Er bara

þokkalega ánægð með sjáfa mig eftir sunnudaginn

Í gær

vann ég lengi og kom þó nokkru í verk, keyrðisvo afkvæmin á þorrablót. Þurfti að fara tvær ferðir enda afkvæmin tvö.
Tölvunarfærðingurinn tók litla bróðir sinn með sér út eitthvað sem henni var ekki of vel við fyrir tæpum 20 árum en tímarnir breytast og börnin með. Svo fór ég í leikhús. Það var frábært, ég ætti að fara miklu oftar.
Ætla í göngu í dag með Sjúkraliðanum og einhverjum fleirum sem ég veit ekki enn hverjir verða.
Ef mér tekst svo að vinna seinnipartinn og fram á kvöld verð ég þokkalega ánægð með sjálfa mig.

Viltu....

Ég talaði við vinkonu mína á msn í dag. Hún spurði hvort ég vildi koma í leikhús á laugardaginn.
Ég sagði ,,já"
,,Viltu sjá Þetta er allt að koma"
,,Já" sagði Hafrún en mundi samt ekkert hvað það er eða hvar það er sýnt.
,,Er þér sama þau þú sért uppi á svölum" sagði hún.
,,Já". (hvaða svölum, hef ekki komið í Þjóðleikhúsið síðan 1700 og súrkál)
Stuttu seinna sagið hún ,,þú skuldar mér 2.600 kr. 1. mars"
,,Já" sagði Hafrún.

Ég á aðra vinkonu sem ég segi stundum einhverja vitleysu við, þá spyr ég t.d. ,,Viltu koma til London" og hún segir ,,Já". ,,Viltu koma á Hornstrandir" og hún segir ,,Já". ,,Viltu koma í skálavörslu í viku". ,,Já" segir hún.
Í dag fannst mér ég eiginlega vera farin villa á mér heimilidir og leika aðra konu.
En í dag fann ég líka að það er gott að hafa einhvern sem segir upp úr þurru og með engum fyrirvara ,,viltu gera eitthvað"

Skipað gæti ég væri mér hlýtt.

Mér er skipað að setjast við saumavélina sem er nýkomin úr viðgerð og ætli ég verði ekki að hlýða þvi.

Túristinn Hafrún

Ég var túristi í dag. Labbaði í hóp af öðrum túristum með ,,gæt" eftir Laugaveginum ,,skemmri" frá þvottalaugunum niður að Laugavegi eitt og skoðaði það sem var og er og reyndi að sjá fyrir mér það sem er löng horfið. Fróðlegt og fín gönguleið.
Eftir kaffidrykkju á Sólon gekk ég áfram vestur í bæ og heimsótti gamla vini, sagði þeim að ég væri með sjúkraþjálfun heima fyrir lasburða tölvur og færði Tölvunarfræðingunum vélina þeirra í þeirri von að henni takist að endurhæfa hana.
Leiðin vestur eftir lá eftir Suðurgötunni þaðan sem ég á fyrstu minningarnar og mér hlýnar alltaf um hjartarætur þegar ég fer fram hjá kirkjugarðinum og minnist blómanna sem ég tíndi þar meðan ég var nógu nett til að skríða undir hliðgrindurnar. Ég hef ekki stundað skemmdarverk í kirkjugörðum síðan ég flutti fimm ára gömul og vona að mér fyrirgefist enda voru þau framin í þeim tilgangi gleðja aðra.
Ætli það sé þessi nálægði við kirkjugarðinn í Suðurgötunni á sínum tíma sem veldur þessum áhuga mínum á að skoða kirkjugarða bæði heima og í útlöndunum ef ég með nokkru móti kem því við.

Notalegir staðir kirkjugarðar.

