langur dagur

Þetta var langur dagur og stefnir í langt kvöld. Kom heilmiklu í verk í dag og ætla að sinna sjálfri mér í kvöld. Held ábyggilega ekki geðheilsu nema fara á heilsufundi annað slagið.
Hnútur í maganum v. morgundagsins og ekki farin að skoða almennilega stundaskrána mina og námslýsinguna.
Veit allavega hvenær ég á að mæta á morgun.

Íslenskt mál og höfuðverkur

Búin að lesa yfir þýðinguna fyrir vinkonuna og spá og spekúlera íslenskt mál. Fékk af því hausverk, nema ég hafi fengið hann af stressi og vöðvabólgu í dag. Lítið lát á stressinu næstu daga.
Er búin að uppgötva kostina við það að hafa mikið, mikið að gera. Maður má ekki vera að því að hugsa um neitt annað en vinnuna á meðan.

,,Jarðaförin auglýst síðar"

,,Hver var að deyja" smsast Vinkonan. ,,Enginn sem hún þekkir" segir Hafrún. ,,Maður sem ég kynntist fyrir áratug. Leitaði til hans þegar lífð var of erfitt til að standa undir því hjálparlaust. Fékk hjálp. Taldi hann svo með vinum mínum, hann og konuna hans. Kom misjafnlega þétt í heimsókn. Stundum af þvi ég þurfti á þvi að halda en stundum bara til að heilsa upp á þau. Halda sambandinu!"
En Hafrún er ekki dugleg að halda sambandi við fólk og ferðirnar urðu strjáli. Tók sig stundum á og kom við á leið heim úr vinnu en svo lá leiðin ekki lengur framhjá þeim og fyrir ári síðan kom hún síðast við. Ræddi þá um sjúkdóminn sem þessi vinur hennar hafði greinst með og hún var nýlega búin að frétta af. Áttaði sig á þvi einhverstaðar í umræðunni hvaða afleiðingar þessi sjúkdómur mundi hafa. ,,Einn af hverjum tíu þúsund fá þetta” sagði hann. Eða sagði hann einn af hverjum hundrað þúsund?
Hafrún fór heim og hugsaði. Hugsaði hvort þetta þýddi að hann væri dauðvona. Hugsaði um líffæraflutninga og hugsaði sitt. Syrgði. Byrjað strax þá.
Velti svo oft og iðulega fyrir sér hvort það mundi vera óhætt að banka upp á eða hvort það væri ekki vissara að hringja fyrst. En kom því aldrei í verk, afneitun og hræðsla við að fá staðfest það sem hana grunaði, og vissi innst inni en meðan enginn segir það getum við verið í afneitun. Og alltaf hentara næsta vika betur!
Tíminn hefur þotið hjá og endalokin voru nær en Hafrún hafði grunað.
Vinurinn var þeirrar gerðar að hann skyldi manneskjurnar og mannlega breyskleika, veit þess vegna að samviskubit er eitthvað sem hann myndi brosa góðlátlega að.
,,Jarðaförin auglýst síðar"
Hafrún vildi gjarnan geta farið!

Óvænt fríkvöld

Náði að eyða 8 tímum á vinnustað í dag. Ætla ekki að halda því fram að ég hafi unnið þá alla, það er nefnilega of stutt í tölvuna, þarf reyndar að vinna á hana og þar sem ég bý svo vel í vinnunni að vera sítengd er freistandi að taka pásur og skoða blogg. Gerði það annað slagið í dag, er að kanna þessa veröld síblaðrandi bloggara á netinu og er farin að hallast að því að þetta sé lítill heimur. Finnst ég allavega vera að sjá sömu nöfnin aftur og aftur á hverri síðunni eftir aðra. Auðvitað með smá tilbreytingu, þó það nú væri.
Á milli þess sem ég athugaði hvenær bloggarar landsins vöknuðu reyndi ég að koma einhverju í verk í vinnunni. Hefði mátt vera meira. Ég var svo bjartsýn að halda að ég gæti klárað verkið um helgina en af óviðráðanlegum orsökum (ekki bara blogglestri) verð ég eitthvað fram í vikuna. Og skólinn að byrja á miðvikudag og full kennsla um næstu helgi og bráum kominn 15. sept. og ég þarf að vera búin að klára það sem ég var að vinna við í dag og hobbývinnuna fyrir hann bróðir minn, helst í vikunni.
Er farin að verða svolítið stressuð.
Dreif mig svo heim upp úr sjö af þvi ég var búin að lofa vinkonu að lesa yfir með henni efni sem hún var að þýða. Eldað mér mat í snarhasti og borðaði í ennþá meira snarhasti kolbrennt brokkál og kjúkling. Komst svo að því að vinkonan var búin að reyna að ná í mig í tvo tíma til að fresta yfirlestrinum en síminn minn var stilltu á einhverja mjög afbrigðilega hringingu og hringdi bara þegar tölvunarfræðingurinn þurfti að ná í mig.
Þannig að plönin mín hrundu á örskotsstund og ég sá fram á að geta hellt mér upp á kaffi og bloggað áður en ég endurskipulegði minn dýrmæta tíma.


