjá mér að kjörbörn séu ættleidd og ef svo er á ég auðvitað kjörgarð) ég þurfti ekki að fara í gegnum neitt ættleiðingarferli til að fá að taka hann að mér heldur mætti ég bara og byrjaði að vinna í garðinum. Ég er viss um að ef ég leitað eftir samþykki einhverstaðar hefði mér verið neitað um það og spurði þess vegna engann. Kannski hefði það þó verið garðinum fyrir bestu að strangari kröfur væru gerðar til fóstru hans, hann hefur verið sorglega vanhirtur í vor. Annars er það ekki mér að kenna frekar en það að ég skyldi standa uppi veskis, síma og lyklalaus frá hádegi í gær til klukkan fimm í dag. Það er alltaf einhverjum öðrum að kenna og Sjúkraliðinn ber ábyrgði á þvi að ég haldi á þvi með mér út sem ég ber þar inn. Allt henni að kenna; og syninum fyrir að setja ekki skilaboðin um veskið þar þau væru ekki í hættu á að lenda í blaðarusli sem dóttirin var ábyggilega búin að henda í gærkveldi áður en ég kom heim. Það væri svo voðalega þægilegt að geta verið argur og pirraður út í þau öll sömul fyrir að ÉG gleymi veskinu mínu. Verst að ég held að þau fái ekkert samviskubit þó ég segi þeim að þetta sé á þeirra ábyrgð. En þetta var langur og krókóttur útúrdúr.
Garðurinn minn var upphaflega garðurinn hennar nöfnu minnar sem var fyrir rúmum tuttugu árum að koma sér fyrir í raðhúsi í Kópavoginum eftir að hafa búið hátt á annan áratug í 2 herbergja sumarbústað með fjögur börn. Hún flutti inn í raðhúsið gólfefna og hurðalaust með gamla bráðabirgða eldhúsinnréttingu og byrjaði að skipuleggja og vinna í garðinum sínum. Garðurinn og húsið var enn hálfklárað sumarið sem hún dó þremur mánuðum eftir að hún greindist með krabbamein. Yngsta barnið hennar fermdist ári seinna.
,,- Stundum verða vorin vonum manna hörð" sagði orti Jón Magnússon og þessar ljóðlínur koma æ oftar upp í hugann. En það er önnur saga sem vonandi hefur annan endi. Ég held fast í þá skoðun að vonin saki engan.
Ég kíkti í garðinn ,,minn" í dag. Það er eftir að taka part af honum og hreinsa og lagfæra og til að spara mér vinnu við að rista ofan af gömlu blómabeði fór ég með svarta ruslapoka og breiddi yfir það. Það verður auðveldara að hreinsa það upp þegar grasið verður kafnað undir plastinu.
Gamli maðurinn sem var giftur henni nöfnu minni er sérviskan uppmáluð og hefur horft á mig með mikilli tortryggni stundum þegar ég hef tekið upp á einhverri vitleysu í garðinum. Stundum dettur honum í hug að gera eitthvað annað í garðinum en setja niður kartöflur, oftast hefur hann þó komist að þvi að við erum ekki sammála um gagnsemi aðgerðanna. Hann til dæmis hló að mér þegar ég mætti eitt kalt og dimmt októberkvöld fyrir nokkrum árum og potaði niður laukum. Hann hló ekki um vorið þegar páskaliljurnar blómstruðu, þá brosti hann bara. Ég hló ekki þegar hann sagaði greinina af eplatrénu þvert um miðjuna. Stúfirinn grét framan í mig þegar ég mætti næst á svæðið og ég sagaði afganginn af greininni upp við stofn. Ég brost samt, svona eftir að hafa náð mér af mesta áfallinu þegar ég sá risavaxin kartöflugrös meðfram limgerðinu milli lóðanna eitt árið þegar ég kom í bæinn eftir sumarfrí. Átti ennþá auðveldara með að brosa að því árið eftir.
Ég bíð spennt að sjá hvort útsæðið hefur verið of mikið þetta árið.
Eitt síðsumar færðum við grillið eitthvað til og undir þvi hafði einhver planta sáð sér. Ég þóttist þekkja gripinn, setti hana í blómapott og gróf hann svo niður í beðið sem eplatrénu hafið þóknast að vaxa upp úr á sínum tíma. Vorið eftir komu nokkur jarðaber á plöntuna og í ár er þétt jarðaberjalyng þakið blómum undir eplatrénu. Það hefur ýmislegt sáð sér sjálft í þenna garð, sumt fengið að vaxa annað ekki.
Í dag benti Gamli maðurinn á dagstjörnu sem hafði potast upp úr stígnum niður að húsinu. ,,Ég ætla að eiga þetta blóm" sagði hann. ,,NEI" sagði ég. Hann horfið á mig og endurtók ,,Ég ætla að eiga þetta blóm" endurtók hann, sannfærður um að mér hefi misheyrst. ,,Nei" endurtók ég. ,,Það er fullt af helv.. dagstjörnu út um allan garð" sagði ég, ,,er það ekki nóg?" ,,Ég er búin að slá allt í kringum það og lét það standa" bætti hann þá við. ,,Tek alltaf sporin í kringum það" og svo tók hann nokkur ýkt hliðarspor til að sýna mér hvernig hann krækti alltaf framhjá blóminu til að troða það ekki niður.
Ætli ég láti ekki helv.. blómið vera í sumar.