Skemmtanir og eftirköst

Fór á þorrablót Ásatrúarmanna á föstudagskvöld. Þetta félag er samansafn af sérvitringum og furðufuglum, af þeim eru amk einn eða tveir skyldir mér og svo kann ég yfirleitt ágættlega við sérvitringa, þeir auka við litróf mannlífsins, þess vegna fer ég á blót hjá þeim.
Fór á þorrablót hjá þessu félagi í fyrra og hlustaði þá á á frumflutning á tónlist samda við Völuspá. Það var magnað og ég held að það komi engin atriði á þessum skemmtunum til með að toppa það í mínum huga.
Skemmitatriðin á föstudagskvöldið voru í anda félagsskaparins, kvæðamaður, fiðluleikur á Harðangursfiðlu og íslenskur tvísöngur. Eitthvað sem maður heyrir ekki á Dubliners eða Viktor eða nokkurstaðar annarstaðar.
Og við vinkonurnar kíktum í bæinn og sáum eitthvað af fólki þó þar væri lítið af fólki, það auðveldaði okkur að fá sæti og að tala við það fólk sem við þekktum og rákumst á.
Ég rifjaði upp að Baileyskaffi er gott og það á ekki að drekka það síðustu tvo tímana sem maður er á röltinu. Var lengi að finna jafnvægisskinið á laugardaginn en tókst samt að mæta á fundinn sem ég var búin að lofa mér á klukkan ellefu.
Hallast svo helst að þvi að bjór og Baileys hafi ekki góð áhrif á boðefnin í heilanum á mér. Það vantar alltaf boðefni sem stjórnar vellíðan og góðaskapinu eftir svona vökunætur. Ætla þess vegna að drífa mig út í langan göngtúr í dag og sjá hvort útiveran hefur ekki þveröfug áhrif.

Þorrablót í

kvöld og ég þarf að koma einhverju í verk í dag. Ætli ég þurfi ekki að láta hendur standa fram úr ermum. Kannski ég þurfi bara að klippa framan af ermunum.

Kröfur

Ég er að æfa mig í að gera kröfur og bakka ekki með þær af tómum aumingjaskap.
Og svo æfi ég mig í að segja ,,nei" og bæta við ,,takk"

Í og úr

Er búin að vera að slá í og úr með það hvort ég á að fara á þorrablót á föstudagskvöldið. Langaði ósköpin öll til að fara og langaði svo ekkert til að fara. Fann því bara allt til foráttu. En er aftur farin að hugsa um að fara. Get skipt um skoðun nokkrum sinnum fram á föstudag.
Ætla að slá ákvarðanatöku á frest til morguns. Ákveða þá hvort ég fer á þorrablót eða leggst í pest. Þetta er jú alltaf spurning um hugarfar ekki satt?

Var að lesa yfir verkefni í íslensku sem Sjúkraliðinn átti að skila í dag. Fann að ég er löngu búin að tína þessri málfræðikunnáttu sem ég hafði eftir gaggó. Veit samt hvað er vitlaust og hvað ekki þó ég vit ekki hvers vegna og hvers vegna ekki. Samt er bara eitt sem ég man úr verkefninu hennar.
Svona hljóðar það:
Dætur Jón Þórs og Erlu Sif eru skírðar í höfuðið á afa sínum og ömmu, Njerði Sigurðarsyni og Bríet Jónsdóttir
Þetta leiðir hugann að mannanafnanefnd og skyldi hún hafa samþykkt Njörðína sem er sennilega nafnið á annari dóttir þeirra Jóns Þórs og Erlu Sifjar.
Nema hún heiti Njörða? Humm, fleiri möguleikar?

..

"All he had was nothing but that was something and now it had been taken away."

Af heimsóknum

Heyrt á ferðalagi.
______________

Kona: ,,Ég á vinkonu, sko bestu vinkonu sem ég heimsæki mjööög oft"
Karl: ,,Já."
Kona: Ég nefnilega heimsæki hana oft en stoppa stutt til þess að hún komi ekki í heimsók til mín"
Karl: ,,.."
Kona: ,,Sko sjáðu til þegar hún kemur í kaffi stoppar hún lengi, alltof lengi. Hún getur setið í átta tíma Og hvað á ég að gera, ég meina, þetta er besta vinkona mín. En hún situr bara í kaffi í marga tíma. Og þá bara passa ég mig á að heimsækja hana svo oft að hún hafi ekki tíma til að heimsækja mig. Já ég veit það en hvað á ég að bera þetta er BESTA vinkona mín. Ég bara get ekki haft hana svona lengi í kaffi.
-----------

Þannig voru þau orð og núna nota ég þennan mælikvarða á samskipti mín við vinkonurnar.
Meðan þær detta ekki inn í tíma og ótíma í kaffi er mér óhætt að sitja jafn lengi eða lengur hjá í kaffi hjá þeim en ég geri núna.
Ég ætti eiginlega að athuga þanþolið hjá þeim, þær verða búnar að fá nóg ef þær fara að kíkja við á hverjum degi.

Nema þær séu svo hreinskilnar að segja bara ,,Hafrún, nú verður þú að fara heim að sofa", þá færi mesta spennan af þessari tilraun!

Að tapa sér

Sökkvi mér annað slagið ofan í ferðaáætlun FÍ þó hún sé ekki einusinni komin almennilega út ennþá. Kemur ekki á pappír fyrr en eftir 20. jan en er komin í aðalatriðum á netið.
Látrabjarg, Rauðisandur, Hornstrandir, Hlöðuvík, Héðinsfjörður og Laugavegurinn, úrvalið er nóg en ég verð víst að takmarka mig við líkamlega getu.