Ó já. Minn dýrmæti tími fór svo það sem eftir var kvölds að hlusta á menntaskólanemann hringja í samnemendur út af böðulsstörfum morgundagsins. Fékk hvorki að klára blaðrið eða byrja á ,,hobbýdjobbinu". Símaskráin er sko á netinu og eitthvað fleira þurfti hann að nota tölvuna þessi elska.
Fékk nú samt smá útskýringu á áföngunum sem hann á að taka en vill ekki taka og fékk leyfi til að skoða námsferilinn hans í þessum skóla sem ég held að sé með lélegustu menntastofnunum landsins. Fæ að fara og rífa kjaft þar og ætla að taka Kennarann með mér.

Á vinnustað!

Búin að sitja á vinnustað í 7 tíma.
Er farin að velt því fyrir mér hvort ég sé á leið í rangt nám!

Maðurinn með ljáinn.

Maðurinn með ljáinn var á ferðinni. Förin hans ekki langt frá mér núna.
Frétti það í morgun. Finnst það vont.
Klassískt samviskubit, ef, ef, ef...
Leiðinda þyngsl fyrir brjóstinu.

inniskór og gallabuxur

Skrapp í Kringluna í hádeginu. Var búin að miða út skóútsölu. Eintómir inniskór þar, stærðir 36 og 45-47. Fann svo eina sem ég gat notað. Á inniskó og ánægðar tær núna. Svo fór ég og skoðaði föt.

Keypti gallabuxur fyrir mörgum árum. Þær pössuðu þá en þær urðu of litlar, svo urðu þær aftur passlegar og svo urðu þær eiginlega of stórar. Breytti þeim í stuttbuxur í sumarfríinu og þá átti ég engar gallabuxur lengur. Fór núna og skoðaði og mátað og keypti.
Keypti mér einar gallabuxur og það hef ég ekki gert í mörg ár, duga ekki fingur á annari hendi til að telja. Geng svo um gólf heima í inniskóm og gallabuxum. Ekki bara inniskóm og gallabuxum en aðallega.
Eru ekki ánægðar tær undirstaða lífshamingjunnar?

Málæði

Lofsvert er að læsa kjaft
og lukku sléttur vegur,
satan hefur segulkraft,
syndarann að sér dregur.

Bólu-Hjálmar

Átak fyrir sjúkraliðann....

Vinkona mín þarf að fara í átak (segir hún) Þarf að hreyfa sig, þarf að leggja af og þarf að ala upp meðleigjendurnar sína. Hún vill að ég fara i Sporthúsið og lyfti fyrir hana, og hlaupi! Veit ekki hvort ég hef tíma til þess ef að ég borga þennan væntanlega gíróseðil minn og fer í skóla! En ég er hér með byrjuð að taka á mataræðinu fyrir hana. Ég meina, maður lætur ekki vinkonu sína þjást af aukakílóum ef maður getur lagt af fyrir hana.
Til hvers eru vinir svo sem. Þannig að í morgunmat næstu vikur verur skyr og aftur skyr. Fiskur eða kjöt án kartaflna eða annara óhollra kolvetna í hádeginu og á kvöldin. Kotasæla milli mála. Svo fékk ég tvo fulla hankapoka af lífræntræktuðu grænmeti í dag. Ef sjúkraliðinn verður ekki búin að missa eitt eða tvö kíló þegar það verður allt búið skal ég líka fara að mæta í ræktina fyrir hana klukkan hálf sjö á morgnana. Og lyfta svo hún verði mössuð!
Er svo sem alveg tilbúin að fara og gera tilraun á uppeldi á meðleigjendum hennar. Þe. kenna þeim á ryksgu og gólfmoppu. En máltækið segir að það sé erfitt að kenna gömlum hundi að húka og ég er hrædd um að það þurfi miklu meiri tíma en ég hef til þess.
Væri kannski ráð að senda tölvunarfræðinginn minn í þetta því henni miðar þó svoítið með að kenna mér á heimilistækin. Sem betur fer er saumavélin biluð annars neyddi hún mit til að sauma líka. Ég setti meira að segja í uppþvottavél eftir hádegið og setti hana af stað. En það kom ekki til af góðu. Tölvunarfærðingurinn var nfl. veikur og svaf langt fram yfir hádegi. Svaf svo lengi að ég var að hugsa um að fara og tékka á því hvort hún andaði ekki örugglega og það hef ég sko ekki gert síðan hún var í vöggu.
En sem betur fer þurfti ég ekki að ganga svo langt, hún vaknaði af sjálfsdáðum. Man það annars núna að ég þekki sjúkraliða sem þráir að fá að nota tækin sín, kalla í hana næst þegar ég þarf að athuga meðvitundarstig heimilisfólksins.