Nóg komið

Nú er ég eiginlega búin að fá nóg og hefði þurft að skríða undir sæng.

Könnun

Hvað eru allir að gera á föstudagskvöldið?
Langar nokkurn í steiktan og bakaðan saltfisk með hvítvíni og koníak og kaffi í eftirrétt?
Tildæmis Sjúkraliða og Gólfsóp, Kínverja og foreldra?
Ég verð orðin ein í íbúðinni og tilvalið að halda partý úr því ég kemst ekki eitthvað út úr bænum í vinnu og púlferð.
En athugið að þetta er bara könnun og ef mér býðst vinnuferð er ég farin og einhver annar má fá saltfiskinn til að elda.

Hún á afmæli í dag....

hún á afmæli í dag, hún á afmæli hún Ella .......

Ég ætlaði að syngja meira ,,en rödd mín var ryðguð og hás.." svo þetta verður að duga í bili. TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN og ef það viðrar ekki á Esjuna í kvöld finnum við bara lægri hól og eigum Esjuna inni til Jónsmessunar. Verðum við ekki að standa á einhverjum hól á miðnætti á Jónsmessunótt þegar sólargangurinn er lengstur á Íslandi?

Heimkoman

Komin heim og í sumarið, skildi kuldann og þurkinn eftir á Austurlandinu. Eftir því sem vestar dró varð ég meira vör við sumarið og gróðurinn. Hefði alveg getað unnt Austurlandinu að fá nokkra af þeim rigningarskúrum sem dundu á mér á leiðinni en það þýðir víst ekki um það að fást, vonandi fer veðrið að lagast þar fljótlega bæði gróðurs, dýra og mannana vegna.
Útsýnið út um bílgluggana hjá mér var frábært, og þó sólarlagið á Rangárvöllunum væri óþægilega mikið beint í augun var það of fallegt til að ergja sig út af. Sólin settist þar klukkan 23:18 samkvæmt klukkunni í bílnum en þá var ég stopp í vegakantinum til að lofa sólinni að síga síðasta spölinn án truflunar frá mér. Eða réttara sagt þá ákvað ég að teygja aðeins úr mér og njóta útsýnisins ótrufluð af akstri.
Eini ferðafélaginn var ég sjálf og gat þess vegna haft græjurnar í botni og spilað það sem mér sýndist enda hef ég sjaldan verið svona laus við syfju á langri keyrslu fyrr. Þarf samt eitthvað að bæta við diskasafnið áður en ég legg veg undir dekk næst.

Sá það í dag að mér veitti ekki af tveimur frídögum í viðbót til að sinna ýmsu hérna heima. Íbúðin ber þess merki að kettirnir og gullfiskarnir hafa mest verið einir heima síðustu tvær vikur og hvorugir þrífa í kringum sig. Tölvunarfræðingurinn hefur lítið komið heim til sín og verið svo stressuð af vinnu og ferðaundirbúiningi að það hefur ekki einu sinni verið hægt að tala við hana í síma. Skoðaði aðeins fósturgarðinn minn og hann er í sorglegri vanhirðu en því miður var enginn tími hvorki í tiltekt heima eða í garði í dag, mínum starfskröftum var varið í að hlaupa út og suður í Smáralindinni og tína til föt af ýmsum stærðum og ótal gerðum handa Tölvunarfræðingnum til að máta. Hún þarf að hafa með sér tvent af þessu og eitt af hinu og þessu og mamma hennar er alltaf besti kosturinn þegar þarf að eyða tveimur til þremur tímum í mátun. Hún er búin að koma sér upp aukaskammti af þolimæði við að finna nýjar og nýjar flíkur til að máta og hlaupa út og suður að finna réttar stærðir og liti. Mikið væri lífið auðveldara ef fatahönnuðir reiknuðu með margbreytileika mannana í hönnun.

Á morgun er vinnudagur og af því ég frestaði mánaðamótum þarf ég helst að gera helling á tveimur vinnustöðum fyrir hádegi. Ætlaði mér seinnipartinn í annan staðinn en mundi þá að það er búið að skikka mig í Esjugöngu klukkan 7 á morgun. Er þess vegna að hugsa um að skreppa á eins og einn stað og skila vaskskýrslu strax það átti allt að vera tilbúið til þess. Píparinn ætlar nefnilega að koma með pappírana sína til mín á eftir og við þurfum að opna póstinn hans og ganga frá einhverju þar.
Saumavélin er sem betur fer komin í lag, það þarf að sauma einn lakapoka handa ferðalangnum. Ég veit ekkert hvort lakapoki er rétta nafnið á þessu en minnir ég hafi heyrt það kallað það einhverntíma. Poki úr lakalérefti til að hafa innan í svefnpokanum, í þessu tilfelli verður hann úr flóneli. Hvenær í ósköpunum...!
Ég þarf að funda annað kvöld!.. og hún leggur af stað í langferð á miðvikudag..!
Þetta bjargast allt, ég hætti bara að eyða tímanum í blogg!