Ég er komin langt fram úr sjálfri mér í ferðaplönum sumarsins og ekki nóg með það ég reyni að spila með alla í kringum mig og fá þá með í ferðir. Meira að segja gömlu hjónin fá ekki frið fyrir ábendingum um að þau ,,gætu nú alveg farið í þessa" ,, sleppa bara erfiðustu göngunum" og vinkona á Nesinu sem er með veiruna þó hún hafi legið að mestu niðri hingað til spurði reyndar eftir lesturinn hjá mér ,,er þetta svona hjásofelsi eins og í Landmannalaugum".
Nappaði henni nfl. með í Landmannalaugar eina helgi í sumar þó það væru vöflur á henni að sofa í svona skála þar sem bláókunnugt fók lá hlið við hlið í löngum runum og hraut í kór lét hún sig hafa það.
Sjúkraliðann þarf ekkert að spila með hún er sjálftrekkjandi spiladós og auðvitað verður ekki farið í neina ferð nema sem við komumst báðar í, hinir fylgifiskarnir eru aukaatriði.
Er sem sagt að tapa mér í að skoða framboð af námskeiðum og framboð af sumarleyfisferðum, framboð af dagsferðum og svo er það föstudagskvöldið, ef það skyldi nú vera framboð af einhverju.... .
Tapa ég mér þá í því líka?

Dagurinn í dag liðinn

og ég stóð nokkurnveginn við það sem ég var jafnvel að hugsa um að gera í morgun.
Sjúkraliðinn var bara nokkuð hress eftir vinnutörnina og stúderaði grænmetisátsprógrammið af miklum móð en ég man það núna að ég ætlaði að skoða eitt skólaverkefni hjá henni. Fór að fylgjast með fjandans sjónvarpinu og þar rauk tími og heilbrigð hugsun út í veður og vind.
Froskurinn stækkar þó ég viti ekki af hverju, ekki vildi hann borða ormana sem ég var að bjóða honum af góðmennsku minni. Ég hef eigandann alltaf grunaðann um að hugsa ekki nóg um greyið, ekki síst þegar hún vinnur 24 tíma vaktir.
Við bíðum eftir vorinu ég og froskurinn, þá fara flugurnar á kreik og ég er búin að lofa honum að fylla krukkuna hans af flugum sem hann getur skemmt sér við að elta um búrið. (eða þannig) Hann er aftur á móti búinn að lofa mér þvi að ef það koma grænar pöddur á blómin mín aftur ætlar hann að taka að sér að halda þeim í skefjum.




Norðurströnd

Blik um fjörðinn og blik í ánum.
Blærinn var saltur. Hjá rekatrjánum
lognaldan svaf í sölvum og þangi.
Síðdegis skin. Ég var einn á gangi.

Brimill hvíldist á blökkum hleinum.
Hann bærðist ekki! Og fast hjá, úr leynum
fékk ég örstund í augum hans grunað
öldunnar mýkt og djúpsins unað.


Hannes Pétursson

Dagurinn í dag

gæti orðið nokkuð góður ef ég stend við að fara í leikfimi klukkan tíu, heim og borða hollan mat með HEILMIKLU grænmeti og fari svo í vinnu. Er boðið í kaffi í kvöld en er hrædd um að gestgjafinn verið eins og svefngengill en ætli ég kíkji ekki á hana samt og hafi með mér púsl til að lána henni.

Tíminn líður

og bráðum kominn apríl eða hvað.
Allavega bráðum kominn mánudagur og þá byrjar enskunámskeiðið sem ég skráði mig á.
Gat ekki sleppt þvi að fara á námskeið og þó ég hafi verið búin að lofa því hátíðlega að næsta námskeið sem ég færi á yrði bara leikaraskapur sem nýttist mér ekki á neinn hátt þá tókst mér ekki að standa við það frekar en önnur loforð.
Enskunámskeiðið nýtist mér! Ég er alltaf að svara í helv. símann í vinnunni og það háir mér hvað enskukunnáttan er lítil. Reyndar kæmi sér ágættlega að geta talað norsku, dönsku og sænsku líka en ég er búin að komast að því að í staðinn fyrir samnorrænuna bjargast þetta allt með enskunni. Nema blessaðir færeyingarnir, þeir bjarga sér yfirleitt á íslensku.
Svo enska var það heillin og við æfum okkur í London í apríl þegar námskeiðið verður búið.