PS. Mér tókst að kría út loforð fyrir námsaðstoð. (svona er að bera sig aumlega það vorkennir manni alltaf einhver) Þú verðu örugglega látin efna þetta GVÓ.
;-)

Góð ráð dýr

Nú eru góð ráð dýr. Ég slysaðist til að sækja um í skóla í sumar. Í bjartsýniskasti og samt nokkuð viss um að ég fengi ekki jákvætt svar við umsókninni minni. Hringdi nefnilega í námskeiðshaldarann og fékk þær upplýsingar að þetta væri MJÖG eftirsótt nám og aðspurð sagði viðkomandi að mín starfsreynsla í viðkomandi fagi væri ekkert sérlega mikil miðað við marga þá aðila sem sóttu um námið. En ég lét slag standa og henti inn umsókn og fékk svar núna. Mæting 1. sept. kl. 15:00 og gíróseðlarnir sendir út fljótlega. Og ég sem var svo viss um að fá afsvar að ég hef varla hugsað út í hvernig ég á að borga þennan blessaðan gíróseðil.
Nú þarf ég að leggjast undir feld eins og Ljósvetningagoðið forðum og hugsa minn gang.
Ef ég borga 230þús fyrir þetta nám skilar það mér einhverri tekjuaukningu?
Hef ég tíma til að sinna þessu námi?
Ef ég sinni náminu hef ég tíma fyrir vinnuna?
Hvað nú ef ég fer í þetta blessaða nám og næ ekki tilskyldum einkunum?
Með öðrum orðum fell á prófunum.
Er eitthvað gagn í því að sækja um vinnu og telja upp í umsókninni sinni undir skólar og námskeið ,, Diplómanám sem viðurkenndur bókari en féll!"????
Fullt af spurningum en lítið af svörum.

Ráfað um bæinn á menningarnótt

Mætt á menningarnótt. Bíllinn skilinn eftir heima, enginn sem ég þekki á leið í bæinn á sama tíma svo ég notaði almenningssamgöngur.
Gat ekki ákveðði hvort ég ætti að fara snemma og svo heim og aftur í kvöld eða hvort ég ætti bara að leggjast í útlegð og koma kannski heim á morgun svo ég var bara við öllu búin og tók með mér regnbuxur og sjóhatt og klæddi mig í samræmi við veðrið í Kópavogi. Það voru mistök en það mátti bæta úr þvi með að fækka fötum þegar sólin fór að skína.

Ráfað um stefnulaust eða stefnulítið. Svöng og stefnan tekin á eitthvað ætilegt. 10 -11 reynist best til að seðja sárasta hungrið. Svo stefnt á Listasafn Íslands, krókótt leið með stoppum við kunningja og vini sem berja í öxlina á mér til að fá athygli. Veitir víst ekki af því ég er sifjuð. Veit ekki hvað það á að þýða en svona er það nú samt.

Komst á Listasafnið og náði engum listunnanda með mér. Íslenskuneminn var að ryksuga kringum sig og alla meðleigjendurna, en ég hringdi aldrei í Spunakonuna til að gá hvort hún væri til í menningu. Komst nefnilega að þeirri niðurstöðu að ég væri sjálf bara góður félagsskapur og ekki hætta á að ég tíndi mér í mannþrönginni og þyrfti aldrei að spyrja hvort við ,,ættum að kíkja á.."
Lofaði Endurskoðandandum að vera menningarleg fyrir okkur báðar og er að reyna að standa við það. Sá fljótt að mér hefði ekki veitt af skrifblokk með mér til að punkta hjá mér nöfnin á þeim listamönnum sem ég er alltaf að skoða verk eftir en man aldrei nema viku á eftir hvað þeir heita. Er samt alltaf eða oft að sjá sömu myndir eftir sömu menn á sýnigum listasafnsins. Þórarinn B., Kjarval að sjálfsögðu, Jón Stefánsson og þessa gömlu. En í þetta skiptið var blanda af yngri og eldri verkum þau nýjustu frá þvi á síðasta ári enda heitir sýningin Umhverfi og náttúra svo það er tilefni til að dusta rykið af gömlu og blanda því í nýtt.
Óneitanlega svolítið gaman að sjá ,,Flug" Helga Þorgils (álft, nakinn maður og nakið barn) vð hliðina á ,,Álftum" Jóns Stefánssonar. Þegar ég fer að rifja upp myndirnar þeirra eru finnst ég mér sjá sama niðurnjörfaða stífleikann hjá báðum. Svo finnst mér ,,Stórisjór og Vatnajökull" hans Þórarinns alltaf jafn heillandi í hvert skipti sem ég sé hana.
Tónleikar í Listasafninu voru ekki á dagskrá fyrr en um kvöldið en ég fékk held ég æfinguna í kaupbæti með kaffinu. Notalegheit að sitja undir glerþakinu á efstu hæði með kaffið sitt, einsöngsæfingu á neðstuhæðinni og skoða japanska túrista í bland með listaverkunum.
Rápaði svo í gegnum Þingholtin yfir á Laugaveginn, skoðaði vinnustofu hjá grafíklistamönnum, frábærar myndir. Velti þvi fyrir mér hver hún sé þessi svokallaða gafavörulist og hvort ég sjái mun á alvöru list og gjafavörulist þegar ég fer í búðir eða gallerý sem selja listaverk eða hvort þar sé eingöngu gjafavörulist. Sá þetta orð gjafavörulist einhverstaðar og er ekki með á hreinu hver munurinn er. Listamenn útskrifaðir úr listaskóla, ætli þeir geri alvörulistaverk en ekki gjafavörulistaverk? Rölti svo inn í eitt gallerýið sem er stútfullt af listagjafavöru og viti menn eiga ekki grafíkerarnir sem ég var að dást að verk þarna.
kúrsinn settur á bryggjutónleika, Írafár að byrja svo krókurinn er tekinn gegnum Kolaportið, ráfað um og flett bókum, tími ekki að kaupa ljóðabækurnar sem ég fann og gömul skáldsaga frá miðri síðustu öld lofar góðu en ég læt mér nægja að lesa fyrsta kaflann við undirleik Írafásr, enda enginn sölumaður sjáanlegur. Kannski hefði ég bara átt að fá hana lánaða og skila henni um næstu helgi. Þegar ég rölti svo út á bryggju virðast allir vera að fara þegar ég fletti dagskránni sem ég loksins fann á Grænum kosti sé ég að Brimkló er að byrja að spila. Nenni ekki að fara neitt annað meðan ég bíð eftir Egó svo ég stend þarna og hlusta á Björgvin syngja eitthvað sem ég man stundinni lengur hvað er. Jú misþyrmingin hans á ,,Spáðu í mig" er eftirminnileg og svo mætti Diddú og tók með honum eitt lag. Það bjargaði þessum Brimklóarhluta tónleikanna.
Ego spilar og Bubbi syngur og dansar um sviðið, er hann vanur að dansa svona á tónleikum. Spyr sá sem ekki veit. Hann hoppar fram og aftur og sveiflar sér í hringi, vantar eiginlega bara ballerínuskóna. Ég fer að hugsa um sviðsframkomuna hjá Björk á tónleikum með Tappanum hérna í den. Sláandi líkt.
En hvort sem Bubbi er nú farinn að stæla Björk í dansinum nær hann upp stemmingu á bryggjunni og telur svo í flugeldasýningu í lokin.
Flott flugeldasýning að venju og þá er að koma sér heim úr bænum. Það er þrautin þyngri. Finn út að strætó stoppar í Vonarstrætinu en það vissu nokkurhundruð manns líka og mér líst ekki á að 150 komi neitt á næstunni og þó hann komi kemst hann þá í burt?
Labba svo á stað að finna aðra stoppistð, 115 fer framm úr mér við Miðbæjarskólann en ég fer fram úr honum aftur við Skothúsveginn og er á undan alvega að Snorrabrautinni. Þar fer umferðin að ganga sinn vanagang og ég haltra að strætóskýlinu á Kringlumýrarbraut og næ vagni þar eftir stutta bið.
Gangan frá skiptistöðinni og heim er svo alveg fj.. erfið og útséð um göngur á sunnudag. Fótalaus fer ég að sofa stútfull af menningu.