Frétti af teningunum sem ég kastaði. Ég held bara að ég sjái til hvort þeir rúlla ekki áfram, það var ekki að koma upp tala sem mér líst á.

Tölvunarfræðingurinn minn loksins vöknuð eftir jóla og áramótasvefninn og hamast við að taka til í SKÁPUNUM hjá sér.
Tínir allt dót sem hún er í vandræðum með á skrifborðið hjá mér og spyr hvað eigi að gera við það.
Steinasafnið hennar frá því fyrir mörgum árum í plastpoka, áratuga gömul kerti, 30 jólakort í pakka sem voru keypt til styrktar einhverju góðgerðarmálefni og verður aldrei skrifað á. Vísur sem amma hennar hefur sett saman fyrir hana áður en hún fór á skátamót og allir voru búinir að gleyma. Og fleira og fleira.

Svo eru góðu fréttirnar þær að þeim sem þykir vænt um mig hafa nú ennþá meira til að þykja vænt um. Hafa ekki haft svona mikið af mér í eina 18 mánuði. Synd að reyna að eyðileggja það en við sjáum nú til.



ÞAÐAN

Innst í því öllu sem gerist
öllu sem tekst þú í fang
heyrir þú stundirnar hverfa
heyrir þú klukkunnar gang.

Og þaðan mun þögnin koma -
þögnin og gleymskan öll
er hinzta mínútan hnígur
á hvarma þér, eins og mjöll.


Hannes Péturson

Að eiga val.

Ég þurfti að láta minna mig á að ég á alltaf val. Ég þarf bara að muna eftir því annað slagði. Til dæmis get ég valið um að vaka með nágrönnum mínum og hlusta á misjafnlega skemmtilega samkvæmisleiki hjá þeim eða nota eyrnatappa og sofa. Val um gremju eða nætursvefn. Erfitt!
Ég er búin að ná í eyrnatappa og stilla þeim upp á náttborðið hjá mér. Þeir verða við hendina framvegis þó nágrannarnir séu greinilega hættir að skemmta sér og mér í bili þá er aldrei að vita hvað sú dýrðin stendur lengi og ég veit af reynslunni að ég nenni ekki fram úr um miðja nótt til að leita mér að hljóðdeyfi.
Alveg finnst mér ómissandi þetta fólk sem minnir mig á það sem mér hættir við að gleyma og sýnir mér nýjar hliðar á svo mörgum málum.
Og í tilefni af því ætla ég ekki í ræktina í fyrramálið, ekki af því ég er búin að vaka of lengi heldur af því mig langar ekki til þess.

Grannar

Góðir nágrannar eru ómissandi. Nágrannar sem hafa partý á mánudagskvöldum með tilheyrandi hávaða og látum beint yfir svefnherberginu hjá manni. Eða við hliðina á því.
Líka frábært að vakna upp nýsofnaður í miðri viku við hljóð og vein eins og það sé verið að misþyrma einhverjum. Hrökkva upp og halda að nágranninn sé að breyta vananum og garga á krakkana um miðja nótt en ekki milli sjö og átta á morgnana. Ég komst að þeirri niðurstöðu eftir eina svona nótt milli jóla og nýjárs að íbúarnir við hliðina hefðu fengi ,,Stuðtækið" í jólagjöf. Ef ekki er ég ekki viss um að ég vilji vita hvað þau voru að dunda sér við. Ég hef ekki heyrt að það sé saknað neinna katta í hverfinu en ég hefði verið til í að gefa þeim stuð klukkan 6 eða 7 um morguninn þegar þeir voru nýsofnaðir. Krakkagerinu við hliðina sko ekki köttunum.
Ég er ævarandi þakklát fyrir að hafa bara nágranna á tvær hliðar, það hefði getað verið verra.

Prjóna - lesa

Var byrjuð að lesa ,,Skáldð sem sólin kyssti", fyrstu kaflarnir lofðu góðu en svo greip ég bandaríska glæpasögu sem lá á stofuborðinu og ætlaði að kíkja á einn eða tvo kafla. Hætti tæpum sex klukkutímum síðar um miðja nótt þegar ég lauk vð síðustu blaðsíðuna. Reyndar heitir þessi seinni ,,Skáldið" en fyrir utan titilinn er ekkert sameiginlegt með þeim.
Silja og Guðmundurd Böðvarsson hafa verði í biðstöðu síðan ég sveik lit og ekkert útlit fyrir að þeirri bið ljúki strax. Ég tók nefnilega upp prjónana í kvöld, þeir voru búnir að vera í biðstöðu frá þvi í október en eru af einhverjum ástæðum gífurlega spennandi núna.
,,Skáldið sem sólin kyssti" þyrfti að vera til á hljóðbók!
Fann það í kvöld að ég hefði viljað sinna prjónunum mínum og hlusta á Silju lesa ævisögu Guðmundar Böðvarssonar á meðan. Nú eða einhvern annan því þó Silja sé náttúrlega frábær lesari þá skyldi ég sætta mig við minna ef einhver vildi koma og lesa fyrir mig á meðan ég prjóna.