Framboð af afþreyingu

Sit og velti því fyrir mér hvar eigi að byrja á öllu því sem ég get og/eða þarf að gera í dag. Ég meina það er menningarnótt um hábjartan dag 13 stiga hiti og ekki ský á himni og held ég bara líka alveg logn. Dagur til að gera eitthvað. Ætla í bæinn, einhverntima. Ætla að skila tjaldinu og dinunni sem ég er með í láni og kíkja á fósturgarðinn minn í leiðinni. Þarf eiginlega að taka til hjá mér og ryksuga upp moldina sem kötturinn henti niður áðan. Nenni því ekki. Þarf aðeins að heyra í mömmu líka. Hringir hún. Búið.
Er að velta mér upp úr smámunum ,,ætti ég að gera þetta eða hitt taka með mér peysu og dót í bakpoka og vera bara í bænum í allan dag eða koma heim á eftir og .... bla. Eitthvað sem engu máli skiptir og er bara af því ég nenni ekki að standa upp aftur.
Keyrði afkvæmi1 á vinnustaðinn í morgun, hún er í sumarferð austur á Stokkseyri-Eyrarbakka svæðinu. Fór svo í sund á heimleiðinni. Þurfti að losna við vöðvabólguna eftir lesturinn á fimmtudagskv. og í gærkv. Kláraði Paradís eftir Lizu Marklund í gærkv. . Þrælspennandi bók eins og aðrar eftir hana og sögupersónurnar kannski ekki alveg jafn einhæfar og í sumum öðrum spennusögum. En lesturinn eða ölluheldur lestrarstellingin framkallaði auma vöðva og höfuðverk svo ég demdi mér í heitapottinn til að ráða bót á því, synti svo pínulítið og lagðist í sólbað eftir það. Ég í sólbað. Manneskja sem ekki þolir sólböð. Get fáklædd úti í sólskini ef ég hef bók að lesa, handavinnu eða einhvern til að tala við en þarf þá handavinnuna helst líka. En þarna var ég svoooo syfjuð að ég ákvað að leggjast í sólbað og athuga hvort ég næði ekki að sofna.

Lá svo í einn og hálfan tíma og hlustaði á sögur um ,,allt sem fyrir eina manneskju hefur komið á lífsleiðinni". Hlustaði af miklum áhuga (svo lítið bæri á) og stóð sjáfa mig að fordómum gagnvart fólki sem mér finnst fáfrótt og yfirborðskennt.
Dottaði samt annað slagið þegar sólbaðsnágrannar mínir lækkuðu róminn og fór heim í pizzu- og ísafgang í hádeginu.
Þá er ekki hjá því komist að fara að taka ákvörðun um hvernig á að eyða deginum og fyrsta skrefið í því er að slökkva á tölvunni.

Handavinna og lestur

Var að lesa í gær og handavinnast er svo stíf í herðum og hálsi í dag að ég tek reglulega flugæfingar í vinnunni til að reyna að ná þessu úr mér. Reyni að nota tækifærið þegar enginn er nálægt mér en er ekki alveg viss um að það takist. Veit ekki alveg hvað samstarfsfólkinu dettur í hug þegar ég set kryppu á bakið, sný hausnum til og frá og byrja svo að rúlla öxlunum í stóra og smáa hringi eins og ég er látin gera í leikfiminni stundum.
Dans-teigju-leikfimitímarnir í Baðhúsinu á laugardagsmorgnum myndu trúlega losa mig hratt og örugglega við þennan stirðleika og vöðvabólgu en held að þeir séu ekki byrjaðir aftur eftir frí og ég ætla ekki að fara í leikfimi fyrr en eftir næstu viku.
Þannig að það er skrifborðsstólsleikfimi í dag og ef ég slepp vel verð ég ekki send á bráðamóttöku geðdeildar í lok vinnudags.

Sól og sumar og ég sit ein í matartímanum í vinnunni, allri boðnir í snarl hjá vinnufélaga í frii sem vill svo til að er hérna rétt hjá. En ekki hægt að stilla símann á símtalsflutning og þar af leiðandi ekki hægt að læsa hérna og ég sit og bíð eftir að síminn hringi. Hringir ekki baun og enginn kemur heldur. En allt í lagi með það ég tek bara 10 mín af matartímanum núna til að pikka kvartanir mínar hér inn og fer svo fyrr heim í dag í restinni af matartímanum. Þ.e. ef það verða ekki allri stokknir burtu þá.

Lofað afkvæmi 1 að fara með henni í búðir eftir vinnu en lýst ekkert sérlega vel á veðrið til þess. Ætli ég verði samt ekki að láta mig hafa það hún þarf bráðnauðsynlega að kaupa sér buxur fyrir morgundaginn. Er annars tilefni til að fara í sund á svona dögum. Eða bara fara heim og leggja sig. Svaf illa í nótt, tengist lestrinum beint og óbeint. Fór að lesa þegar ég kom heim og las til kl. 2 í nótt. Reyfara um geðvilling sem skreið inn um glugga hjá einstæðum konum og myrti þær á hinn hroðalegasta hátt. Og þó ég væri ekki ein í húsinu var ég mikið að velta því fyrir mér að fara niður og loka þvottahússglugganum. Rifjaði upp á ég hafði lokað þvottahússdyrunum kyrfilega þegar ég fór út á snúru eftir kvöldmat en glugginn var opin og ef maður er handleggjalangur og handleggjagrannur er möguleiki á að teygja sig í hurðina og opna. Að ég tali nú ekki um að skrúfa úr gluggajárnið og labba inn. Eða þannig. En það mælti allt á móti svona gönguferð í kjallarann í nótt, aðallega þó myrkrið þar. Það er ekki hægt að kveikja fyrr en maður er kominn niður svo ég tékkaði á útidyrunum tók ryksuguna sem stóð umkomulaus á gólfinu eftir þrifin hjá afkvæminu og skellti henni fyrir hurðina niður í kjallara. Hugsaði sem svo að það yrði allavega ekki opnað án þess að ég heyrði. Og það hefði verið hæpið að nokkur hreyfði sig í íbúðinni hvað þá í íbúðinni á efri hæðinni án þess að ég heyrði. Meira að segja komst ég að þvi að kötturinn minn hrýtur. Sko hann malar ekki á nóttinni hann hrýtur, voða lágt að vísu en ég heyrði það annað slagið í alla nótt. Er ekki vissu um að hann sé góður varðköttur en meðan hann heldur mér hálfvakandi alla nóttina hlýt ég að geta séð um varðgæsluna.
Það mælir allt á móti því að lesa spennusögur framm efti nóttu, spennan situr í manni fram undir morgun og þess vegna er sennilega besti tíminn til að lesa spennusögur á morgnana, nota spennuflippið svo yfir daginn í eitthvað uppbyggilegt.
Jæja 10 mín búnar

,,Í sól og sumaryl

ég sit og horfi á" söng einhver hérna um árið en ég sit og horfi á góða veðrið þarna úti. Er ekki búin að fá nóg af því þó ég sé búin að vera í 3 vikna sumarfríi og oft í bara fjandi góðu veðri. Reyndar fékk ég þá almestu rigningardaga sem ég hef séð heima í mínu minni. ( minnið er svo sem ekki of gott) og ég fékk þoku og ég fékk rok en enga snjókomu.
Er bíllaus svo ég átti um það að velja að mæta kl. 8 eða taka strætó eða taka bílinn af dóttlu keyra henni þá vestur í bæ og vera komin til baka hálftíma seinna. Sá að það myndi vera skásti kosturinn að taka saman morgunmatinn og fréttablaðið og taka klukkutíma i morgunmat á kaffistofunni. Uppgötvaði svo að ég er með tvær bækur í veskinu sem bíða eftir að verða lesnar en fékk ekki frið til að byrja á annari hvað þá báðum. Vinnan kallar.
Handavinnuklúbbur í kvöld og ekki búið að ákveða hvar. Og veit ekki hvort hinir klúbbfélagarnir eru búnir að átta sig á að þeir eigi að mæta. Nú ef ég bara mæti með Kleppara/Hrafnistumanninn með mér til Kínafarans fáum við væntanlega bláber og rjóma með handavinnunni og ég spara mér tilkynningaskylduna. (50% af henni)