,,Prjónales" hvaðan kemur þetta orð?

Bókin með svörin

Ég rakst á Bókina með svörin á borðinu og fletti upp í henni af handahófi. ,,Sættu þig við að breytt verði út af vananum" sagði hún.
Ég fór að leita að spurningu sem þetta svar passaði við og tókst það næstum því.
Ætli það sé í eðli allra að finna eitthvað sem passar við svörum við óspurðum spurningum?
Hömumst við að leita að einhverjum persónueinkennum sem eiga við lýsinugna á stjörnumerkinu okkar. Finnum með öllum ráðum eitthvað sem passar við ,,hvað segja stjörnurnar um þig á nýju ári". Hringjum í miðla í beinni, nú eða óbeinni og leggjum okkur öll fram við að finna einhvern eða eitthvað sem passar við óljósa og almenna lýsingu á þeim sem hefur ,,samband" eða þvi sem hrjáði einhvern einhverntíma!
Ég reyndi ósjálfrátt að finna eitthvað sem passaði við svarið sem ég fékk en áttaði mig svo á að ég hef aldrei verið í vandræðum með að breyta út af vananum. Kannski er það orðinn vani hjá mér að breyta svo ég verði ekki vanaföst og þurfi þess vegna að breyta því og verða vanaföst.

Um að gera að snúa þessu í nógu marga hringi þangað til svarið passar við eitthvað.

Eru annars einhver vani sem ég þarf að sætta mig við að þurfi að breyta?

Framboð af námskeiðum

Það er óhóflegt framboð á námskeiðum þessa dagana.
Sá skrautlega bæklinga innan við bréfalúguna hjá mér í dag og hugsaði ,,hvað er nú hægt að auglýsa? Ekki flugelda og ekki jól!" og þá kveikti ég á perunni. ,,Auðvitað er verið að auglýsa útsölurnar."
Og svooo sá ég námskeiðsauglýsingarnar líka og þær freista mín meira en útsölurnar.
Myndlistarskóli Kópavogs: ég þorði ekki að opna bæklinginn.
Endurmenntun HÍ: sem betur fer er ekki latínunámskeiði sem mig langað á á vorönninni.
Akaido: Hef ekki efni á að endurnýja kortið í ræktinni og fara á námskeið í Akaido líka.
Kvöldskóli Kópavogs: Bæklingurinn ekki kominn en ég veit að mig langar á námskeið í þjóðbúningasaumi.
Mímir: Bæklingurinn ekki kominn en ég veit hvað verður í honum og mig langar á umþb. 50% af því.
Enskuskólinn: Hringdi þangað og pantaði mér tíma í viðtal. Er búin að ætla að fara og betrumbæta enskuna í mörg ár. Kostar bara 26500. Gæti reyndar keypt mér slatta af gjaldeyri fyrir það.
Námsflokkar Reykjavíkur: Skopmyndateikning, það er bara sárt að sleppa henni eitt árið enn.
Og fleira og fleira og ....
Mig vantar áttunda og níunda daginn í vikuna og nokkra þúsundkalla auka á mánuði.

Nýársganga

Að ganga á Úlfarsfellið er passleg áskorun eftir óhóflegt át, leti og svefn jóla og áramóta.
Var líka þokkalega ánægð með mig að hafa hrist af mér slenið og drifið mig með.

Veðrið gott, kalt en ekki mikill vindur og vetrarbirtan málar útsýnið.
Þarf samt að læra betur á myndavélina sem ég fæ ,,lánaða" í svona ferðir.

Útsýnið yfir Reykjavík seinnipart dags 2.jan.2005

Teningur

Teningnum kastað og svo er bara að sjá hvaða hlið kemur upp.

Nýársdagur liðinn

Nýtt ár byrjað, jólaskrautið safnar ryki og bjarminn af jólaljósunum dofnar.
Ein og ein útskrifa kúlurnar sig af jólatrénu en komast ekki nema niður á gólf af eigin rammleik.
Þyngdaraflið hefur eflst þessa dagana.

Gleðilegt nýtt ár

Nýjarskveðjur til allra.