Skólar og námskeið

Komin með skólafíkn á háu stigi. Allir skólar að auglýsa kvöldskólann og mig LANGAR til að læra. Svei því.
Búin að stelast oft inn á heimasíður skólanna í dag til að skoða námsframboð og verðskrár. Eftir ýtarlega athugun er ég búin að komast að því að þetta sé of dýrt fyrir mig og best að halla sér bara að því að prjóna lopapeysu í vetur. Dugir varla veturinn í eina lopapeysu ef ég þekki minn handavinnuhraða rétt.
Það væri nú samt ógeðslega gaman að taka eins og einn eða tvo áfanga í einhverjum skólanum á haustönninni. Sótti reyndar um diplóma nám í HR og fæ ekki svar þar fyrr en allir framhaldsskólarnir eru hættir að innrita svo ef ég fæ nei þar geri ég ekki neitt. Og þó. Um og eftir mánaðamót fara frístundanámskeiðsbæklingarnir að hrynja inn um lúguna. Myndlistaskóli Kópavogs, Kvöldskóli Kópavogs, Mímir, Námsflokkar Reykjavíkur og allt þetta. Allt saman ofsalega spennandi og sjálfsagt fell ég í þá freistni að gera eitthvað skemmtilegt og slá á frest enskunáminu sem ég er alltaf á leið í. Enskunámið er hagnýtt og þess vegna er því frestað sí og æ.
Mig vantar stóra vinninginn í happdrættinu eða lottóinu sem ég kaup aldrei miða í svo ég geti hætt að vinna (amk. minnkað það) og lært allt það sem mig langar til.
Langar enn að læra latínu, balderingu, þjóðbúningasaum, jarðfræði, skopmyndateikningu, ensku, frönsku, og um það bil 1oo hluti í viðbót.
Hvernig var nú leiðindasöngurinn úr barnaskólanum.
,,Það er leikur að læra, leikur sá er mér kær, ................
Ofsalega leiðinlegt en hittir svo í mark á gamalsaldri.

Mætt

Fríið búið og mætt í vinnuna. Brjálað að gera eins og við var að búast. Misjafnlega samt eftir vinnustöðum. Verð allan daginn í eh vinnunni á fimmtudag og föstudag svo mér er óhætt að bretta upp ermum annarstaðar í dag og á morgun.
Heyrði einhverstaðar að það væri menningarnótt á laugardag. Bjánalegt að hafa nótt á laugardag en það er önnur saga. Þarf að fara á vefsíðuna hjá m.nótt og athuga hvort mig langi til að fara niður í bæ.
Fannst voða gaman að fara í bæinn á menningarnótt þegar hún var minna skipulögð og varð til bara þegar nokkrir aðilar í miðbænum tóku sig saman um að hafa opið lengur þetta kvöld, verslanir, kaffihús og gallerý voru opin og maður rölti um bæinn og datt inn þar sem manni langaði til og var ekki að eltast við neina dagskrá. Svo tók bærinn við að skipuleggja menninguna og það varð til dagskrá sem ég fór að lesa og ákveða að mig langaði til að sjá þetta og hitt en málið var oftast að ég komst ekki að dagskrárliðum fyrir troðningi og vegna þess að maður þarf að skipuleggja tíma sinn með löngum fyrirvara til að ná á hvern stað á réttum tíma.
Gafst fljótlega upp á þvi að vera að eltast við uppákomurnar og sá að það hentaði mér best að rölta bara um bæinn stefnulaust og rekast á skemmtiatriði af tilviljun.
Fór reyndar í skemmtiskokkið í Reykjavíkurmaraþoninu í fyrra og skokkaði nokkra metra. Það kostaði verki í liðamótum í marga daga svo ef ég fer í ár fer ég á hlaupahjóli eða labba þetta bara í rólegheitunum. Hef ekkert heyrt í þeirri sem ákvað i fyrra að við gætum tekið 7 km. í ár og vona að hún sé búin að gleyma öllum áformum um að verða skokkari.

Síðasti dagur í sumarfríi á morgun

Síðasti dagur sumarfríssins rennur upp á morgun. Hafrún er búin að vara þunglynd í dag og áttaði sig á að ástæðan er sennilega sú sem að framan greinir. Nú eða þá helv. kvefið. Búin að vera kvefuð frá því á föstudaginn í síðustu viku og það er sko ekkert gaman. Hóstandi með hálsbólgu og komið sár á nefið af snýtupappír. Svei. Þrælaði mér samt úti við í slætti, tiltekt og vegghleðslu. Vildi samt gjarnan hafa gert meira. Ein aldrei ánægð með afköstin. Hefði þurft eina viku í viðbót. Er eftir að koma upp stillönsunum sem ég fékk lánaða svo það væri hægt að bera í timbrið á húsgöflunum.
Stórfjölskyldumótið sem ég og fleiri blésum til byrjar á morgun. (búið að slá tjaldstæðin) Er að hafa áhyggjur af hreinlætisaðstöðu. Erfitt að vita hvað þarf til þegar maður veit ekki almennilega hvað mæta margir og hvað margir ætla að tjalda. Búið að fá lánað grill en galli fylgir skammrifi, það þarf helst krana til að koma því í kerru eða á bíl. Svei ég nenni þessu ekki suma daga. Allt í lagi að vesenast í þessu aðra stundina en fæ fýluköst hina yfir því hvað aðrir ,,nefndarmenn" hafa litlar áhyggjur af því að það þurfi einhverja aðstöðu aðra en klósettið og eldhúsið hjá mömmu!
(Kannast einhver við söguna af Mörtu og Maríu, þessa í Nýja textamentinu)
Á auðvitað að vera jafn kærulaus og aðrir og benda fólki á fjöruna og bæjarlækinn það getur fundið út hvað er rétt að nota hvorn stað. Bara að vona að allir noti bæjarlækinn til að ná í drykkjarvatn, það gæti orðið svolítið vandræðalegt ef hann væri notaður sitt á hvað og líka ef fólk ætlaði að ná í kaffivatnið niður í fjöru.
Þessa stundina er ég ákveðin í að hætta að velta mér upp úr vandamálunum sem þarf að leysa fyrir þessa ,,örútihátíð" mína og skemmta mér bara í hlöðupartýi á laugardagskvöld. Verst að hér kom þoka í dag og súld í kvöld og ég sem var að þurka hey til að setja í hlöðuna til að fá alvöru hlöðulykt og stemmingu. En kannski verður þurkur á morgun og ég kem fáeinum stráum inn.

Er með verk í eyranu, hellu og heyrnarlaus. Er ég ekki orðin of gömul fyrir eyrnabólgu????? Ef ég verð svona á morgun hringi ég í vinnuna og tilkynni veikindi í orlofi.
Fékk upphringingu úr einni vinnunni minni í dag (þýðir ekki að tilkynna veikindi þangarð!!!) Búið að eyðileggja (vonandi eru þetta ýkjur) vinnutölvuna mína. Hefði átt að læsa hana inni í skáp áður en ég fór í fríið.
Nenni ekki að fara í bæinn á sunnudag. (mikið ofsalega er ég jákvæð núna) Var boðin vinna við skálavörslu í Landmannalaugum í tvær vikur en varð að afþakka. Grátklökk sagðist ég ekki koma því við vegna 1) kvefpestar. 2) loforða um að gera eitthvað af mér fyrir niðjakaffið fræga. 3) átt ekki gott með að framlengja sumarfíinu. Er enn með tárin í augunum af sjálfsvorun yfir að geta ekki látið þetta eftir mér.
Annars er búið að vera sumar og sól þessa viku, fjörðurinn sýnt sína fallegustu hliðar og speglað fjöllin kvöld eftir kvöld. Letin í mér að nenna ekki á sjó eins og einu sinni.
Kannski bæti ég úr því áður en ég fer.

Árrisul

Mætt við tölvuna klukkan sjö að morgni. Flest er nú hægt. En allt á sína skýringu og ég vaknaði við tvífætta sírenu klukkan hálf sjö. Urðum þeirrar ánægju aðnjótandi að fá að passa rúmlega þriggja ára þverhaus og hann vaknaði (og vaknaði ekki) ískaldur og blautur í rúminu sínu, setti sírenuna í gang til að vekja mig og sofnaði svo aftur í mínu rúmi þurru og hlýju. Eini gallinn var og er að ég sofnaði ekki aftur. Þurfti endilega að fara aðeins og tékka á bankanum mínum til að athuga ákveðna hluti og úr því að ég er komin á netið þá bara verð ég þar meðan enginn annar er á fótum.
Svo er stytt upp og var sólskin og blíða í gær og stefnir í ágætis veður í dag. Annars eyddi ég deginum á Egilstöðum í gær. (Með sírenuna og systir hans) Fór með móðir mína til nuddara sem gerði tilraun til að koma henni í starfhæft ástand aftur. Hún slysaðist til að prófa vélorfið og slá í smátíma og það kostaði hana 5 daga vöðvabólguhnút og er búin að vera handlama. Kemur í ljós í dag hvort ferðin í Egilstaði borgaði sig.
Var á Neistaflugi laugardag og sunnudag. Á Papaballi á laugardagskvöld í svo troðfullri Egilsbúð að það borgaði sig ekki að standa upp frá borði maður barst þá bara með straumnum og tilviljun réði því hvort og hvenær maður komst að borðinu, nú eða barnum.
Fínt að kanna útihátíðir en þessi Neistaflugskönnun staðfesti það sem mig hefur grunað lengi. Ég er ekki að missa af neitt voðalega miklu.